حجتالاسلام مصطفی ابراهیمی با اشاره به حقیقت دعا و جایگاه آن در سیر معنوی انسان تأکید کرد: دعا صرفاً وسیلهای برای رسیدن به خواستهها نیست، بلکه خودِ دعا و احساس نیاز، جلوهای از حقیقت وجودی انسان و ارتباط او با خداوند است. 
به گزارش خبرنگار ایکنا از هرمزگان، حجتالاسلام والمسلمین مصطفی ابراهیمی، استاد حوزه و دانشگاه، شامگاه بیستوسوم ماه رمضان شب قدر، در سخنانی با موضوع «راز دعا و حقیقت آن» بیان کرد: دعا یک ابزار برای رسیدن به هدف نیست، بلکه خودِ دعا، خواست درونی انسان برای ارتباط با پروردگار است و خداوند درِ این خواسته را برای انسان گشوده است.
وی با استناد به فرمایش امام سجاد(ع)، افزود: بزرگترین نعمت الهی این است که انسان اجازه یافته نام خدا را بر زبان آورد و ذکر او را بگوید و خداوند خود ضامن اجابت آن شده است. دعا احساس نیاز در برابر خداست و این نیاز از درون حقیقت وجود انسان برمیخیزد.
استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: اولیای الهی همواره این احساس نیاز را از طریق دعا اظهار میکردند و نیازهای آنان بسته به مرتبه معرفتشان متفاوت بود؛ گاهی نیازهای مادی و دنیوی را مطرح میکردند و گاهی نیاز به شهود، اتصال و فناء در ذات الهی.
ابراهیمی با اشاره به ارزش شبهای قدر گفت: حضور مؤمنان در این شبهای عظیم با دعا، مناجات و نیایش، فرصتی است برای ابراز نیازهای معنوی و مادی تا روح انسان تعالی یافته و به پرواز درآید.
وی با نقل حدیثی از امام کاظم(ع) درباره دعا در شب قدر اظهار کرد: اگر کسی میخواهد بینیازی، آرامش و سلامت در دین داشته باشد، باید در این شبها از خداوند «عافیت» بخواهد و نیز از او طلب عقل کامل کند؛ زیرا عقل است که مصالح حقیقی انسان را به او میشناساند و هیچ نعمتی برتر از عقل نیست.
استاد حوزه تأکید کرد: دعا زمانی معنا پیدا میکند که از عمق نیاز درونی انسان برخیزد؛ در این حالت، دعا نه فقط گفتوگو با خدا، بلکه بیداری روح و نشانهای از آگاهی و عقلانیت الهی است.
انتهای پیام