رامین ذبیحی، کارشناس قرآن، عترت و نماز رامسر در گفتوگو با ایکنا مازندران اظهار کرد: باید قرآن را از یک درس صرف، به یک تجربه جذاب و اثرگذار در زندگی دانشآموز تبدیل کنیم؛ چراکه آموزش مهارت با تربیت متفاوت است و دانشآموز باید علاوه بر خواندن قرآن، آن را بفهمد، با آن مأنوس شود و آثار آن را در رفتار و انتخابهای روزمره خود ببیند.
وی با اشاره به نقش فضای مجازی در
تربیت قرآنی نسل جدید، افزود: بستگی دارد فضای مجازی را از چه زاویهای ببینیم؛ تهدید یا فرصت. پاسخ ما حذف این فضا نیست، بلکه باید تولید محتوای جذاب، کوتاه و متناسب با زبان نسل جدید و همچنین حضور فعال و اثرگذار مربیان و معلمان در فضای مجازی محقق شود.
این کارشناس قرآن، عترت و نماز با تأکید بر اینکه مدرسه باید محیطی قرآنی باشد، تصریح کرد: مدرسه باید فضایی باشد که قرآن در آن فقط تدریس نشود، بلکه در روابط، اخلاق، فعالیتهای فرهنگی و تصمیمگیریهای دانشآموزان حضور داشته باشد؛ یعنی قرآن را از کلاس به متن زندگی مدرسه ببریم.
ذبیحی با بیان اینکه طرحهای
حفظ قرآن در ایجاد انس بیشتر با قرآن مؤثرند، اما هدف نهایی نیستند، گفت: حفظ باید مقدمهای برای فهم، تدبر و عمل باشد؛ بنابراین موفقیت را نباید فقط با تعداد حافظان سنجید. آفت آمارگرایی همواره
برنامههای تربیتی و کیفی را تهدید میکند و گریزناپذیر است، اما با تعریف معیارهای ارزیابی کیفی میتوان از بروز و گسترش این آفت جلوگیری کرد.
وی در ادامه به نقش معلمان در تحقق تربیت قرآنی اشاره کرد و افزود: معلم باید خودش با قرآن مأنوس و مهارت انتقال مفاهیم تربیتی را داشته باشد که آموزشهای کوتاه، کاربردی و متناسب با رشته تدریس میتواند این توانمندی را در معلمان ایجاد کند.
این فعال حوزه قرآن و نماز، خانواده را مهمترین حلقه تربیتی دانست و گفت: مدرسه بهتنهایی نمیتواند تربیت قرآنی را کامل کند؛ بنابراین باید خانواده را با آموزشهای ساده و کاربردی در این مسیر همراه کرد.
ذبیحی همچنین بر ضرورت همافزایی نهادهای فرهنگی و آموزشی تأکید کرد و ادامه داد: همافزایی ضروری است و موازیکاری آسیبزاست. آموزشوپرورش باید نقش تربیتی مدرسه را حفظ کند و از ظرفیت دارالقرآنها، مساجد و مؤسسات برای آموزش تخصصی و استعدادیابی استفاده کند.
وی با بیان اینکه باید از زبان نسل جدید برای انتقال مفاهیم قرآنی بهره گرفت، خاطرنشان کرد: داستان، هنر، بازی، انیمیشن، پادکست و فناوریهای نوین میتوانند مفاهیم قرآنی را از حالت انتزاعی خارج و به تجربهای جذاب تبدیل کنند.
کارشناس قرآن، عترت و نماز رامسر در پایان تأکید کرد: دارالقرآنها باید از محل برگزاری کلاس فراتر بروند و به مراکز انس، استعدادیابی، آموزش تخصصی و تربیت مربیان قرآنی آینده تبدیل شوند. باید نگاه خود را از «قرآنآموزی» به «قرآنزیستی» تغییر دهیم؛ یعنی هدف ما فقط دانشآموزی که قرآن را میخواند نباشد، بلکه دانشآموزی باشد که قرآن در انتخابها، اخلاق و سبک زندگی او اثر گذاشته است.
انتهای پیام