فتوتیتر | وقتی بنده در مناجات شعبانیه ناز می‌کند

در «مناجات شعبانیه» وقتی انسان به مقام انقطاع رسید، «لا حَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ»؛ آن وقت ناز شروع می‌شود. می‌گوید: خدایا! اگر یک وقت در قیامت یا غیر قیامت به من اعتراض بکنی و مؤاخذه بکنی که چرا فلان اشتباه را کردی، من هم تو را مؤاخذه می‌کنم، می‌گویم تو که بزرگتر هستی چرا آبروی مرا بردی؟! «الهی ان اخذتنی بجرمی اخذتک بعفوک». خدایا! اگر بنا شد مؤاخذه بشوم، می‌گویم تو که بزرگتر بودی چرا اینطور آبروی ما را بردی؟ می‌خواستی ببخشی!! این را آدم کجا می‌تواند بگوید؟ چه کسی می‌تواند با خدا اینطور حرف بزند؟ پس معلوم می‌شود راه باز است و به ما اجازه دادند با او اینطور حرف بزنیم. [آیت‌الله جوادی آملی؛ ۱۳۹۸/۰۱/۱۸]