مراسم گراميداشت يادر‌وز سعدی در خرم‌آباد برگزار شد

گروه هنر: مراسم گراميداشت يادروز سعدی يكشنبه، اول ارديبهشت‌ماه در دانشگاه فرهنگيان علامه طباطبايی لرستان در خرم‌آباد برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه لرستان، اين مراسم به‌مناسبت اول ارديبهشت‌ماه روز بزرگداشت شيخ اجل سعدی شيرازی با حضور شاعران اساتيد و علاقه‌مندان به شعر و ادب پارسی در سالن همايش‌های دانشگاه فرهنگيان لرستان در خرم‌آباد برگزار شد.

در اين مراسم بزرگداشت، بازوند، از اساتيد ادبيات فارسی دانشگاه لرستان در معرفی شيخ اجل سعدی شيرازی و مقايسه سعدی با حافظ گفت: سعدی از زبان خاصی برخوردار بود كه كمتر شاعری پيدا شده كه بتواند به اين زبان شعر بسرايد، سعدی شيرازی معارف بشری را روشن نگه می‌دارد و در اشعارش از قرآن و نماز و اهل بيت(ع) بويژه امام علی(ع) و فرزندان فاطمه ‌زهرا(س) به نيكي ياد می‌كند.

وی افزود: سعدی با اشعارش در جهت تربيت مردم می‌كوشد، عيوب مردم را با زبانی ساده و مؤثر بيان می‌كند، مهمان‌نوازی را می‌ستايد، نوع بشر را دوست دارد، انديشه والای سعدی به انسان آسايش و آرامش می‌بخشد.

اين استاد ادبيات فارسی اضافه كرد: از وجوه اختلاف سعدی با حافظ اين است كه سعدی شاعری است كه از مطالعه اشعار او می‌توان به سبك زندگی او و افكار و اعتقادش پی ببرد اما اشعار حافظ اين‌چنين نيست و شناخت حافظ آن چنان كه بايد و شايد برای كسی مقدور نيست.

بازوند گفت: سعدی در اشعارش به دين اسلام، كرامات عرفا و صوفيه ايمان داشته است و اين شاعر توانای ادب فارسی شك و ترديد در امور دينی را جايز ندانسته است.

در بخشي از اين نشست، غلام‌علی چشمه‌چراغ، از ديگر اساتيد ادبيات دانشگاه‌های لرستان پيرامون معانی هنر در ادبيات فارسی و مقايسه آن با ادبيات غرب مباحثی را بيان كرد.

وی افزود: هنر در معانی مختلفی از جمله فضيلت و كمال، مردانگي و توانايی به كار رفته است و می‌توان گفت سابقه واژه هنر در ادبيات فارسی به بيش از هزار سال قبل برمی‌گردد.

اين استاد ادبيات ادامه داد: يونانيان قديم علوم و هنر را يكی می‌دانستند بنابر اين شعر و شاعری را جزء هنر نمی‌دانستند و معتقد بودند شعر نوعی وحی و رويا و الهام پس جزء هنر نيست.

وي افزود: در كلام سعدی هنر در معانی دارنده دانش و فضيلت، دليری و شجاعت به كار رفته است و فردوسی نيز هنر را مردم، راستی، دليری و فضيلت می‌داند، در كلام سعدی هنر با عيب در تقابل است، در تداول مردم نيز هنر به معنای جسارت توأم با ذوق و داشتن چيزی توأم با ظرافت و ريزه‌كاری به كار رفته است.