كتاب «هزار گره»؛ نگاهی به دفاع مقدس در روزگار كنونی

گروه ادب: نويسنده مجموعه داستان «هزار گره» با اشاره به موضوع داستان كه نگاهی به دفاع مقدس در روزگار كنونی دارد، اظهار كرد: اين اثر از مختصات حقيقی زمان و مكان به دور نيست و وقوع حوادث در جزيره مجنون و طلاييه از آن جمله است.

مريم فردوسی، نويسنده در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، از چاپ نخستين اثر خود به نام «هزار گره» خبر داد و اظهار كرد: اين كتاب در واقع از مجموعه‌ای داستان كوتاه تشكيل می‌شود كه بيشتر آنها در زمينه‌های دفاع مقدس نوشته شده‌اند.

وی گفت: داستان‌های «هزار گره» به نوعی بازتابی از نگاه به دفاع مقدس در روزگار كنونی است كه در فاصله زمانی سه ساله از فروردين سال 87 تا اواخر سال 90 و در يك محيط كارگاهی نوشته شده است.

فردوسی درباره علت تمايل برای فعاليت در حوزه دفاع مقدس اظهار كرد: اساس كار داستان‌نويسی در اين حوزه و در كارگاهی كه در يكی از زيرمجموعه‌های دانشگاه تهران با اين موضوع برگزار می‌شد، شروع شد.

اين نويسنده با بيان اينكه 11 داستان در اين كتاب گرد هم آمده است، ادامه داد: هشت داستان از اين مجموعه با موضوع دفاع مقدس و سه اثر نيز با موضوع آزاد نوشته شده است. البته زاويه نگاه داستان‌ها همه از خودم بوده، اما موضوع كلی كه داستان در آن می‌گذرد را از محيط كارگاه گرفتم.

فردوسی همچنين با اشاره به فضای داستان‌های نخستين كتاب «هزار گره» افزود: نقطه قوت و تفاوت اين داستان‌ها، نگاه يك زن به پرداخت آنهاست. شخصيت‌های داستان‌ها نيز به طور عمده از ميان زنان انتخاب شده‌اند. البته من مدعی نيستم كه اين داستان‌ها زنانه است، ولی از زاويه نگاه يك زن، به اين سوژه‌ها نگاه شده است.

وی، عناوين داستان‌های اين مجموعه را حرف، كلمه‌ بازی، چشم‌های پر از خاك نازنين، ستاره من، قدمگاه، هزار گره، خون‌بها، باور كن افسانه نيست، «ستاره خاموش، بشمار يك، بشمار دو» و چند تا گوسفند به اضافه يك معرفی كرد.

فردوسی با بيان اينكه هشت داستان اول با مضمون اجتماعی نگاشته شده است و سه داستان پايانی نيز به مسائل اجتماعی می‌پردازد، ادامه داد: علاوه بر نگاه به جنگ از منظر همسر جانباز، در اين كتاب بيشتر به مناطق عملياتی و مجموع اتفاقات آن مكان پرداخته شده است كه از آن جمله می‌توان به جزيره مجنون، طلاييه و ... اشاره كرد.

نويسنده «هزار گره» با بيان اينكه بيشتر داستان‌ها كاملاً زاده ذهن اوست، اظهار كرد: داستان‌ها در عين اينكه بر اساس واقعيت نيست، اما از مختصات حقيقی زمان و مكان نيز به دور نيست.

وی از نگارش مجموعه داستان جديد خود در حوزه دينی ـ قرآنی خبر داد و اظهار كرد: هنوز نامی برای اين اثر برنگزيده‌ام و از سويی نيز هنوز تعداد داستان‌ها به حد مورد انتظارم نرسيده است.

فردوسی، فضای داستان‌ها را قرآنی دانست و عنوان كرد: موضوع داستان‌ها اغلب رويكرد مفهومی قرآنی دارند يا برگرفته از داستان‌های قرآن هستند كه از آن جمله می‌توان به مذمت عيب‌جويی بر اساس سوره مباركه «همزه» اشاره كرد. البته در برخی از داستان‌ها تنها از يك موضوع كلی مثل وسوسه گناه بهره گرفته شده است.