حساسيتهای بیمورد فيلمسازان را از بازنمايی واقعيتهای انقلاب بازداشته است
هيچگاه بنا به حساسيتهای بیمورد سينماگران تلاش نكردهاند كه به تاريخ انقلاب آنگونه كه بوده، توجه كنند، در صورتی كه اگر خود راوی آنچه باشيم كه در انقلاب روی داده، خواهيم توانست تصويرگر واقعيات انقلاب باشيم.
گروه هنر: هيچگاه بنا به حساسيتهای بیمورد سينماگران تلاش نكردهاند كه به تاريخ انقلاب آنگونه كه بوده، توجه كنند، در صورتی كه اگر خود راوی آنچه باشيم كه در انقلاب روی داده، خواهيم توانست تصويرگر واقعيات انقلاب باشيم.
 |
| «جبار آذين» |
جبار آذين، منتقد سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآنی(ايكنا) درباره دشمنی سينمای غرب با انقلاب اسلامی اظهار كرد: كشورهای غربی به ويژه آمريكا قبل از پيروزی انقلاب تمام تلاش خود را انجام میدادند كه مانع پيروزی ملت ايران شوند، در همين راستا برای رسيدن به خواستهشان از تمامی امكانات تبليغاتی و تسليحاتی خود بهره بردند، اما در عمل نتوانستند كه مانع پيروزی انقلاب اسلامی ايران شوند، بنابراين بعد از آن در ابعاد مختلف داخلی و خارجی تلاش كردند كه دستاوردهای انقلاب را تخريب كنند.
وی افزود: غرب برای هجمههای خود ابزارهای مختلفی در اختيار دارد، اما در اين ميان سينما برای آنان كاركرد ويژهای دارد، به همين دليل هر ساله فيلمهايی در غرب توليد میشود كه در آن به مقاطعی از تاريخ انقلاب اسلامی پرداخته میشود. هرچند نبايد از ياد برد كه غرب به واسطه جنگ تحميلی، هشت سال تلاش كرد تا به انقلاب اسلامی صدمه بزند، اما ايمان و رهنمودهای حضرت امام (ره)، انقلاب را در مقابل اين هجمهها در امان نگه داشت. در سالهای اخير نيز با وجود تمام شكستهايی كه متحمل شدهاند باز از تلاشهای خود دست برنداشته و سعی میكنند به هر طريق ممكن به انقلاب اسلامی ضربه زنند. فيلمهايی چون «فصل كرگدن»، «گلاب» و ... تنها نمونههايی از اين تلاش هستند.
اين منتقد درباره چرايی پرداختن غرب به تاريخ انقلاب گفت: از زمانی كه آنها پی بردند در مقاطعی از تاريخ انقلاب به دليل مسائلی چون جنگ تحميلی، محاصره اقتصادی و... فرصتی برای سينمای ما پيش نيامد تا به موضوعاتی از قبيل انقلاب پرداخته شود آنها سعی كردند با نگاه غرضورزانه خود به موضوعات مختلف بپردازند تا به نوعی فضای فكری جامعه را همسو با خود كنند.
وی يادآور شد: نبايد از ياد برد كه كم كاری ما نيز در اين ميان بسيار تاثيرگذار بوده تا آنها به ساخت كارهای مغرضانه خود ادامه دهند. منظور اين است كه هيچگاه بنا به حساسيتهای بیمورد ما سعی نكردهايم كه به تاريخ انقلاب خود آنگونه كه بوده توجه كنيم، در صورتی كه اگر خود راوی آنچه باشيم كه در انقلاب روی داده خواهيم توانست تصويرگر واقعيات انقلاب باشيم.
آذين در پايان خاطرنشان كرد: تاكيد آنها در بسياری از آثارشان اين است كه به مخاطبان بقبولاند كه انقلاب اسلامی بر اساس شعور به وجود نيامده، بلكه اين شور بوده كه چنين فضايی را به وجود آورده است. بنابراين در چنين وضعيتی هر گونه ظلم و ستمی نيز به وجود میآيد، البته بايد اين نكته را متذكر شد كه در مواقعی به شكل ادبی به موضوع انقلاب توجه شده است، اما اين نوع نگاه در هنر هفتم وجود نداشته است.
