قرآن برای زيان رساندن از راه قلم چهار بار عبارت «ويل» به كار برده است

گروه ادب: خدا برای مفسدان اجتماعی و اقتصادی در سوره های همزه و مطففين، تنها يك بار عبارت ويل را به كار برده است اما چهار بار در جاهای ديگر قرآن، برای مفسدانی كه از طريق قلم به جامعه زيان می رسانند اين واژه را به كار برده است.

به گزارش خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا) حجت الاسلام والمسلمين محسن قرائتی در نشست كتاب و رسانه كه امروز، دوشنبه 16 ارديبهشت ماه در محل سرای اهل قلم بيست و ششمين دوره نمايشگاه بين المللی كتاب تهران برگزار شد در بيان ارزش قلم گفت: خداوند در قرآن به قلم و آنچه از طريق آن به نگارش در می آيد سوگند خورده است.

وی افزود: امام امت تنها قلم در اختيار داشت و شاه ارتش داشت اما امام با قلم خود بر ارتش شاه پيروز شد، قلم حتی از نسل و نسب هم كاركرد بيشتری دارد چرا كه ما اجداد خود را نمی شناسيم اما شيخ مفيد را كه هزار سال پيش تأليفاتی داشته است می شناسيم.

حجت الاسلام قرائتی قلم را فرياد ساكت و مايه عزت و ذلت يك امت برشمرد و گفت: جايگاه هر كس را از آروزها، ادعيه، محفوظات و علائقش بشناسيد.

وی به نقل خاطراتی از مرحوم آيت الله مرعشی نجفی پرداخت و خاطرنشان كرد: اين مرجع تقليد در دو نوبت برای خريد دو كتاب ارزشمند، به فروش قبای خود و نيز به عهده گرفتن نماز قضای يك متوفا اقدام كرد.

حجت الاسلام قرائتی به صدای مورد علاقه خداوند اشاره كرد و گفت: خدا صدای كشيده شدن قلم ها روی كاغذ، صدای پای سربازان و صدای چرخ خياطی پيرزنان را دوست دارد كه معادل امروزين آن ها چاپخانه، توپخانه و كارخانه است پس به اين معناست كه خداوند امتی را دوست دارد كه قلم، ارتش و صنعت پويا داشته باشد.

وی در بخش ديگری از سخنانش گفت: خدا همان گونه كه به قلم سوگند خورده است به كتاب نيز سوگند ياد كرده است و اسم كتابش (قرآن) را نيز از واژه قرأ گرفته است.

حجت الاسلام قرائتی تأكيد كرد: خدا برای مفسدان اجتماعی و اقتصادی در سوره های همزه و مطففين، تنها يك بار عبارت ويل را به كار برده است اما چهار بار در جاهای ديگر قرآن، برای مفسدانی كه از طريق قلم به جامعه زيان می رسانند اين واژه را به كار برده است.

حجت الاسلام قرائتی با توصيه نويسندگان و مؤلفان به نان خوردن برای نوشتن به جای نوشتن به جای نان خوردن تصريح كرد: علم واقعی آن علمی است كه پس از آموختن بر خشيت انسان نسبت به خدا بيفزايد همان طور كه امير المؤمنين علی(ع) نيز می فرمايد: ثمره علم، عبوديت است.

وی بسياری از آموخته ها را به استناد قرآن مايه زيان برای آموزنده آن ها دانست و گفت: علم مفيد علمی است كه آموختن يا واجب يا مستحب باشد و يا مشكلی را از فرد و يا جامعه حل كند.