وحدت مسلمانان؛ خط قرمز توطئههای دشمن
در شماره سیزدهم از سلسله یادداشتهای تحلیل قرآنیِ و تحولات اخیر در جریان جنگ رمضان، به صف بندی نیروهای در حال پیکار با منطق قرآنی میپردازیم.
به گزارش ایکنا، یکی از مهمترین چالشهای جوامع مسلمان، مسئله حفظ وحدت و جلوگیری از نفوذ عوامل تفرقهافکن بوده است. قرآن کریم به عنوان مهمترین منبع هدایت مسلمانان، بارها نسبت به خطر توطئههای دشمنانی که میکوشند میان مؤمنان اختلاف ایجاد کنند هشدار داده و آنان را به هوشیاری، همبستگی و تمسک به تعالیم الهی فراخوانده است. در این شماره یادداشت سیزدهم را میخوانیم:
در یک سمت ایران اسلامی و در سمت دیگر آمریکا و رژیم صهیونیستی و پایگاههایشان در کشورهای عرب مسلمان غرب آسیا قرار دارد. قرآن کریم در این دستهبندی چه میگوید.
يکى از يهوديان به وقتى وحدت مسلمانان مدينه به ویژه دو قبيله (اوس و خزرج) را ديد که در سايه رهبرى پیامبر(ص) در کنار هم با صلح و صفا زندگى مىکنند، گفت: اگر اين وضع ادامه داشته باشد، کيان يهود در خطر است. او با برنامهريزى، گروهى را با خود همراه و مأمور کرد تا با يادآورى خاطرات درگيرىهاى گذشته آنان را تحريک کند. نزديک بود که درگيرى سختى شعلهور شود.
رسول خدا(ص) ضمن دعوت به آرامش، به آنان هشدار داد و آنها را از توطئه دشمن باخبر ساخت. آنها سلاح را بر زمين گذاشته، يکديگر را در آغوش گرفته و از عمل خود پشيمان شدند. آیات 98-100 سوره آل عمران نازل شد که متضمّن سرزنش اهل کتاب و هشدار به مسلمانان است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ؛ ای اهل ایمان! اگر از گروهی از کسانی که به آنان کتاب داده شده اطاعت کنید، شما را پس از ایمانتان به کفر بازمی گردانند» (آل عمران: 100). مراد از «فريق» طايفهاى از یهودیان است. کفر بعد از ايمان در این آیه میفهماند که چگونه مسلمانان با تحريک يهوديان کافر مىشوند. ممکن است منظور از کفر همان عداوتها و دشمنىهاى دوران جاهليت باشد؛ چه اينکه ايمان سرچشمه محبت و برادرى است و کفر سرچشمه پراکندگى و عداوت است.
در واقع این آیه به مسلمانان هشدار مىدهد که اگر تحت تاثير سخنان مسموم دشمن واقع شوند و به آنها اجازه دهند که در ميان افرادشان نفوذ کنند و به وسوسههاى آنها ترتيب اثر دهند، چيزى نخواهد گذشت که رشته ايمان نابود خواهد شد و به سوى کفر بازمىگردند؛ زيرا دشمن، نخست مىکوشد آتش عداوت را در ميان آنها شعلهور سازد و آنها را به جان هم بيفکند و به وسوسههاى خود ادامه مىدهد تا به کلى آنها را از اسلام بيگانه سازد.
در آیه بعد میفرماید: «وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَ أَنْتُمْ تُتْلَى عَلَيْكُمْ آيَاتُ اللَّهِ وَ فِيكُمْ رَسُولُهُ؛ و چگونه کفر میورزید در حالی که آیات خدا بر شما خوانده می شود، و پیامبر او در میان شماست»؛ یعنی در هنگامى که پیامبر(ص) آيات را بر شما تلاوت مىکند، خوب گوش فرادهيد و در آن تدبر کنيد و اگر نتوانستيد به رسول (ص) مراجعه کنيد. عمل به این آیه در زمان ما یعنی برای ابطال شبهههايى که يهود القا کرده، به آيات خدا و رجوع به سنت پيامبر(ص)، تمسک شود.
محمد پارسائیان، عضو هیئت علمی جهاددانشگاهی
انتهای پیام
