کد خبر: 1227552
تاریخ انتشار : ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۵:۱۷
سعيد شهلاپور

سمپوزيوم مجسمه‌سازی موجب ارتقای جايگاه ايران در فضای هنر تجسمی جهان است

برگزاری پنجمين سمپوزيوم بين‌المللی مجسمه‌سازی موجب شده كه با گفت‌وگوی ايجاد شده ميان هنرمندان ايرانی و خارجی، جايگاه ايران در فضای هنر تجسمی جهان ارتقاء يافته و باورهای غلط از بين برود.


گروه هنر: برگزاری پنجمين سمپوزيوم بين‌المللی مجسمه‌سازی موجب شده كه با گفت‌وگوی ايجاد شده ميان هنرمندان ايرانی و خارجی، جايگاه ايران در فضای هنر تجسمی جهان ارتقاء يافته و باورهای غلط از بين برود.


به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، نشست خبری پنجمين سمپوزيوم مجسمه‌سازی تهران صبح امروز دوشنبه 23 ارديبهشت، با حضور سيدمجتبی موسوی دبير سمپوزيوم و مدير امور حجم و مجسمه سازمان زيباسازی شهر تهران و سعيد شهلاپور از پيشكسوتان مجسمه‌سازی ايران و عضو هيئت انتخاب و داوری سمپوزيوم در بوستان نوروز برگزار شد.


در اين سمپوزيوم كه هم‌اكنون در بوستان نوروز(بخش غربی بوستان آب و آتش) در حال برگزاری است، در بخش اصلی از ايران 13 نفر پذيرفته شده‌اند كه از آن ميان 10 نفر آقا و 3 نفر خانم هستند. 6 آقا و يك خانم نيز از كشورهای خارجی در سمپوزيوم شركت كرده‌اند كه مجسمه‌ساز اسپانيايی به دليل تاخير در صدور رواديد موفق به حضور در سمپوزيوم نشد.


در بخش دانشجويی 5 خانم و 5 آقا، مجموعا 10 نفر، شركت كرده‌اند و همانند دوره‌های گذشته از ميان دانشجويان دستيارانی برای فعاليت انتخاب شده‌اند كه 14 آقا و 8 خانم آن را تشكيل می‌دهند. در پايان اين سمپوزيوم 32 مجسمه چوبی بزرگ به آثار هنری در شهر تهران افزوده خواهد شد.


سيدمجتبی موسوی در اين نشست اظهار كرد: امروز در حالی پنجمين سمپوزيوم مجسمه‌سازی را طی می‌كنيم كه پس از برگزاری اولين دوره آن، اميدی به برگزاری ادامه آن نبود؛ اگر چه سه سال طول كشيد تا دومين سمپوزيوم برگزار شود، اما اين روند ادامه پيدا كرد و امروز شاهد برگزاری پنجمين دوره آن هستيم.


وی ادامه داد: خوشبختانه حمايت استادان دلسوز مجسمه‌سازی هميشگی بوده است، سازمان زيباسازی شهرداری تهران نيز از جمله حاميان اصلی در چهار دوره اخير است و خود را ملزم می‌دانيم كه ضمن سپاس از اين سازمان و اگر چه دو ماه ديگر دوسالانه مجسمه‌های شهری برگزار می‌شود، به كار خود سرعت دهيم.


موسوی عنوان كرد: اين سمپوزيوم با ياری و همت مجسمه‌سازانی چون سعيد شهلاپور، جمشيد مراديان، محمدحسين عماد، اكرامی، گلناری و ريما اسلام مسلك با استفاده از چوب برگزار شده است، برای آماده‌سازی متريال سمپوزيوم، شخص آقای شهلاپور به شمال رفتند و به انتخاب چوب قبل از اينكه الوار شوند پرداختند.


وی اضافه كرد: قبل از تعطيلات نوروز به ثبت‌نام از هنرمندان خارجی پرداختيم و كارهای مربوط به آنها را با همكاری امور بين‌الملل انجام داديم. اواخر فروردين نيز از هنرمندان ايرانی در دو بخش دانشجويی و اصلی ثبت‌نام به عمل آمد.


دبير سمپوزيوم پنجم عنوان كرد: 10 دانشجوی مجسمه‌سازی در مقطع كارشناسی در سمپوزيوم چوب امسال حضور پيدا كردند كه سابقه كار در ابعاد بزرگ نداشتند. بسياری از دانشجويان با ايجاد اين فرصت توانستند آينده هنری خود را در اين سمپوزيوم رقم بزنند و اين از دستاوردهای مهم اين گردهمايی است.


وی متذكر شد: سمپوزيوم مجسمه‌سازی 14 ارديبهشت افتتاح شد و مجسمه‌سازان از 15 ارديبهشت كار خود را آغاز كردند و مقرر است اثر خود را تا 25 ارديبهشت‌ماه به اتمام برسانند و مراسم اختتاميه عصر همان روز در بوستان نوروز برگزار خواهد شد.





وسعت فعاليت‌های تجسمی در شهر تهران با همه بزرگی و اهميتش كم و محدود است. اين سمپوزيوم موجب شده است كه با گفت‌وگوی ايجاد شده ميان هنرمندان ايرانی و هنرمندان خارجی، جايگاه ايران در فضای تجسمی جهان افزايش يابد و باورهای غلط در مورد ايران شكسته شود.

موسوی در ادامه سخنان خود گفت: در صورتی كه مجسمه‌های ساخته شده در سمپوزيوم در همان مكان بمانند، با پايان هر سمپوزيوم يك باغ‌مجسمه خواهيم داشت؛ چرا كه پراكندگی اين مجسمه‌ها در فضاهای عمومی موجب می‌شود كه اين مجسمه‌ها ديده نشوند. مجسمه‌هايی كه در سمپوزيوم اول ساخته شدند در پارك چيتگر ماندند. دوره دوم در نگارخانه برگ برگزار شد كه حاصل آن در پارك‌ها و معابر نصب شد، همچنين مجسمه‌هايی كه در سمپوزيوم سوم در محوطه برج ميلاد ساخته شدند در همان جا نصب شدند. مجسمه‌های سمپوزيوم سنگ هم در باغ‌موزه قصر نصب شده‌اند و مجسمه سمپوزيوم چوب نيز با طراحی مكانی مسقف در همين پارك نوروز نصب خواهند شد.


وی در مورد تفاوت سمپوزيوم با پروژه‌های شهری گفت: برای اجرای پروژه‌های شهری ابتدا مكان‌يابی می‌شود و بر اساس فضای مورد نظر يك اثر حجمی ساخته می‌شود، ولی در سمپوزيوم‌ها به اين شكل نيست.


سعيد شهلاپور در ادامه اين نشست عنوان كرد: وسعت فعاليت‌های تجسمی در شهر تهران با همه بزرگی و اهميتش كم و محدود است. اين سمپوزيوم موجب شده است كه با گفت‌وگوی ايجاد شده ميان هنرمندان ايرانی و هنرمندان خارجی، جايگاه ايران در فضای تجسمی جهان افزايش يابد و باورهای غلط در مورد ايران شكسته شود.


وی خاطرنشان كرد: اگر چه هنرمندان ما از نظر تكنيك از هنرمندان خارجی ضعيف‌تر هستند اما هنرمندان خارجی نيز انتظار نداشتند كه با چنين سطحی از مهارت و تخصص در هنرمندان ايرانی روبرو شوند.

captcha