درس‌هایی از سفر به ایران در بحبوحه جنگ
به قلم پرفسور موسی اسد؛ رئیس دانشگاه اسلامی تانزانیا موروگورو (MUM)
حدود یک سال پیش در سال ۲۰۲۵، فکر سفر به ایران به ذهنم خطور کرد و پس از مشورت با دوستان نزدیکم، به من توصیه شد که سفر به تهران گزینه چندان هوشمندانه‌ای نیست. سپس به دیدار دکتر معارفی، رایزن فرهنگی ایران در خیابان اموای کیباکی دارالسلام رفتم. من برای ایجاد ارتباط با دانشگاه اسلامی موروگورو (MUM) به دیدار او رفته بودم، به‌ویژه برای اینکه ببینم آیا جمهوری اسلامی ایران می‌تواند چند بورسیه تحصیلی در مقطع دکترا به برخی از اساتید ما که دارای مدرک کارشناسی ارشد بودند اعطا کند یا خیر. ما موفق به دریافت هیچ بورسیه‌ای برای کارکنان MUM نشدیم، اما این آغاز یک رابطه طولانی‌مدت با دکتر معارفی بود.
دعوت به چهلمین کنفرانس وحدت اسلامی
نزدیک به اواخر ژوئیه ۲۰۲۶، تماسی از دکتر معارفی دریافت کردم که از من پرسید آیا آمادگی دارم برای شرکت در کنفرانس وحدت اسلامی به مدت حدود یک هفته به ایران سفر کنم. بار دیگر مشورت کردم و اکثر همکارانم نگران جنگ در ایران بودند. با این حال، وقتی به سه دخترم در مورد سفر به ایران گفتم، آن‌ها کاملاً حمایت کردند. بنابراین با خودم گفتم اگر خداوند مقدر کرده باشد که مرگ من در ایران باشد، همین‌طور خواهد بود، وگرنه صحیح و سالم برمی‌گردم.
در نتیجه، نسخه‌ای از گذرنامه دیپلماتیک خود را برای دکتر معارفی فرستادم تا مراحل لجستیکی سفرم به ایران نهایی شود. ظرف یک هفته، هم ویزای ایران و هم بلیت رفت‌وبرگشت به تهران برای من ارسال شد.
سفر و ورود
من ساعت ۰۳:۲۵ از فرودگاه بین‌المللی دارالسلام (جولیوس نیریره) با هواپیمایی ترکیش پرواز کردم و تا ساعت ۱۱:۰۰ در استانبول فرود آمدیم. پرواز فوق‌العاده آرامی بود. توقف طولانی در استانبول داشتم اما منتظرماندن برایم بسیار راحت بود، زیرا دست‌کم دو مسئول با من تماس گرفتند تا بپرسند آیا مشکلی دارم تا به من کمک کنند، اما من پاسخ منفی دادم.
کمی بعد از نماز مغرب سوار هواپیمای تهران شدم و ظرف حدود یک ساعت یا بیشتر در تهران فرود آمدم. خودم را همراه با چند آفریقایی دیگر [کامرونی و یک آفریقای جنوبی] دیدم و همه ما از هواپیما به پاویون تشریفات (CIP Lounge) منتقل شدیم. پس از تحویل بارها، برای استراحت آن شب مستقیماً به هتل رهسپار شدیم. طبق تجربه من، این یکی از دلپذیرترین تجربه‌های من در هتل بود.
چهلمین کنفرانس وحدت اسلامی
صبح روز بعد در ۲۷ اوت، ما را با اتوبوس به محل برگزاری مراسم افتتاحیه کنفرانس وحدت بردند. دیدن حضوری رئیس‌جمهور ایران، آقای دکتر مسعود پزشکیان، بسیار مسرت‌بخش بود. سخنرانی‌های عالی توسط همه شخصیت‌ها ارائه شد و افتتاحیه موفقی بود.
پس از بازگشت به هتل، این شانس را داشتم که برای پیوستن به یک برنامه زنده تلویزیونی در شبکه ۶ انتخاب شوم که در آن حدود سه سؤال از من پرسیده شد و من تا حد توانم به آن‌ها پاسخ دادم. روز بعد که با شیخ حمید شهریاری ملاقات کردم، او اشاره کرد که مرا در آن برنامه دیده و برنامه بسیار خوب پیش رفته است.
روز ۲۹ اوت، خوش‌شانس بودیم که از موزه و کتابخانه ملی ایران بازدید کردیم، جایی که شاهد زیرساختی زیبا بودیم که مجموعه‌ای کامل از گنجینه‌های ایران در قالب کتاب‌ها و آثار تاریخی را در خود جای داده بود.
بعدازظهر ۲۹ اوت به مشهد پرواز کردیم که باز هم تجربه‌ای استثنایی بود؛ در تاریخ ۳۰ اوت توانستیم از حرم امام رضا(ع) و همچنین مرقد امام خامنه‌ای(ره) بازدید کنیم و من خوش‌شانس بودم که توانستم عکس بگیرم.
درس‌هایی از سفر به ایران
نخستین درسی که از سفرم به ایران آموختم این بود که هرگز آنچه را در رسانه‌های خارجی می‌بینید باور نکنید. من با چشمان خودم دیدم که ایران کشوری بسیار توسعه‌یافته با پیشرفت‌های عظیم در انواع زیرساخت‌ها است.
ایران کشوری بسیار امن است که مردم آن مهمان‌نواز و متحد هستند. با وجود اینکه مورد حمله آمریکا و اسرائیل قرار گرفته‌اند، مردم آن نسبت به ما به عنوان مهمانانشان فوق‌العاده سخاوتمند بودند. با ما مانند مهمانان درجه‌یک رفتار شد و بسیار مورد لطف قرار گرفتیم.
در نهایت، دریافتم ما در مجموع یک جامعه مسلمان واحد هستیم و وظیفه ما این است که به جای برجسته‌کردن مواردی که در آن‌ها اختلاف نظر داریم، گرد هم آییم و متحد شویم.
پروفسور موسی ج. اسد (Prof. Mussa J ASSAD) ؛ از چهره‌های شناخته‌شده علمی و مدیریتی تانزانیا و از شخصیت‌های برجسته جامعه مسلمان این کشور است. او در حوزه‌های حسابداری، حسابرسی، مدیریت مالی و حکمرانی عمومی فعالیت علمی و اجرایی داشته و سال‌ها در عرصه دانشگاهی و مدیریت عالی دولتی تانزانیا حضور داشته است. پرفسور موسی اسد هم اکنون به عنوان رئیس مهمترین دانشگاه اسلامی موروگورو( (MUMفعالیت علمی و دانشگاهی خود را ادامه می‌دهد.
انتهای پیام
