شيعيان مصداق واقعي معتقدان به ظهور هستند/ نوع‌دوستي و دگردوستي؛ صفات منتظران واقعي

گروه انديشه: اگرچه اديان مختلف و برخی ديگر از مذاهب اسلامی به فلسفه انتظار اعتقاد دارند، اما مصداق واقعی و حقيقی معتقدان به ظهور امام مهدی(عج) شيعيان هستند.

حجت‌الاسلام علی كامل رضانيا، مدير سامانه پاسخگويی «ايپرسش» دفتر تبليغات اسلامی خراسان رضوی در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی اظهار كرد: شيعه معتقد به يك آمادگی هميشگی و مستمر در طول حيات خود است تا بتواند مطيع كاملی در محضر امام مهدی(عج) باشد و اين امر يكی از مولفه‌های اصلی شيعه است كه فضای شناختی او را پوشش می‌دهد.

وی با بیان اینکه بحث انتظار يكی از مولفه‌های اصلی شيعه است، گفت: در طول تاريخ شيعه پيرو واقعی امام معصوم(ص) در افكار، اعتقادات و رفتار خود بوده و جای پاي امام خويش گذارده است.

مدير سامانه ايپرسش دفتر تبليغات اسلامی خراسان رضوی افزود: بر همين اساس شيعه در هر عصر و زمانی نياز به يك امام زنده دارد تا پشت سر او حركت كند و لازمه اين امر در دوران كنونی قائل بودن به وجود امامی زنده است، اگرچه اديان مختلف و برخی ديگر از مذاهب اسلامی به فلسفه انتظار اعتقاد دارند، اما مصداق واقعی و حقيقی معتقدان به ظهور امام مهدی(عج) شيعيان هستند.

وي با اشاره به اينكه متناسب با نوع شخصيتی كه انتظارش را می‌كشيم، جنس انتظار ما متفاوت است، عنوان كرد: بر اين اساس نحوه انتظار هر فرد سطح متفاوتی از منتظر بودن را مشخص می‌كند و زمانی كه فرد باور كرد، تمام فيوضات از شاهراه وجودی امام زمان(عج) به وي می‌رسد سطح و نوع انتظار او نيز بالاتر رفته و ارزشمندتر می‌شود.

اين استاد حوزه با بيان اينكه انتظار يكی از اصول واقعی دين‌داری است، افزود: شيعه يعنی دين‌داری واقعی و همواره شيعه به اين مهم توجه دارد كه انتظار يك طرفه نيست و امام هم انتظاراتی دارد از همين‌رو بايد سطح شناخت خود را در زمان غيبت و حضور او به سطح واقعی شيعه بودن برسانيم.

وی با اشاره به اينكه اميد به زندگی دو معنا دارد، ابراز كرد: گاهی نگاه به زندگی با ديد مادی و خاكی است و زندگی را در همين دنيا تعريف می‌كند و تفكر امانيستی است، گاهی هم نگاه فرد به زندگی علاوه بر اين دنيا، توجه به آخرت هم هست كه اين نوع نگرش دينی بوده و اميد در آن به معنای توجه به زندگی دنيوی و اخروی به نحو احسن و اكمل مورد توجه است.

رضانيا بيان كرد: رسيدن به اميد يك حالت روان شناختی است كه فرد می‌داند در زندگی به آسايش رسيده و از سعادت دنيوی و اخروی بهره‌مند است، البته لازمه آن آمدن امام معصومی است تا مدينه فاضله‌ای را كه ناملايمات و آلودگی‌ها در آن راه ندارد ايجاد می‌كند.

وي با اشاره به اينكه امام معصوم رهنمودهای واقعی و صحيح زندگی را به انسان گوشزد می‌كند، تصريح كرد: امام شاهراه رسيدن به زندگی سعادتمند و الهی دنيوی و اخروی است، لذا باور به ظهور عقل كامل جهت حاكميت بر همه عقول بشری و رقم زدن قانون‌های دقيق الهی برای سعادت زندگی انسان، سبب معنادار شدن و اميد بخشيدن واقعی به زندگی انسانها می‌شود.

مدير سامانه ايپرسش دفتر تبليغات اسلامی خراسان رضوی ادامه داد: كسانی كه مدعی اميد به زندگی‌اند و بر اساس تست‌های روانشناسی نمره اميد به زندگی آنها بالاست ولی اعتقادی به امام عصر(عج) و مهدويت ندارند، اين نمره چهره واقعی اميد آنها نبوده و كاذب است.

وی اضافه كرد: ما در روان شناسی اسلامی ادعا می‌كنيم، اگر تست شناخت اميد به زندگی، بر اساس آموزه‌ها و مولفه‌های دينی تعريف نشده باشد، اشتباه بوده و معيار صحيحی برای سنجش ميزان نشاط و اميد در افراد نيست زيرا اعتقاد شيعه به داشتن امامی معصوم كه ناظر بر اعمال، حالات و افكار اوست سبب می‌شود، فرد اخلاق و عملكرد خود را كنترل كرده و آن گونه عمل كند كه امام ناظر او خوشنود شود و اين امر سبب يك خود كنترلی دقيق در رفتار فرد می‌شود.

اين استاد حوزه افزود: در روايات آمده كه پرونده اعمال شيعيان هر دوشنبه و پنج‌شنبه به محضر امام زمان(عج) عرضه می‌شود، لذا اگر شيعه باور كند كه امام هر لحظه نسبت به رفتار و كردار او آگاهی دارد، ناخودآگاه خلق علوی، فاطمی و نبوی را در زندگی خود ايجاد می‌كند.

وي تصريح كرد: منتظر حضرت مهدی(عج) در واقع منتظر تمام خوبی‌ها و اقيانوس رحمت و مهربانی است و از آن جهت كه ولايت امام در طول ولايت الهی و نشئه‌ای از آن ولايت است، بايد خود را همرنگ امام كرده تا امور زندگيش رنگ و بوی خدايی پيدا كند.

رضانيا با بيان اينكه تمام آموزه‌های دينی می‌خواهد روح تقوا را در ما پررنگ كند، ادامه داد: در آموزه‌های دينی توجه و تاكيد بسياری به بحث تقوا شده به طوری كه همواره عنوان شده مومن كسی است كه از گناه و خطا می‌ترسد و از آن گريزان است، بنابراين مومن منتظر واقعی تقوا دارد، محرمات را ترك كرده و به انجام واجبات می‌پردازد و اين امور را جزء مهم‌ترين و ارجح‌ترين فعاليت‌های خود قرار می‌دهد.

وي بخش ديگری از وجود مومن را در ارتباط‌ها و رفتارهای اجتماعی او دانست و ابراز كرد: مومن واقعی همه مردم را دوست دارد، محبت او شامل حال همه افراد شده و امر به معروف و نهی از فكر انجام می‌دهد زيرا اين امور او را به امام خويش نزديك‌تر می كند.

مدير سامانه ايپرسش دفتر تبليغات اسلامی خراسان رضوی اضافه كرد: به همين دليل يكی ديگر از صفات مهم مومن و منتظر نوع‌دوستی،‌ دگردوستی و داشتن روابط اجتماعی است و اهل خير بودن در همه جنبه‌های زندگی است.