کد خبر: 4343833
تاریخ انتشار : ۱۲ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۵:۱۸
همسر شهید زیلابی:

شهید «مهران زیلابی» مأموریت داشت خوبی‌ها را نشانم دهد

همسر شهید زیلابی با اشاره به ویژگی‌های همسرش گفت: گویا شهید مأموریت داشت خوبی‌ها را در زندگی به من نشان دهد و مرا به آنها دعوت کند و در زمان شهادت هم قصدش کمک بود و شجاعت و غیرتش اجازه نمی‌داد بی تفاوت بماند.

دیدار با خانواده شهید مهران زیلابیبه گزارش ایکنا از خوزستان، پیرو بیانات رهبر معظم انقلاب مبنی بر دیدار با خانواده‌های شهدا در این ایام، جمعی از بانوان هیئت رزمندگان ثارالله(ع) اهواز، بسیج جامعه زنان استان و همچنین نمایندگانی از دفتر نماینده ولی فقیه در استان، ستاد بازسازی عتبات و بنیاد شهید به دیدار خانواده شهید مهران زیلابی رفتند.

شهید مهران زیلابی از شهدای جنگ رمضان در استان خوزستان، در تاریخ 19 اسفند 1404 به درجه شهادت نایل شد. او یکی از کارکنان شرکت کشت و صنعت در اهواز بود که صاحب دو فرزند خردسال است.

در ابتدای دیدار، سخنران برنامه از زنده بودن شهدا و اینکه شهیدان نزد خداوند روزی دارند سخن می‌گوید. گرداندن پرچم مطهر حرم امام حسین(ع) و حرم حضرت زینب(س) فرصت دوباره‌ای به خانواده می‌دهد تا به نام امام حسین(ع) بار دیگر از عمق وجود ناله سر بدهند. پس از آن سوره فتح در منزل شهید تلاوت می‌شود. با تلاوت آیات، فضایی امن و آرام بر قلب‌ها حکمفرما می‌شود. 

پس از آن مادر شهید لب سخن باز می‌کند و به یک جمله اکتفا می‌کند که شهید من حرف نداشت. غم فقدان فرزند، مادر را در سکوتی عمیق فرو برده است.

شهید «مهران زیلابی»

همسر شهید با کودکی در آغوش، گفت که در غم فُقدان همسر، به دنبال سکینه و ستونی است تا این رنج را برای او قابل تحمل سازد: «جگرم سوخته است. به خدا گفتم خدایا دارم قرآن گوش می‌دهم خودت یک آرامشی برایم بفرست و شما این آیه را خواندید: (فأنزل الله سکینته علی رسوله و علی المؤمنین.)

حالا که فکر می‌کنم انگار شهید مأموریت داشت خوبی‌ها را در زندگی به من نشان بدهد و مرا به آنها دعوت کند. وقتی در اطرافیان خود رفتار خوبی می‌دید آن را برای من تعریف می‌کرد و از آن لذت می‌برد.

در روز شهادت، او برای نجات جان یک نفر که از او کمک خواسته بود رفت. برخی از همکارانش به او گفته بودند نرود چون ممکن بود دشمن دوباره حمله کند، اما غیرت و شجاعت او اجازه نمی‌داد که بی تفاوت بماند. همیشه حواسش به بچه‌ها و جویای حال آنها بود.»

مهران زیلابی، حالا کمتر از یک ماه است که با پیشوند «شهید» در ابتدای نام خود، در زمره شهدا قرار گرفته است. بهت خانواده از پر کشیدن ناگهانی فرزند، اجازه نداد که بتوانند بیشتر از عزیزشان سخن بگویند، اما همین جملات کوتاه و ساده مادر و همسر کافی است تا بدانیم در پشت چهره آرام و نگاه صمیمی و ساده شهید مهران زیلابی، دنیایی از صفا و خوبی جریان داشت و شاید بعدها بیشتر درباره این شهید برای ما بگویند.

انتهای پیام
captcha