«به وقت جنگ» راوی قصههای خانوادگی شد
محمدرضا یکانی در معرفی جدیدترین اثر خود، فیلم کوتاه «به وقت جنگ» را ادای دینی به واقعه جنگ رمضان دانست و گفت: این فیلم نشان میدهد چگونه زندگی زوجی در آستانه جدایی، در مواجهه با شرایط سخت جنگی دستخوش تحولات بنیادین میشود.
محمدرضا یکانی، کارگردان، تهیهکننده و نویسنده فیلم کوتاه «به وقت جنگ» در گفتوگو با ایکنا با بیان اینکه پروژه فیلمبرداری این اثر به تازگی به پایان رسیده و مراحل فنی تدوین و صداگذاری را پشت سر میگذارد، بیان کرد: با اتمام مراحل فیلمبرداری که در لوکیشنی در منطقه شهران تهران انجام شد، اکنون تیم فنی به صورت شبانهروزی در حال کار بر روی مراحل پستولید است تا این اثر را برای پخش در موعد مقرر آماده کنند. براساس برنامهریزیهای انجام شده، این فیلم کوتاه تا یک هفته دیگر آماده نمایش خواهد بود و تلاش داریم تا به زودی شرایط اکران و بازتاب آن برای مخاطبان فراهم شود.
وی در تشریح محتوای اثر خود پیرامون جنگ رمضان و رویکردهای روایی آن چنین گفت: این مستند به طور ویژه به موضوع جنگ رمضان اختصاص دارد و هدف من از ساخت آن، ادای دین شخصی و هنری به ابعاد مختلف این واقعه مهم بوده است. جنگ رمضان همواره به عنوان یکی از نقاط عطف در حافظه تاریخی ما مطرح است و ساخت این فیلم تلاشی برای بازخوانی ارزشها و تاثیرات آن در بستر یک درام اجتماعی محسوب میشود. نگاه من در این اثر، فراتر از یک مستند صرف تاریخی بوده و سعی کردهام لایههای انسانی و عاطفی این رویداد را برجسته کنم.
این کارگردان در ادامه با اشاره به اهمیت پرداختن به قصههای انسانی در بستر حوادث کلان افزود: در این فیلم، قصهای خانوادگی را در بستر جنگ رمضان روایت کردهایم که هدف آن نشان دادن تاثیر رویدادهای بزرگ بر زندگی شخصی افراد است. داستان ما درباره زن و شوهری است که در آستانه جدایی قرار دارند و تصمیم قطعی آنها برای طلاق گرفته شده است، اما با شروع جنگ رمضان، همه چیز دستخوش تغییری بنیادین میشود و اتفاقات جدیدی در مسیر زندگی آنها رخ میدهد که نگاهشان را به آینده و رابطه شان تغییر میدهد. امیدوارم مخاطبان با تماشای این اثر بتوانند ارتباط عمیقی با شخصیتها و فضای دراماتیک حاکم بر داستان برقرار کنند.
یکانی در ادامه به اهمیت حضور تیم حرفهای و شرایط تولید این فیلم پرداخت و تصریح کرد: ساخت اثری که همزمان به رویدادهای جنگی و درام خانوادگی بپردازد، نیازمند هماهنگی دقیق میان عوامل فنی و بازیگران است. ما در «به وقت جنگ» تلاش کردیم با تکیه بر نگاهی واقعگرایانه به فضای کشور و شرایط جنگی، بستری فراهم کنیم تا بازیگران بتوانند به خوبی حالات روانی شخصیتهای خود را در مواجهه با یک بحران بزرگ به تصویر بکشند. بازیگرانی همچون سیامک سلطانی، فرزانه میرشکاریان، مژگان مظاهری، فاطمه شعبان، فرح نوری، نصرالله جهانبکام، مهدی زارع و دانیال حسینزاده در این مسیر با جدیت و حرفهایگری کامل همراهی کردند.
وی درباره جزئیات فنی و مدیریت پروژه گفت: مدیریت تولید فیلمی با شرایط جنگی در تهران، چالشهای خاص خود را داشت که به لطف همکاری مؤسسه فیلمسازی «یکان تصویر تهران» و سایر همکاران، به خوبی مدیریت شد. حضور افرادی چون بهرام لطفی به عنوان فیلمبردار و علیرضا مهابادی در مقام صدابردار، کمک شایانی به انتقال فضای مدنظر من در فیلم کرد. طراحی صحنه و لباس نیز به عهده روژینا مافی بود که سعی کرد با جزئیات دقیق، اتمسفر لازم برای القای شرایط فیلم را فراهم کند. این پروژه حاصل یک کار گروهی منسجم است که هر یک از عوامل، از برنامهریزی تا تدارکات، تمام تلاش خود را برای خروجی باکیفیت به کار بستند.
این فیلمساز در پاسخ به پرسشی درباره لزوم توجه به فرمهای روایی جدید در بازگویی وقایع جنگی اظهار کرد: سینمای ما نیاز دارد که از کلیشههای مرسوم فاصله گیرد و به سمت قصههایی برود که در عین حفظ احترام به وقایع بزرگ تاریخی، با دغدغههای امروز مردم پیوند بخورد. جنگ رمضان صرفاً یک واقعه در تقویم نیست، بلکه بستری است برای شناختن دوباره ظرفیتهای انسانی. وقتی شما یک زوج در حال جدایی را در میان چنین واقعهای قرار میدهید، در واقع در حال آزمایش ظرفیتهای بخشش، فداکاری و تغییر مسیر در شرایط سخت هستید. این نگاه، تلاشی برای آشتی دادن مخاطب امروزی با مفاهیمی است که در دل آن جنگ نهفته بود.
یکانی در پایان بیان کرد: پس از اتمام مراحل فنی و آمادهسازی نهایی که تا هفته آینده به پایان میرسد، برنامهریزی برای عرضه و نمایش فیلم آغاز خواهد شد. مشاور رسانهای پروژه، امین اعتمادیمجد، اطلاعات تکمیلی را در زمان مناسب اعلام خواهد کرد. به عنوان نویسنده و کارگردان این اثر، امیدوارم «به وقت جنگ» بتواند جایگاه خود را در میان مخاطبان فیلم کوتاه پیدا کند و به عنوان اثری صادقانه و تاثیرگذار در کارنامه کاریام به ثبت برسد. این فیلم صرفاً یک تولید سینمایی نیست، بلکه بخشی از دیدگاه من درباره جهان و بازتاب آن در آینه جنگ است که در آن، نقطه پایان یک زندگی مشترک میتواند سرآغاز یک شناخت دوباره در دل یک طوفان بزرگ باشد.
انتهای پیام
