گروه سياسی: حضرت امام خمينی(ره)، در بيستم خرداد 1360، پس از مشورت با مسئولان متعهد كشور، طی حكم كوتاهی، ابوالحسن بنیصدر را از فرماندهی كل قوا كه به نيابت از ولی فقيه در اختيار داشت، عزل كرد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، به نقل از پايگاه اطلاعرسانی مركز اسناد انقلاب اسلامی، با انتخاب بنیصدر به رياست جمهوری در بهمن 1358، مسئله انتخاب نخست وزير و تشكيل دولت مطرح شد كه در اين مورد بين رئيس جمهور و مجلس شورای اسلامی اختلاف نظر پديد آمد.
پس از كشمكشهايی سرانجام در شهريور 1359، شهيد محمد علی رجايی به عنوان نخست وزير به مجلس معرفی شد و موفق به كسب رأی اعتماد شد و دولت خود را تشكيل داد. با اين كه مسئله مورد اختلاف، ظاهراً حل شده بود، اما كشمكش و اختلاف پنهانی و آشكار بين رييس جمهور و مخالفانش در مجلس و خارج از آن ادامه پيدا كرد.
با آغاز جنگ، با اين كه اين مسئله، تمام توان و فكر مسئولان را به خود مشغول كرده بود، اما در عين حال، اختلاف ميان سطح بالای كشور ادامه يافت. در عرصه جنگ نيز، بنی صدر در مقام فرماندهی كل قوا، معتقد به جنگيدن به شيوه اشكانيان بود، يعنی نيروی دشمن به درون مرز كشيده شده، سپس محاصره و نابود شود.
اين سياست نظامی، باعث اشغال نقاط وسيعی از اراضی ايران اسلامی توسط ارتش متجاوز بعث شد و بر اثر عدم ارسال مهمات و نيرو به خط مقدم، نيروهای اسلام علیرغم جانفشانیها و حماسه آفرينیهای مثالزدنی، مجبور به عقبنشينی شدند. در نحوه اداره كشور نيز، كوششهای امام كه دو طرف را به رفع اختلاف و وحدت و تفاهم دعوت میكرد بیثمر ماند.
در نتيجه حضرت امام خمينی(ره)، در بيستم خرداد 1360، پس از مشورت با مسئولان متعهد كشور، طی حكم كوتاهی، ابوالحسن بنی صدر را از فرماندهی كل قوا كه به نيابت از ولی فقيه در اختيار داشت، عزل كرد و در پی آن، مجلس شورای اسلامی، طرح عدم كفايت سياسی بنی صدر را با اكثريت آرا در 31 خرداد آن سال، به تصويب رساند.