كتابسازی در حوزه دفاع مقدس راحت است
يوسفعلی ميرشكاك در جلسه كلاس آموزش نظم و نثر عنوان كرد به راحتی میتوان از كتابهايی كه در حوزه ادبيات دفاع مقدس نوشته شده، چند داستان جمع كرد و يك كتاب جديد نوشت؛ چون شخصيتهای ما در ادبيات دفاع مقدس همگی يك حرف و يك كار را زده و انجام میدهند.
گروه ادب: يوسفعلی ميرشكاك در جلسه كلاس آموزش نظم و نثر عنوان كرد: به راحتی میتوان از كتابهايی كه در حوزه ادبيات دفاع مقدس نوشته شده، چند داستان جمع كرد و يك كتاب جديد نوشت؛ چون شخصيتهای ما در ادبيات دفاع مقدس همگی يك حرف و يك كار را زده و انجام میدهند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، به نقل از پايگاه اطلاعرسانی موسسه اوج، پنجمين جلسه كلاس آموزش نظم و نثر با حضور يوسفعلی ميرشكاك در سالن آمفی تئاتر سازمان هنری رسانهای اوج برگزار شد. در اين جلسه، ميرشكاك عنوان كرد: در شعر همان حركتی كه در نثر اتفاق میافتد، وجود دارد؛ با اين تفاوت كه حركت در نثر به سمت يك مقصد صورت میگيرد، ولی در شعر اين حركت، در واقع نفس خود شعر است. غايت شعر در خودش، ولی غايت نثر در معنای آن است. وجود نثر معطوف به مخاطب و معنای شعر معطوف به خودش است و فرم و صورت شعر از مضمون آن اهميت بيشتری دارد. ما اگر دقت داشته باشيم، متوجه میشويم اهميت اوليه در شعر، نحوه بيان آن است و آنچه كه در شعر بيان میشود در درجه دوم اهميت قرار دارد. آنچه كه در شعر گفته میشود اهميت ثانويه است و اهميت اوليه شعر در نحوه بيان است. آنچه كه نثر و شعر را از هم متمايز میكند وزن، جادوی قافيه، تاثير رديف، ظرافتهای زبانی و... است.
وی افزود: زبان شعر زبانی است كه فارق از معنا اهميت دارد، ولی زبان نثر بدون معنا موضوعيت ندارد. اگر دو رمان بزرگ در جهان داشته باشيم، يكی از آنها «جنايت و مكافات» و دومی «برادران كارامازوف» داستايوسكی است. نويسنده اين كتاب افعال را اغلب غلط استفاده میكرد. چون زمانی كه وی در زندان بود تنها كتاب انجيل و تورات را در اختيار داشت و زمانی هم كه از زندان آزاد شد، در روزنامهها به صورت پاورقی مطلب مینوشت؛ در حالی كه ما چند سال است از ادبيات انقلاب اسلامی نام میبريم، ولی در عمل هيچ كاری نكردهايم. همه كتابهای داستايوسكی به جز «قمارباز» را به صورت پاورقی نوشته است. اين نشان دهنده نبوغ اين نويسنده است؛ با اين حال عظمت اين دو كتاب داستايوسكی همه جهان را تحت تاثير قرار داده است. خيال و نيروی آفرينندگی كه در وجود اين نويسنده بوده باعث اين همه زيبايی شده است.
ميرشكاك ادامه داد: مميزی در كشور ما به يك مشكل تبديل شده است. در حوزه نويسندگی چند نوع مميزی داريم كه يكی از آنها مميزی دينی، مميزی سياسی، مميزی وزارت ارشاد، مميزی عرفی و... است، با اين حال در عالم شعر، شاعر میتواند همه مطالب مورد نظرش را به گونهای بيان كرد كه هيچ كس متوجه آنها نشود. شعر عالم اجمال است؛ بنابراين شاعر میتواند افكار، انديشهها، غرضها، كنايهها و ... را در شعر آورد بدون اينكه كسی متوجه آنها شود.
وی همچنين گفت: به راحتی میتوان از كتابهايی كه در حوزه ادبيات دفاع مقدس نوشته شده است چند داستان جمع كرد و يك كتاب جديد نوشت بدون اينكه كسی متوجه شود؛ چون شخصيتهای ما در ادبيات دفاع مقدس همگی يك حرف و يك كار را زده و انجام میدهند. با چنين وضعيتی آيا قوم ايرانی نياز به نويسنده دارد؟ نه. نويسندگان يا افراد غافل و از خود بیخبر هستند يا انسانهايی هستند كه هر گاه دريچه ذهنشان را در صفحه كاغذ باز میكنند، عجايب مخلوقات از ذهنشان خارج میشود.
ميرشكاك ادامه داد: ما ايرانیها میخواهيم در جهان مدرن باشيم، ولی حاضر به پرداخت غرامت نيستيم. نمیتوان كفر و اسلام را هم با جمع بست. كسی كه بتواند تناقضی كه در درون ايرانیها وجود دارد را بنويسد، يك نويسنده به حساب میآيد. نويسنده بايد به جايی برسد كه از ديگر مسائل منقطع شود و فقط بنويسد؛ اگر نويسنده به هر مسئله ديگری به غير از كاغذ نوشتن فكر كند، قطعاً به جايی نخواهد رسيد.
