گروه سياسی: اول تيرماه سال 60 حضرت امام خمينی(ره)، طی پيامی بنیصدر اين مهره دستنشانده اجانب را از رياست جمهوری عزل كردند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، به نقل از پايگاه اطلاعرسانی مركز اسناد انقلاب اسلامی، پس از مدتها اختلاف بين مسئولان انقلابی نظام اسلامی و بنیصدر، رييس جمهور خائن و طرفداران او، همچنين سوءمديريت در جنگ و نيز موضعگيری عليه اهداف نظام اسلامی، حضرت امام خمينی(ره) در 20 خرداد 1360، پس از مشورت با مسئولان عالی رتبه نظام، وی را از فرماندهی كل قوا، كه به نيابت از ولی فقيه در اختيار او بود، بر كنار كردند.
اين عمل حضرت امام(ره)، واكنش منفی بنیصدر را برانگيخت و به جای آن كه درصدد اصلاح خود و پايان دادن به كارشكنیها و مخالفتهای خود باشد، به حكم امام بیاعتنايی نمود كه اين امر بر نمايندگان انقلابی مجلس شورای اسلامی گران آمد.
از اينرو در 24 خرداد، درخواست طرح عدم كفايت سياسی او را در مجلس عنوان شد. در اين ميان هر چند برخی نمايندگانِ هوادار بنیصدر و طرفداران او در خارج از مجلس، بر عدم طرح اين مسئله در مجلس تلاش كردند ولی در نهايت، نمايندگان پيرو امام خمينی و نظام اسلامی در مجلس شورای اسلامی در 31 خرداد 1360 رأی به عدم كفايت سياسی بنیصدر داده و اين حكم را به حضرت امام ارسال داشتند.
فردای آن روز در اول تيرماه، حضرت امام خمينی(ره)، طی پيامی اين مهره دستنشانده اجانب را از رياست جمهوری عزل كردند. ايشان در آن پيام فرمودند: «پس از رای اكثريت قاطع نمايندگان مجلس به عدم كفايت سياسی بنیصدر، ايشان را از رياست جمهوری عزل نمودم.»
بنیصدر كه از بازداشت و محاكمه خود هراسان بود، پس از پنج هفته اختفاء، با لباس و آرايش زنانه و با هماهنگی عوامل مزدور خويش و با ربودن يك هواپيمای متعلق به جمهوری اسلامی ايران، با كولهباری از خيانت به ملت، در 7 مرداد 1360 از ايران به فرانسه گريخت و در آنجا عمليات ضد نظام را با همكاری منافقين ادامه داد.