در آستانه فرارسیدن ماه مبارک رمضان، بسیاری از والدین با این پرسش مواجه میشوند که چگونه میتوانند فرزندان خود، بهویژه آنهایی که تازه به سن روزهداری رسیدهاند را با این فریضه الهی آشنا و آنها را به انجام این عبادت بزرگ ترغیب کنند. در این میان، استفاده از روشهای تشویقی و محبتآمیز میتواند تأثیر عمیقتری بر روحیه لطیف کودکان و نوجوانان بگذارد.
در همین راستا خبرگزاری ایکنا سلسله درسگفتارهایی با عنوان «روزه اولیها» با بیان زهیر احمدی، روانشناس تهیه کرده است. وی با نگاهی روانشناسانه و با بهرهگیری از مفاهیم دینی، راهکاری عملی برای تبدیل یک تکلیف عبادی به یک تجربه شیرین و خاطرهانگیز برای فرزندان ارائه میدهد.
در ادامه بخش هفتم درسگفتار «روزه اولیها» را با عنوان «اعتماد به نفس اجتماعی» میخوانیم و میبینیم:
یکی از نکات مهمی که باید به آن توجه ویژه داشت، این است که فرزندان ما از محیط همسالان خود تأثیرپذیری بالایی دارند و نمیتوان این واقعیت را نادیده گرفت. از این رو، در بحث روزهداری نوجوانان و بهویژه روزهاولیها، باید به این موضوع توجه کرد که فرزند ما ممکن است در مدرسه با دوستانی مواجه شود که روزه نیستند؛ گاهی او را مسخره کنند یا به خوردن غذا دعوت کنند.
در چنین موقعیتی، نقش تربیتی ما بهعنوان والدین بیش از پیش نمایان میشود. یعنی فرزند ما باید بتواند قدرت درونی خود را نشان دهد؛ که البته منظور از قدرت، توان جسمی نیست، بلکه به این معناست که او چنان عزت نفس و اعتماد بهنفسی داشته باشد که اگر دوستش به او گفت: «علیرضا، روزهای؟ این مسخرهبازیها چیست؟»، بتواند محکم بگوید: «این دستور خداست و من به فرمان خدا عمل میکنم».
برای چنین واکنشی، باید پیش از هر چیز به فرزندانمان عزت نفس بیاموزیم. امام هادی(ع) میفرماید: «کسی که نزد خود بیارزش باشد، از شر او در امان نخواهی بود و کسی که خود را باارزش بداند، به موفقیت دست مییابد».
پس لازم است فرزند ما آنقدر عزت نفس داشته باشد که بتواند اعتماد بهنفس اجتماعی خود را نشان دهد، مهارت اجتماعی مناسبی پیدا کند و در میان دوستانش با اعتماد به نفس بگوید: «من روزهام و به دستور خدا عمل میکنم».
این یکی از نکات کلیدی است که ما به عنوان والدین باید به آن توجه کنیم. هر چقدر هم که در خانه عملکرد خوبی داشته باشیم، اگر از تأثیر محیط همسالان بر فرزندمان غافل شویم، بخش مهمی از مسیر تربیتی را از دست دادهایم؛ چراکه فرزندان ما به شدت از دوستان و همسالان خود تأثیر میپذیرند.
بنابراین، باید نکات مربوط به روزه را به روشنی برای فرزند خود توضیح دهیم؛ همانطور که پیشتر نیز اشاره شد: «تو انتخاب شدهای»، «کار سختی را انجام میدهی»، «باید روحت را بسازی». این مفاهیم را باید در ذهن و دل فرزندمان نهادینه کنیم و یک نکته بسیار مهم؛ مواظب باشیم که به فرزند خود فخرفروشی یا تحقیر دیگران را آموزش ندهیم. نه دوستانش را مسخره کند و نه با گفتن «من روزهام، پس از همه بهترم» به خودبینی دچار شود. او باید بداند که هر کسی در جایگاه خود، شأن و منزلتی دارد.
پس یکی دیگر از موضوعات اساسی که باید به آن توجه داشته باشیم، حضور فرزندمان در میان گروه همسالان و چگونگی مدیریت این حضور است.
امیدوارم حال دلتان خوب، دلتان شاد و تنتان سالم باشد.
انتهای پیام