در روزگاری که ارتباطها لحظهبهلحظه گستردهتر میشود و حضور در شبکههای مختلف به امری بدیهی بدل شده است، نوعی غیبت آرام در دل همین حضور شکل گرفته؛ غیبتی که به معنای ناتوانی در تجربهکردن و درگیرشدن با لحظه است. انسان امروز در انبوه اتصالها زندگی میکند اما نسبتش با خود و جهان پیرامونش بیش از هر زمان دیگری دچار گسست شده است.