نمايش بايد پاسخ روشنی به مسائل و پرسشهای شرعی نوجوانان بدهد
نوجوانان به واسطه نوع تعاملاتشان با جامعه، رسيدن به سن بلوغ اجتماعی و شرعی، بيشتر از دوران كودكی نيازمند دانستگی و كسب معلومات هستند و در توليد تئاتر دينی بايد به گونهای عمل كنيم كه مخاطبان نوجوان در برابر پرسشهای گوناگون شرعی، پاسخ مناسبی دريافت كنند.
گروه هنر: نوجوانان به واسطه نوع تعاملاتشان با جامعه، رسيدن به سن بلوغ اجتماعی و شرعی، بيشتر از دوران كودكی نيازمند دانستگی و كسب معلومات هستند و در توليد تئاتر دينی بايد به گونهای عمل كنيم كه مخاطبان نوجوان در برابر پرسشهای گوناگون شرعی، پاسخ مناسبی دريافت كنند.
 |
رضا فياضی، نويسنده و كارگردان تئاتر كودك و نوجوان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: تفكيك تئاتر كودك از نوجوان به دليل حوزه تفكری و مسائلی كه هر يك از اين دو گروه سنی به آن مبتلا هستند و دغدغه برای آنها ايجاد كرده است لازم و ضروری است.
وی گفت: اين دو حوزه سنی معمولاً و با كمال تأسف در عرصههای گوناگون فرهنگی و هنری در كنار هم قرار گرفته و مطرح میشوند در حاليكه از نظر انديشهای و طرز تفكر هيچ ربطی به هم ندارند هر چند كه به دنبال هم و متوالياً بخشی از عمر انسان را تشكيل میدهند.
فياضی تصريح كرد: سن كودكی، سنی است كه بايد در آن به مسائل گوناگون در حد و اندازه دايره تفكری كودكان پاسخ گفت و نبايد به اين شكل باشد كه چون موقعيتی همچون توليد يك اثر نمايشی فراهم آمده است بايد از آن نهايت بهره را برده و در يك محدود زمانی يكی دو ساعته به طرح موضوعات گوناگونی بپردازيم كه از ظرفيت ذهنی كودكان خارج است و به اصطلاح به جای بالا بردن سطح معلومات كودك، او را بمباران اطلاعاتی كنيم.
تئاتر دينی كودك بايد در حد ارائه يك پيام اخلاقی ساده باشد
اين كارگردان و بازيگر تئاتر در ادامه گفت: متأسفانه برخی از اوقات هم برای نيفتادن در اين ورطه رو به توليد نمايشی میآوريم كه تنها با مدد خلق فضای شاد و موزيكال، سعی در فراهم آوردن اوقاتی خوش و شادمانه برای كودكان دارد در حاليكه اعتدال در رويكرد تئاتر كودكان بايد رعايت شود و در كنار ايجاد فضايی شاد و با طراوت برای كودكان بايد محتوای مناسبی را نيز به آنها عرضه كرد البته اين محتوا بايد در حد دادن يك پيام اخلاقی همچون رعايت نظافت و بهداشت و يا احترام به والدين و معلمان خلاصه شود.
بازيگر مجموعه تلويزيونی «مثل من، مثل تو» تأكيد كرد: به نظر من كاركرد مؤثر نمايش مربوط به سن نوجوانی میشود كه من نيز به عنوان يكی از فعالان در زمينه تئاتر كودك و نوجوان در پرداختن به اين حوزه بيشتر تأكيد دارم و علت آن هم اين مسئله است كه به هر حال نوجوانان به واسطه نوع تعاملاتشان با جامعه، رسيدن به سن بلوغ اجتماعی و شرعی، بيشتر از دوران كودكی نيازمند دانستگی و كسب معلومات در زمينههای گوناگون هستند.
عرصه تئاتر عاری از پرداختن به موضوعاتی است كه نوجوانان به آن مبتلا هستند
فياضی گفت: متأسفانه به دلايلی از جمله ملاحظات گوناگونی كه برخی از مديران فرهنگی در سياستهای كاری خود اعمال میكنند فضای فرهنگی و هنری ما از جمله تئاتر، عاری از هر گونه پرداختن به موضوعاتی است كه نوجوانان به آن مبتلا هستند و نتيجه آنكه اين قشر از جامعه كه در مقطع سنی حساسی حد واسط ميان كودكی تا رسيدن به جوانی را طی میكنند پاسخ روشنی در مورد مسائلی كه پرسشهای فراوانی برايشان ايجاد میشوند را دريافت نمیكنند.
| فياضی: |
| برای نوجوانان به دلايلی از جمله رسيدن به بلوغ شرعی پرسشهای گوناگونی پديد میآيد كه نياز به پاسخ روشن و در حد سطح درك آنها دارد در حاليكه در هيچ يك از عرصههای فرهنگی و هنری از جمله تئاتر به اين مسئله توجهی نمیشود و با وجود آنكه امكانات نسبتاً خوبی در زمينه سختافزاری داريم اما به دليل عدم برنامهريزی مناسب، توليدات نمايشی با موضوعات گوناگون از جمله دينی و مذهبی برای اين گروه سنی كفاف برآورده شدن نياز آنها را نمیدهد. |
وی ادامه داد: همانگونه كه گفته شد يكی از مسائل مهم كه اين گروه سنی با آن موجه است شرعيات و لزوم دانستن مسائلی است كه به واسطه رسيدن به سن بلوغ شرعی نياز به دانستن آن دارند اما با كمال تأسف ديده میشود كه عرصههای گوناگون فرهنگ و هنر و از آن جمله نمايش البته اگر اعتقاد به توليد تئاتر دينی داريم هيچ خوراك مناسبی در قالب توليدات نمايشی در اختيار آنها قرار نمیدهد.
نويسنده كتاب «قصههای آسيهآباد» ادامه داد: وقتی صحبت از تئاتر میشود ابتدايیترين مسئلهای كه مطرح میشود اين است كه سرانه فضای فرهنگی ما به نسبت مخاطب كم است اما به نظر من اينها، تنها بهانهای برای از زير كار در رفتن و سلب مسئوليت در قبال فرزندان و كودكان و نوجوانانی است كه آيندهساز اين كشور هستند و بايد از سلامت ذهنی و جسمی برخوردار بوده تا مديريت عرصههای گوناگون را در آينده به عهده بگيرند.
برنامه منظمی به منظور بهرهمندی از امكانات برای توليد تئاتر كودك و نوجوان وجود ندارد
فياضی گفت: مشكل اصلی در زمينه توليد محصولاتی فرهنگی و هنری به ويژه نمايش برای كودكان و نوجوان عدم وجود برنامهای جامع و مدون برای توليد و عرضه آنهاست وگرنه كه اكنون به هر يك از محلات شهر سری بزنيد با يك فرهنگسرا و خانه فرهنگ و سرای محله مواجه میشويد كه با وجود دارا بودن سالن مناسب نمايش در اغلب سال، خالی از برگزاری برنامه و اجرای برنامه هستند و اتفاقاً مانع اصلی بر سر راه اجرای برنامههای فرهنگی و هنری و توليد نمايش برای كودكان و نوجوانان محلات، مديران و مسئولان اين مراكز فرهنگی هستند و بايد برای كارآمدی آنها فكری اساسی و عاجل صورت گيرد تا به شكلی پويا به چرخه فرهنگی و هنری بازگردند.
كارگردان نمايش«يأجوج و مأجوج» در پايان در پاسخ به اين پرسش ايكنا كه آيا در طرح مسائل دينی و ارزشی به زبان تئاتر مجاز به نقل مستقيم و بدون واسطه هستيم گفت: نقل مستقيم يك موضوع ارشادی و دينی هيچگاه توصيه نشده است و حتی اين مسئله در بيان نصايح والدين به فرزندان از نگاه روانشناسان تربيتی مطرود است؛ به نظر من نمايش نقش ويژهای در اين زمينه ايفا میكند چرا كه میتواند به شكلی غيرمستقيم و در قالب بيان يك قصه ساده كودكان و حتی نوجوانان را نسبت به رعايت و انجام يك فريضه دينی آگاه كرد و از بسياری از ناهنجاريهای رفتاری و اخلاقی برحذر داشت.
