کد خبر: 1223475
تاریخ انتشار : ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۴
مدير حوزه علميه لنگرود

معرفت‌الله، اوج كمال بشريت است

مدير حوزه علميه لنگرود معرفت نفس را مقدمه معرفت رب و اوج كمال بشريت را معرفت‌الله دانست و گفت اگر انسان خود را به خوبی بشناسد خدا را نيز بهتر خواهد شناخت آن‌وقت است كه می‌بيند همه امكانات عالم بسيج شده تا او را به خدا برساند.


گروه اجتماعی: مدير حوزه علميه لنگرود معرفت نفس را مقدمه معرفت رب و اوج كمال بشريت را معرفت‌الله دانست و گفت: اگر انسان خود را به خوبی بشناسد خدا را نيز بهتر خواهد شناخت آن‌وقت است كه می‌بيند همه امكانات عالم بسيج شده تا او را به خدا برساند.


به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، حجت‌الاسلام والمسلمين رحيم عباسی، مدير حوزه علميه شهرستان لنگرود روز گذشته، 15 ارديبهشت‌ماه در همايش «در محضر بهجت 2» كه در تالار حكمت دانشگاه گيلان برگزار شد به عالم دنيا و ويژگی‌های آن اشاره و اظهار كرد: نزديك‌ترين عالم به انسان عالن دنياست كه در آن زندگی می‌كند.


وی با اشاره به داستان حضرت آدم و هبوط او از عالم ملكوت به جايی پايين به نام دنيا، افزود: در همه كتاب‌های آسمانی به ماجرای هبوط آدم اشاره شده است اما قرآن كريم كه معجزه پيامبر(ص) است و دست‌نخورده و تحريف‌نشده باقی‌مانده اين ماجرا به به بهترين صورت بيان می‌كند؛ بنابراين قرآن بهترين منبع برای كشف حقيقت وجودی انسان می‌باشد.


حجت‌الاسلام عباسی با بيان اينكه مسير ما به عالم بالا بسته نيست، اضافه كرد: دست‌رسی ما به عالم ملكوت از بين‌رفته و اين راه بر ما بسته شده است؛ حضرت آدم با خدا سخن می‌گفت، با ملائكه نشست‌وبرخاست داشت و نعمات او را به خود مشغول نمی‌ساخت؛ ولی به خاطر شرايط دنيا ما اين موقعيت را از دست داده‌ايم.


وی با بيان اينكه معرفت يكی از خواسته‌های فطری انسان است، تصريح كرد: فرصت ما در عالم دنيا بسيار كم است و در عين حال ارتباط ما نيز با بالا قطع شده ولی خداوند در وجود انسان چراغی با نام فطرت را روشن كرده است و اگر ما آن را خاموش نكنيم، روشنايی و جلوه دارد؛ همه انسان‌ها به كمالات ميل دارند و از نقص بيزار هستند بنابراين برای شناخت كمالات و نقايص نياز به معرفت داريم و اگر اين معرفت حاصل نشود، اساس ترقی و كمال محال می‌شود.


مدير حوزه علميه لنگرود مقام عبوديت را بالاترين افتخار برای انسان دانست و گفت: معرفت‌الله با معرفت‌الرب يعنی انسان بداند در چه موقعيتی از اين عالم قرار دارد؛ انسان در دنيا به يك قطب‌نما نياز دارد تا به وسيله آن راه را بيابد در غير اين صورت گم‌راه خواهد شد؛ اگر جهت درست را نيابد هرچه پيش می‌رود از خدا دورتر می‌شود.


وی معرفت نفس را مقدمه معرفت رب و اوج كمال بشريت را معرفت‌الله دانست و بيان كرد: اگر انسان خود را به خوبی بشناسد خدا را نيز بهتر خواهد شناخت آن‌وقت است كه می‌بيند همه امكانات عالم بسيج شده تا او را به خدا برساند؛ خدا صفاتش را در وجود انسان قرار داده با اين تفاوت كه اين صفات در خدا نامحدود و در انسان به اندازه ظرفيتش وجود دارد.


حجت‌الاسلام عباسی با بيان اينكه آيت‌الله بهجت(ره) از همان سنين كودكی تصميم داشتند بنده خدا باشند، ادامه داد: آيت‌الله‌ بهجت(ره) ثانيه‌ای ا عمرش را برای غير خدا نگذاشت و از علوم معرفتی به اندازه‌ای كه مقدور بشر بود را بدست آورده بود.


وی به ويژگی‌های اخلاقی آيت‌الله بهجت(ره) اشاره كرد و گفت: ايشان بيشتر به كرامات و صفات اخلاقی توجه داشت و نماز اول وقت را عامل ايجاد كرامت در انسان می‌دانست كه در تمام مراحل سلوك به طرف خدا موثر است و آن را اكسير اعظم می‌خواند؛ هدف ايشان در زندگی اشاعه معروف و جلوگيری از انجام منكرها بود.


استاد حوزه علميه با بيان اين مطلب كه انسان كريم آفريده شده است، ابراز كرد: انسان از اصل خود فاصله گرفته است و اگر افرادی مانند آيت‌الله بهجت(ره) را سرمشق خود قرار دهد و به مقام العبد برسد به كراماتی كه شايسته شان انسانی است خواهد رسيد.


وی به توجه ايشان به جلوگيری از خودنمايی و ريا در كارها اشاره كرد و افزود: آيت‌الله بهجت برای جلوگيری از خودنمايی و ريا حتی حاضر نبودند رساله خود را چاپ كنند و در ابتدا رساله ايشان با پول شاگردانشان چاپ شد ولی براساس احساس تكليفی كه در برابر جامعه كردند، مرجعيت را قبول كرد.


حجت‌الاسلام عباسی با بيان اينكه آيت‌الله بهجت(ره) هميشه از خدا می‌خواست كه علم نافع و عمل صالح به او عنايت كند، خاطرنشان كرد: ايشان علم مفيد را علمی می‌دانست كه انسان را به ياد خدا بيندازد و او را درگير دنيا نكند، علمی كه ما را دامن‌گير دنيا كند و در باتلاق آن فرو ببرد، نافع نيست ولو هر علمی باشد.


مدير حوزه علميه لنگرود ادامه داد: آيت‌الله بهجت(ره) خيلی مراقب بود تا دچار غفلت نشود؛ كثرت تلاوت قرآن، زيارت عتبات عاليات، خواندن نماز و تعقيبات نماز، خواندن ادعيه و اذكار و توسلات را مسير قرب الی‌الله می‌دانست كه برای انسان حال معنوی و دينی ايجاد می‌كنند و انجام واجبات و ترك محرمات برای او آسان می‌شود.


وی در پايان خواندن روزانه چند صفحه از رساله آيت‌الله بهجت(ره) را توصيه كرد و يادآور شد: آيت‌الله بهجت(ره) فراگيری علم اعتقادات(خداشناسی، معادشناسی، امام‌شناسی و...، علم اخلاق(اخلاقيات خوب و بد) و علم اعمال(احكام شرعی و واجب و حرام) را بر تمامی افراد واجب خواند.

captcha