فقر و بی‌عدالتی؛ چالش‌ اصلی جامعه مسلمانان نیجریه

به گزارش ایکنا به نقل از الجزیره، مسلمانان بیش از نیمی از جمعیت نیجریه را تشکیل می‌دهند، با این حال، به طور آشکار از موقعیت‌های کلیدی دور هستند و به ویژه در شمال این کشور در فقر زندگی می‌کنند.

 این امر به ظهور گروه‌های مسلح مانند بوکو حرام دامن زده است.

اسلام در قرن دهم به شمال نیجریه رسید، در حالی که مسیحیت با اشغال بریتانیا در قرن بیستم وارد و در جنوب متمرکز شد.

تاریخ این کشور با درگیری‌های فرقه‌ای ناشی از اختلافات جغرافیایی، همکاری با قدرت‌های استعماری یا مقاومت در برابر آنها همراه شده است. با این حال، ظهور گروه‌های مسلح مانند بوکو حرام و دیگران در آغاز قرن بیست و یکم همه را مجبور به همزیستی از ترس خشونت کرده است.

محمد گاربا، نماینده پارلمان از ایالت کانو گفت: هدف قرار دادن مردم توسط این گروه‌ها برخلاف ادعای آمریکایی‌ها بر اساس دین نبود. مسیحیانی هستند که مسلمانان را در مناطق مرکزی و شمالی کشور می‌کشند. به گفته گاربا، وقتی دختران مدرسه چیبوک در ایالت بورنو ربوده شدند، اکثر آنها مسلمان بودند و تأکید کرد که شورش در نیجریه به پیروان هیچ دینی اختصاص ندارد.

بیکاری و فقر

مسلمانان و مسیحیان از طریق انتخابات سمت ریاست‌جمهوری را به دست می‌گیرند و ثروتمندترین مرد این کشور و در واقع در کل آفریقا یعنی علی کودانگوته (الیکو دانگوته)، مسلمانی متولد شهر شمالی کانو است.

با این حال، بیشترین تعداد مسلمانان فقیر و بیکار نیجریه نیز به دلیل اختلاف بر سر سیستم آموزشی رسمی کشور در شمال ساکن هستند.

شیخ ابراهیم المقری، امام مسجد ابوجا می‌گوید: مسلمانان در واقع بیشترین جمعیت را در نیجریه دارند، اما آنها کمترین نفوذ و نمایندگی را در بخش‌های دولتی و خصوصی دارند و هنوز هم نمی‌توانند شانه به شانه مسیحیان در جامعه حضور داشته باشند.

نیجریه با بیش از ۱۰۰ میلیون مسلمان (از کل جمعیت تقریباً ۲۴۰ میلیونی) بزرگترین کشور با اکثریت مسلمان در آفریقا است. اکثریت آنها مسلمان سنی هستند و در ایالت‌های شمالی، از جمله کانو، بورنو و سوکوتو، زندگی می‌کنند که پادشاهی‌های تاریخی بودند که قبل از تعیین مرزهای نیجریه توسط دولت استعماری بریتانیا وجود داشتند.

در قرن پانزدهم، سوکوتو به عنوان پایتخت سلطنت سوکوتو، اولین سلطنت اسلامی در غرب آفریقا، شناخته می‌شد که اندیشه صوفیانه را از طریق فرقه قادریه گسترش می‌داد. از سوی دیگر، کانو مرکز فرقه تیجانیه در نیجریه است.

محمد سنوسی دوم، امیر کانو در تلاش برای توضیح ریشه بحران می‌گوید: بسیار آسان است که بگوییم شمال فقیر است و مسلمانان فقیر هستند زیرا به حاشیه رانده شده‌اند و بنابراین باید برای بازپس‌گیری حقوق خود مبارزه کنند. بنابراین، اسلام به ابزاری برای توجیه خشونت تبدیل می‌شود، در حالی که این مشکلات در واقع با رکود اقتصادی، توسعه نیافتگی و کمبود شغل مرتبط هستند.

با جوانان در شمال به عنوان افراد بی‌سواد رفتار می‌شود، زیرا سیستم آموزشی نیجریه فقط برنامه درسی استعماری انگلیس را به رسمیت می‌شناسد که توسط بخش بزرگی از جمعیت مسلمان رد می‌شود. آنها ابتدا به زبان محلی و سپس عربی به عنوان زبان قرآن پایبند هستند. از همین اصل است که بوکوحرام ظهور کرد، گروهی که نامش نشان دهنده رد آموزش غربی و هر آنچه با آن مرتبط است می‌باشد.

در حالی که دولت برای مبارزه با افراط‌گرایی به علمای مذهبی متکی است، مسلمانان برای ایجاد همزیستی بین همه شهروندان به دولت متکی هستند. آنها معتقدند که فقر و نه ایدئولوژی، مشکل اصلی است و بیکاری فقط ناامیدی ایجاد می‌کند.

همزیستی در نیجریه صرفاً یک حرکت نمادین نیست به خصوص که تعداد مسلمانان برابر و شاید حتی بیشتر از تعداد مسیحیان است.