۱۲ راهکار برای تبدیل «سوگواریها» به «شور حماسی»
یک کارشناس مذهبی با تاکید بر اعتماد به توان و اقتدار ایران اسلامی، گذر از این مقطع از تاریخ کشور را نیازمند تبدیل سوگواریها به شور حسینی دانست.
حجت الاسلام حیدر طاهرینیا کارشناس مذهبی در گفتوگو با خبرنگار ایکنا از کرمانشاه با تسلیت شهادت سید شهیدان انقلاب اسلامی ایران، حضرت آیت الله العظمی امام خامنهای با اشاره بیانات اخیر امام شهید امت که فرمودن «نباید این غم ما را افسرده و گوشهنشین کند بلکه پیش برنده باشد بسوی پیشرفت» بر تبدیل سوگواریها به شور حماسی تاکید کرد.
وی افزود: راهکارهایی برای تبدیل سوگ به شور حماسی وجود دارد و مهمترین آن این است که نباید بگذاریم این سوگ به ناامیدی تبدیل شود.
طاهرینیا تصریح کرد: هر سوگی که حس ناامیدی و حس توقف بدهد خطاست. باید مراقب این غم و اندوه باشیم. حضرت زینب (س) وقتی میخواهد کربلا را روایت کند تنها از زیبایی میگوید لذا این لحظاتی که در آن قرار گرفتهایم نیاز به امیدافرینی و روحیهسازی دارد و باید قبل از هر چیزی روحیه خود را حفظ کنیم و امروز بیش از اشک بیجهت، به اشکی نیاز داریم که اراده بسازد و حرکت بیافریند.
وی با تاکید بر اینکه فناوری این تبدیل، دیدن مظلومیت در کنار اقتدار است، گفت: باید به قدرت و اقتدار خود اعتماد داشته باشیم، یعنی هم زخم را ببینیم، هم ایستادگیها را.
این کارشناس مذهبی ۱۲ راهکار عملی برای تبدیل سوگ به شور را برشمرد و بازخوانی و یاد رهبر انقلاب را مهم دانست و گفت: باید هر میزان از رهبرانقلاب یاد میکنیم از حرفها و پیامها و توصیههایش هم یاد کنیم. فرض کنید امام و رهبر ما الان حضور داشت. چطور وسط میدان بود؟ چطور دعوت به صبر میکرد؟ چطور آرامش میداد؟ اینگونه از رهبر شهید باید یاد شود.
طاهرینیا بر دیدن اخبار قدرت را در کنار اخبار تلخ را تاکید کرد و گفت: وقتی اخبار میناب و شهدای مظلوم را میببینیم از جان و دل میسوزیم، اما باید اخبار قدرت ایران که یک تنه مقابل بزرگترین ارتشهای دنیا یعنی ارتش آمریکایی -صهیونی و دهها کشوری که از آنها همه جانبه حمایت میکنند ایستاده است را نیز مرور کنیم.
وی استفاده از نمادها و نشانها را یادآور شد و ادامه داد: نماد داشته باشید، نماد و نشان؛ هم در لباس و هم در زینت ماشین و خانه و غیره. نماد اتصال بیصدای افراد به هم است. اما نماد عزا را تبدیل به نماد شور کنید. بجای پرچم سیاه پرچم ایران بزنید. دستبند یا پرچم یا شال یا لباس یا هرچیزی که نشانی از ایران باشد.
طاهرینیا حضور میدانی را بسیار تاثیرگذار و مهم خواند و گفت: مردم حتماً و حتماً در میادین شهر حضور یابند. اگر هیات دارند با هیاتتان بیایند. دسته حماسه خوانی با شعارهای شورافکن راه بیندازند و به سمت میادین شهر حرکت کنند.
وی بر روحیهبخشی در جمعهای کوچک، در گروهها، خانواده و دوستان و تزریق امید تاکید کرد و گفت: بیان جملات درست در جمع میتواند دلها را آرام کند. بگوییم آینده روشن است و ابدا غیر این فکر نکنیم.
این کارشناس مذهبی عمل به توصیههای معنوی را یادآور شد و گفت: سه توصیه رهبرانقلاب در خواندن دعای نصر و سوره فتح و دعای توسل را فراموش نکنید . توجه کنید که این راه حق است و راه حق نیز صاحب دارد. هم خدا و هم صاحب این انقلاب زنده هستند.
وی معرفی درست شهدا را از دیگر راهکارهای تبدیل سوگ به شور حماسی عنوان کرد و گفت: شهدای دیگر را هم مثل رهبرانقلاب فقط با لحظه شهادت معرفی نکنید؛ با آرمانش معرفی کنید. از زندگیاش بگویید، از امیدش. شهید اگر فقط تصویر اندوه باشد، اشک میسازد؛ اما اگر تصویر آرمان باشد، حرکت میسازد.
طاهرینیا راهاندازی خیر جمعی را یادآور شد و گفت: کار خیر جمعی راه بیندازید. به نیت شهدا اطعام، کمک مؤمنانه، خون دادن، خدمترسانی محلی. سوگ وقتی به خدمت تبدیل شود، شور اجتماعی میآفریند.
وی بر مراقبت از خانه تاکید کرد و گفت: خانه را سنگر آرامش کنید. پدر و مادرها مراقب باشند فضای خانه آکنده از یاس نشود. تحلیل بدهید، امید بدهید، آینده را تصویر کنید. بچهها باید اقتدار را در چهره شما ببینند.
طاهرینیا بر خوانش تاریخ و یادآوری تاریخ تاکید کرد و ادامه داد: تاریخ را یادآوری کنید. این ملت از عاشورا تا دفاع مقدس بارها داغ دیده و هر بار قویتر برخاسته است.
این کارشناس مذهبی برجستهسازی اراده اقتدار و دیدن قدرت را در ایجاد اتحاد و همبستگی موثر دانست و گفت: تصویر اقتدار را برجسته کنید؛ از حضور میدانی مسئولان، از آمادگی نیروهای نظامی، از همبستگی مردم. دیدن قدرت، اندوه را به اراده تبدیل میکند.
وی در پایان بر مراقبت از کلمات و نیات تاکید کرد و گفت: زبانتان را کنترل کنید. کلمات یاسآور را تکرار نکنید. نگویید «کار تمام است»؛ بگویید «کار تازه شروع شده».حتی به این ادبیات فکر نکنید. ذهنتان را مراقبت کنید. زبان خود به خود درست میشود و با این راهکارها به فضل خداوند پیروزی و توفیق حاصل میشود.
انتهای پیام
