رئيس جمهور اصلح داراي انطباق گفتمانی با امام(ره) باشد

گروه سياسی: رئيس جمهور اصلح لازم است در حوزه باورها و اعتقادات، معتقد به جامعيت آموزه‌های اسلام ناب محمدی (ص) و مكتب اهل‌بيت(ع) باشد و ضمن عدم التقاط و گرايش به مكاتب شرقی و غربی دارای انطباق گفتمانی با حضرت امام(ره) باشد.

حجت‌الاسلام محمود نصيری، مسئول عقيدتی- سياسی ناجای استان مركزی در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی نقش جامعه قرآنی را در عرصه تحولات سياسی كشور مهم خواند و گفت: جامعه قرآنی بايد تبيين‌كننده و پيام‌رسان معنويات مقام معظم رهبری در جامعه باشد و شاخصه‌های فرد اصلح را از بطن قرآن و منويات رهبری استخراج كرده و به جامعه معرفی كند.

وی با اشاره به اينكه جامعه قرآنی بايد نسبت به گزينش فرد اصلح در جامعه و در بين مردم بكوشند، بيان كرد: حضور حداكثری مردم در همه عرصه‌های اجتماعی به خصوص انتخابات نشانه‌ای از بصيرت، آگاهی و هوشياری ملت در دفاع از انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی ايران است و جامعه‌ قرآنی با تمسك به قرآن و اهل‌بيت(ع) مانع گمراهی مردم خواهند شده و حماسه بزرگ سياسی در جامعه خلق خواهند كرد.

حجت‌الاسلام نصيری با اشاره به برخی شاخصه‌های فرد اصلح، تصريح كرد: رئيس جمهور اصلح لازم است در حوزه باورها و اعتقادات، معتقد به جامعيت آموزه‌های اسلام ناب محمدی(ص) و مكتب اهل‌بيت(ع) باشد و ضمن عدم التقاط و گرايش به مكاتب شرقی و غربی، پای‌بند به ارزش‌های حكومت اسلامی و معتقد به اصل ولايت مطلقه فقيه بوده و دارای انطباق گفتمانی با حضرت امام(ره) باشد.

مسئول عقيدتی- سياسی ناجای استان در ادامه، تقوا و ساده‌زيستی را از ديگر شاخصه‌های فرد اصلح عنوان كرد و افزود: عدم سوء سابقه اخلاقی، مالی و سياسی، برخورداری از وجاهت و محبوبيت كافی در بين مردم، تابع رهبری در تصميم‌گيری‌های مديريتی و صاحب تدبير و عقلانيت، زمان‌شناسی، مشورت‌پذير، تعامل با نخبگان، اعتدال، ميانه‌روی، مدارا و قانون‌گرايی، عدالت‌ورزی، پرهيز از سوء استفاده از موقعيت، مبارزه با فساد و كارشناس و صاحبنظر بودن را از ويژگی‌ها و شاخصه‌های فرد اصلح عنوان كرد.

وی اظهار كرد: رئيس جمهور اصلح بايد در حوزه عملكرد و مواضع سياسی، پای‌بند به اصول و آرمان‌های نظام اسلامی و رعايت اخلاق در سياست باشد و همچنين از بصيرت و بينش سياسی برخوردار بوده و با اتخاذ مواضعی اعتدالی، پرهيز از افراطی‌گری، جنجال‌آفرينی، مواضع وحدت گرايانه را اتخاذ و منافع ملی را بر منافع فردی و جناحی ترجيح دهد.

حجت‌الاسلام نصيری، ادامه داد: رئيس جمهور اصلح بايد دارای مواضعی روشن و آشكار در برابر جريان‌های انحرافی باشد و مرزبندی مشخصی با ضد انقلاب، اپوزيسيون و براندازان داشته و هميشه در صحنه‌های دفاع ازانقلاب اسلامی حاضر باشد.

مسئول عقيدتی- سياسی ناجای استان با اشاره به حضور حداكثری مردم در عرصه انتخابات، بيان كرد: هرچه به ايام انتخابات رياست‌جمهوری نزديك می‌شويم تأكيد ناصحان و بزرگان عرصه سياست به پای‌بندی به اخلاق و ارزش‌های دينی از سوی كانديداها و فعالان اين عرصه در ايام منتهی به انتخابات رياست‌جمهوری بيشتر می‌شود؛ لذا ضروری است تا كانديداها اين بيانات را كه به منزله منشور اخلاقی انتخابات است سرلوحه اعمال و برنامه‌های خود قرار دهند و مسئولان نيز از توطئه‌ دشمن در كار انتخابات غافل نشوند.

وی ادامه داد: ولی امر مسلمين در بيانات خويش، درباره ضرورت پرهيز از القای بحران می‌فرمايند؛ مسائل كوچك را نبايد بزرگ كرده و القاء بحران كرد و مسئولان از توطئه‌ دشمن در كار انتخابات غافل نشوند... ؛ زيرا كسى كه آب به آسياب دشمن نريزد در تبليغات، القاء فضاى اختلاف و نااميدى نيز نخواهد شد.

حجت‌الاسلام نصيری با اشاره به اينكه سمت و منصب در جمهوری اسلامی نبايد به شكل يك غنيمت نگاه شود، اظهار كرد: حضرت آيت‌الله خامنه‌ای با تأكيد بر اينكه چسبيدن به دنيا و دويدن دنبال دنيا، برای يك مسئول در جمهوری اسلامی، نقص و يك نقطه منفی است، می‌فرمايند: در جامعه اسلامی و دينی عكس اين بايد اتفاق افتند و حكومت كردن و سمت و منصب در جمهوری اسلامی، نبايد به شكل يك غنيمت نگاه شود؛ لذا اگر زمانی تكليف الهی با خواسته‌های شخصی معارض شود بايد خواسته شخصی را كنار گذاشت.

مسئول عقيدتی- سياسی ناجای استان، تصريح كرد: تاريخ نشان می‏دهد كه اصلی‏ترين مانع بر سر منافع استعمارگران در جوامع اسلامی، اسلام و باورمندی دينی مردمان اين سرزمين به روحانيت اصيل است؛ چراكه اسلام و روحانيت در اين دوران، چنان همساز و همبسته يكديگر بوده‌اند كه شأن و شرافت روحانيت نزد مردم، برخاسته از علاقه‌مندی ايشان به اسلام است.

اين مقام مسئول در پايان با اشاره به اينكه هرگونه حمايت مردمی از روحانيت در ذات و واقعيت خود، از انگيزه برای حركت و اصلاح امور اجتماعی نشأت گرفته، افزود: هرچند دشمنان داخلی و خارجی كوشيده‌اند، با استفاده آشكار و پنهان از انديشه سكولاريسم، اين باورمندی و همبستگی را به گوشه انزوا ببرند و شريعت را از سياست و اداره امور جامعه جدا بدانند، اما نقش عالمان دين، در همه مقاطع، تعيين‌كننده و تأثيرگذار است.