به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام سعید مهدوی‌کنی، فرزند آیت‌الله مهدوی‌کنی در دوازدهمین مراسم بزرگداشت آیت‌الله مهدوی‌کنی که امروز دوشنبه ۲۷ مهرماه برگزار شد، با اشاره به جایگاه بزرگان و رهبران انقلاب و خدمات آنان، اظهار کرد: برای شناخت ابعاد مختلف زندگی معنوی و عملی این شخصیت‌ها، باید به سیره پیامبر گرامی اسلام(ص) و اهل بیت(ع) توجه و در جایگاه شاگردی مکتب آنان، اصول و مبانی زندگی را از آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت(ع) استنباط کرد.
وی افزود: با مطالعه آیات و روایات می‌توان ابعاد گوناگون این معارف را در زندگی بزرگان مشاهده کرد. در موقعیت‌های مختلف، آیات و روایاتی که مورد توجه این بزرگان قرار داشته و با درک و فهم آنان از معارف دینی ارتباط پیدا می‌کرده است، می‌تواند راهنمای شناخت سیره عملی و اخلاقی آنان باشد.
مهدوی‌کنی با اشاره به قاعده تناسب عمل و نتیجه، تصریح کرد: یکی از اصولی که در این زمینه باید مورد توجه قرار گیرد، این است که انسان باید انتظار داشته باشد متناسب با عملی که انجام می‌دهد، نتیجه آن را دریافت کند؛ هرچند ممکن است همه نتایج یک عمل در زمان حیات فرد آشکار نشود و آثار آن در آینده نمایان شود.
وی با اشاره به آیات متعدد قرآن کریم درباره آثار اعمال نیک، بیان کرد: خداوند به کار خیر برکت می‌دهد و آثار آن را افزایش می‌بخشد. این مسئله هم در دنیا و هم در آخرت قابل بررسی است و در قرآن کریم، برای تبیین آن از مثال‌های گوناگونی استفاده شده است.
وی ادامه داد: در یکی از این مثال‌ها، عمل خیر به دانه‌ای تشبیه شده است که می‌تواند چندین برابر محصول بدهد و خداوند بر آن می‌افزاید. همچنین در مثالی دیگر، از دانه‌ای سخن گفته می‌شود که در زمین قرار می‌گیرد، ساقه آن رشد می‌کند و به اذن الهی به ثمر می‌رسد. این نمونه‌ها نشان می‌دهد که خداوند چگونه می‌تواند آثار عمل خیر را گسترش دهد و بر برکت آن بیفزاید.
فرزند آیت‌الله مهدوی‌کنی با تأکید بر اینکه یکی از ویژگی‌های برجسته آیت‌الله مهدوی‌کنی، انجام عمل برای خداوند بود، اظهار کرد: تلاش او بر این بود که کار را برای خدا انجام دهد و در مسیر انجام وظیفه، گرفتار محاسبات معمول اجتماعی نشود.
وی با اشاره به دشواری‌هایی که این شخصیت در مسیر فعالیت‌های خود با آن مواجه بوده است، تصریح کرد: در بسیاری از مواقع، انجام وظیفه با سختی‌هایی همراه بود، اما او به دلیل اینکه کار را برای خدا انجام می‌داد، از ادامه مسیر بازنمی‌ایستاد. همین رویکرد سبب می‌شد که محاسبات رایج اجتماعی، معیار اصلی تصمیم‌گیری و اقدام او نباشد.
مهدوی‌کنی با اشاره به خاطراتی از دوران مبارزه پیش از انقلاب، به نقل از یکی از مسئولان دستگاه ساواک، گفت: در مقطعی که برخی از مبارزان در زندان بودند، یکی از عناصر اصلی و اداره‌کنندگان دستگاه ساواک درباره پرونده‌های مبارزان گفته بود که نام این شخصیت در بسیاری از پرونده‌ها وجود داشته، اما ابعاد فعالیت‌های او به‌روشنی مشخص نبوده است.
وی با اشاره به فعالیت‌های آیت‌الله مهدوی‌کنی در دوران پیش از انقلاب و نقش‌آفرینی او در مقاطع مختلف، تأکید کرد: در برخی صحنه‌ها، مسئولیت‌هایی به‌صورت موقت بر عهده او قرار می‌گرفت و هرگاه احساس می‌کرد انقلاب به حضور و فعالیت او نیاز دارد، برای انجام وظیفه وارد میدان می‌شد؛ بدون آنکه انجام این مسئولیت‌ها را وسیله‌ای برای مطرح کردن خود قرار دهد.
فرزند آیت‌الله مهدوی‌کنی با اشاره به نقش این شخصیت در راه‌اندازی و تقویت مجموعه‌های فرهنگی و تربیتی، افزود: اهمیت فعالیت‌های او تنها به اقدامات مقطعی محدود نبود، بلکه تربیت نیرو و ساختن ظرفیت‌های انسانی نیز از جمله آثار مهم فعالیت‌های او به شمار می‌رفت.
وی با اشاره به جایگاه یکی از نهادهای انقلاب اسلامی که در مسیر فعالیت‌های این شخصیت شکل گرفته یا تقویت شده است، اظهار کرد: امروز با گواهی شخصیت‌های برجسته کشور و حتی کسانی که مستقیماً در آن مجموعه حضور نداشته‌اند، می‌توان از آن به‌عنوان یکی از نهادهای موفق انقلاب یاد کرد؛ نهادی که در مقاطع مختلف و در موقعیت‌های حساس نقش‌آفرینی کرده و در تولید علم و اندیشه و گسترش تفکر اثرگذار بوده است.
مهدوی‌کنی با اشاره به مسئولیت‌ها و نقش‌آفرینی‌های این شخصیت در عرصه‌های مختلف انقلاب اسلامی، از جمله در مجموعه‌های مرتبط با کمیته‌های انقلاب، شورای انقلاب، شورای نگهبان و مجلس خبرگان، بر ضرورت توجه به آثار ماندگار فعالیت‌های او تأکید کرد.
وی با اشاره به احساس خلأ ناشی از فقدان این شخصیت در موقعیت‌های مختلف، گفت: هرگاه مسئله‌ای در موقعیت‌های مختلف پیش می‌آید، گفته می‌شود حاج آقا خالی است. این احساس خلأ حتی سال‌ها پس از رحلت او نیز در فضای سیاسی و حوزوی کشور وجود دارد.
فرزند آیت‌الله مهدوی‌کنی در پایان با تأکید بر اینکه این شخصیت از چهره‌های اثرگذار انقلاب اسلامی بود، اظهار کرد: باید وظیفه خود را برای خدا انجام دهیم و اجازه دهیم خداوند به عمل ما برکت ببخشد؛ چراکه آنچه خداوند بر آن می‌افزاید، فراتر از محاسبات و انتظارات معمول ما خواهد بود.
