سیاستهای حمایتی باید خانوادهمحور باشد
سمیرا کرمی، ضمن بررسی تحولات نهاد خانواده در عصر مدرن، بر ضرورت طراحی سیاستهای حمایتیِ واقعبینانه تأکید کرد و افزود: مدیریت هوشمندانه تحولات اجتماعی، نیازمند هماهنگی دستگاههای اجرایی برای حفظ ارزشهای خانواده و در عین حال، توانمندسازی زنان برای نقشآفرینی در عرصه مدیریت اجتماعی است.
خانواده، اولین و مهمترین نهاد اجتماعی، بنیان شکلگیری شخصیت، انتقال ارزشها و استحکام پیوندهای انسانی در جامعه است. در جهانی که تحولات اجتماعی، فرهنگی و فناورانه با سرعتی بیسابقه در حال تغییر سبک زندگی و مناسبات میاننسلی است، توجه به جایگاه خانواده بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در این میان، نقشِ «مدیریتِ زنان» در این ساختار، فراتر از یک مسئولیت اداری، یک رسالتِ توسعهای است. زنان به عنوان ستونهای عاطفی و تربیتی خانواده و در عین حال کنشگران فعال در عرصه مدیریت اجتماعی، نقشی کلیدی در گذارِ هوشمندانه از سنت به مدرنیته ایفا میکنند. روز خانواده فرصتی است برای بازاندیشی در این جایگاهِ دوگانه و یادآوری این حقیقت که هیچ جامعهای بدون خانوادهای پویا و زنانِ اثرگذار، مسیرِ توسعه پایدار را با موفقیت طی نخواهد کرد. امروز، سیاستگذاریهای کلانِ خانوادهمحور، نه تنها با هدفِ حفظ ارزشهای اصیل، بلکه با رویکردی نوآورانه برای رفعِ چالشهای ساختاریِ زنان و تقویتِ پیوندهای نسلی دنبال میشود. در همین خصوص سمیرا کرمی، مدیرکل زنان و خانواده استانداری و مشاور استاندار سمنان به مناسبت روز خانواده گفت و گویی با خبرنگار ایکنا از سمنان داشته که در ادامه می خوانیم:
ایکنا- با توجه به جایگاه حساس خانواده در ساختار اجتماعی، مدیریت زنان چه برنامههای راهبردی را برای تقویت پیوند میان نسلهای مختلف، بهویژه بازنشستگان و نسل جوان، در دستور کار دارد؟
نهاد خانواده نخستین نهاد اجتماعی و مهمترین بستر انتقال ارزشها، تجربیات و سرمایه فرهنگی است. در شرایطی که جامعه با تحولات سریع نسلی مواجه است، ما تقویت پیوندهای بیننسلی را یک ضرورت راهبردی میدانیم، نه یک اقدام صرفاً فرهنگی. در همین راستا، چند برنامه کلیدی در دستور کار قرار گرفته؛ از جمله راهاندازی طرح «راویان تجربه» با هدف بهرهگیری از دانش و تجربیات بازنشستگان و ایجاد فضاهای گفتوگوی نسلها در مراکز فرهنگی، و همچنین شبکهسازی بازنشستگان متخصص برای مشاوره به جوانان در حوزه های مختلف. نگاه ما این است که شکاف نسلی نباید به چالش اجتماعی تبدیل شود، بلکه باید آن را به فرصتی برای سرمایهسازی بیننسلی تبدیل کنیم.
ایکنا- از نظر شما چالشهای ساختاری در مسیر توانمندسازی زنان در نقشهای کلیدی خانواده و مدیریت اجتماعی چیست و چه راهکارهایی برای رفع آنها در نظر گرفته شده است؟
توانمندسازی زنان صرفاً یک مطالبه فردی نیست، بلکه یک ضرورت توسعهای است. با این حال، چالشهایی وجود دارد؛ از جمله برخی نگرشهای فرهنگی محدود کننده، تعارض میان نقشهای خانوادگی و اجتماعی، دسترسی نابرابر به فرصتهای مدیریتی و ضعف زیرساختهای حمایتی برای مادران شاغل. برای رفع این چالشها، ما رویکرد نهادی و ساختاری را دنبال میکنیم. تدوین سند ارتقای جایگاه زنان در مدیریت استان، توسعه آموزشهای مهارت رهبری و کارآفرینی، ایجاد بانک اطلاعاتی زنان توانمند، تسهیل دسترسی به به تسهیلات اشتغال و تقویت مشاغل خانگی دانشبنیان از جمله اقدامات عملی در این حوزه است. همچنین پیگیر ایجاد و توسعه مراکز نگهداری کودک در محیطهای کاری و تقویت شاخصهای عدالت جنسیتی در ارزیابی دستگاههای اجرایی هستیم.
ایکنا- چگونه میتوان سیاستهای حمایتی را به گونهای تدوین کرد که تعادل میان نقشهای خانوادگی و اجتماعی-اقتصادی زنان حفظ شود؟
ما معتقدیم سیاستهای حمایتی باید خانوادهمحور طراحی شوند. هدف، حذف یا تضعیف یکی از نقشها نیست، بلکه ایجاد تعادل پایدار میان مسئولیتهای خانوادگی و اجتماعی است. در این راستا، توسعه الگوهای اشتغال منعطف مانند دورکاری و ساعات شناور، حمایت از کارآفرینی خانگی، بیمه زنان خانهدار، و آموزش مهارتهای مدیریت زمان و تابآوری خانوادگی در دستور کار قرار دارد. همچنین ترویج فرهنگ مشارکت مردان در مسئولیتهای خانوادگی یکی از محورهای فرهنگی مهم ماست. تعادل پایدار زمانی شکل میگیرد که سیاستها واقعبینانه، مبتنی بر نیازهای امروز خانواده و همراه با حمایتهای اجرایی باشند.
ایکنا- در مواجهه با تغییر الگوهای سنتی خانواده در دنیای مدرن، نقش نهادهای دولتی چیست؟
تحولات اجتماعی اجتنابناپذیر است، اما مدیریت این تحولات نیازمند سیاستگذاری هوشمندانه است. نقش دولت، حفظ ارزشهای اصیل خانواده در کنار انطباق با نیازهای نسل جدید است. ما بر سیاستگذاری مبتنی بر پژوهش، آموزش مهارتهای زندگی، حمایت از ازدواج و فرزندآوری مسئولانه همراه با زیرساختهای حمایتی، و هماهنگی میان دستگاههای اجرایی تأکید داریم. خانواده پویا نیازمند حمایت واقعی، برنامهریزی منسجم و مشارکت اجتماعی است. در نهایت، باور ما این است که توسعه پایدار بدون خانواده توانمند و زنان اثرگذار محقق نخواهد شد.
انتهای پیام
