انتخاب مديرانی از جنس سينما خواسته اصلی هنرمندان از وزير آينده ارشاد است

گروه هنر: يك تهيه كننده سينما با بيان اينكه از وزير آينده ارشاد توقع اين است كه افراد آشنا به سينما را در اين حوزه مشغول به كار كند، گفت: سينما اگر به دست اهالی سينما و كسانی كه با اين حوزه آشنا هستند اداره شود، خواهد توانست به موفقيت‌های لازم دست پيدا كند.

خسرو امير صادقی، تهيه‌كننده و بازيگر سينما در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن (ايكنا)، درباره مطالبات جامعه هنری از دولت يازدهم اظهار كرد: در ابتدا بايد به اين مهم اشاره كنم كه اساسا اين تفكر كه قرار است بلافاصله بعد از آمدن يك فرد يا گروه مشكلات جامعه هنری حل شود، اشتباه محض است، چون اگر عادل‌ترين وزير ارشاد هم روی كار بيايد باز نمی‌شود تمام مشكلات را در زمانی كوتاه از بين برد. نكته ديگر اينكه بيشتر ضعف‌های ما در تمامی سطوح جامعه مربوط به عملكرد خودمان می‌شود، بنابراين اگر بتوانيم به عملكرد خود توجه بهتر و بيشتری داشته باشيم، مسلما در درازمدت كليت جامعه هنری هم به وضعيت مطلوب‌تری خواهند رسيد.

وی افزود: برای درك بهتر موضوع از حرفه خودم كه تهيه‌كنندگی است مثال می‌زنم. در اين بخش از سينما ما شاهد اختلافات بسيار هستيم كه سبب شده هيچ‌گاه اين بخش نتواند تصميمی واحد در جهت مصالح خود بگيرند. برای همين هم با نام‌هايی چون انجمن تهيه‌كنندگان مستقل، اتحاديه تهيه‌كنندگان، مجمع تهيه‌كنندگان و كانون تهيه‌كنندگان مواجه هستيم. پس در چنين فضايی چگونه انتظار داريم كه معاونت سينمايی بتواند به تصميم درست در زمينه جامعه هنری دست يابند، زيرا آنها نيز همانند ما بخشی از اين جامعه هستند كه نمی‌تواند با هم متحد شده و تصميمی درست برای پيشبرد اهداف فرهنگی بگيرند.

وفاق ملی؛ دوای درد سينمای ايران

امير صادقی ادامه داد: جامعه ما نشان داده كه هر گاه وفاق يافته توانسته به مشكلات عديده هم فائق آيد. در اين راستا هم مثال‌های زيادی را می‌توان نام برد كه آخرين آن انتخاب حسن روحانی به عنوان رئيس‌جمهور است. كسی كه شايد تا دو هفته قبل از انتخابات، كسی اميدی به پيروزيش نمی‌برد. چون جبهه اصلاح طلبان به يك وفاق رسيد و تمركز خود را به روی يك نفر متمركز كرد، اما اصولگرايان با تعدد نفر احتمال پيروزی خود را كم كرد. از اين دست مثال‌ها در جامعه ما بسيار است، اما متاسفانه تعداد اين اتحادها كم بوده به همين دليل مشكلات زياد است.

اين تهيه‌كننده ادامه داد: سينمای فعلی ما در بحرانی‌ترين زمان خود به سر می‌برد و نمی‌توان تنها از فروش چند فيلم به عنوان دليلی برای موافقيت سينما نام برد. هرچند همان فيلم پرفروش هم در گيشه نتوانسته نسبت به جمعيت كشور فروش مناسبی داشته باشد. برای مثال «رسوايی» را مثال می‌زنم كه با توجه به قيمت بليط، حدودا يك ميليون نفر آن را ديده‌اند، در صورتی كه كشور ما يك جمعيت 70 ميليونی دارد كه حداقل 30 ميليون قادر است مخاطب سينما باشد.

وی با بيان اينكه موفقيت سينمای ايران تابع همكاری سه بخش است، گفت: اگر سينمای ايران را مثلثی تصور كنيم بايد بدانيم كه تهيه‌كننده در رأس هرم قرار دارد و كارگردان و سناريو ديگر اضلاع اين مثلث را تشكيل می‌دهد. در اين ميان بازيگر و ديگر عوامل موارد جانبی هستند. بنابراين اگر بتوان شرايطی پيش آورد كه اين سه ضلع رابطه‌ مناسب با هم داشته باشند، مسلم بدانيد وضعيت مطلوب پيدا خواهد كرد. در اين ميان مطالبه ما از دولت يازدهم اين است كه در جهت فراهم شدن چنين موقعيتی قدم بردارد نه اينكه بخواهد خود سبب به وجود آمدن فاصله‌ها شود.

تهيه‌كننده فيلم سينمايی «شتابزده» در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: توقع ديگر من از معاونت آينده سينمايی اين است كه سرمايه خود را صرف كارهايی كند كه برگشت سرمايه داشته باشد. منظور من اين است كه اينطور نباشد كه برای فيلمی خرجی ميلياردی شود، اما آن كار نتواند در تهران حتی پول پوستر خودش را درآورد، البته ممكن است سازندگان آن ادعا كنند فيلمشان در فلان كشور اكران شده و با تماشاگری مناسبی هم مواجه شده است؛ توجيهی كه تنها افراد ساده را فريب می‌دهد، والا من نيز با همين فيلم «پسر تهرانی» می‌توانم سينمايی در پاريس اجاره كنم و فيلمم را چند روز به نمايش در آورم.

اميرصادقی اضافه كرد: معضل بزرگ ديگر سينما نبود امكانات رفاهی و مالی برای اهالی سينماست، چون بيشتر افرادی كه در سينما فعاليت می‌كنند وضعيت نامناسبی دارند، حتی برخی از پرداختن اجاره خانه خود عاجز هستند. اين معضلات در شرايطی است كه مردم متصورند تمامی بازيگران يا اهالی سينما افرادی مرفهی هستند، در صورتی كه اينگونه نيست و تنها بخش بسيار كمی از اهالی سينما هستند كه موقعيت مالی مناسبی دارند. در همين راستا ضروريست كه معاونت آينده برای معيشت اهالی سينما هم فكری عاجل بكند.

وی در ادامه بحث با بيان اينكه از وزير ارشاد آينده توقع اين است كه افراد آشنا به سينما را در اين حوزه مشغول به كار كند، گفت: سينما اگر به دست اهالی سينما و كسانی كه با اين حوزه آشنا هستند اداره شود، خواهد توانست به موفقيت‌های لازم دست پيدا كند. برای مثال همگی به ياد داريم كه در دوران مديريت محمد بهشتی سينمای چه اوضاع مطلوبی داشت؛ فردی كه در رفتار خود حب و بغض نداشت و همچنين در رفتار و كردارش طايفه‌پرور نبود. مخلص كلام اگر قرار است در سينما بودجه‌ای تعيين و خرج شود بايد معاونت ان را به شكلی عادلانه در بين سينماگران پخش كند.

اميرصادقی در خاتمه خاطرنشان كرد: من از دولت يازدهم توقع دارم كه در بحث سخت‌افزاری هم امكانات لازم را فراهم كند؛ چراكه بسياری از سينماهای ما از داشتن حداقل امكانات رفاهی محروم هستند. در انتها نيز اميد دارم دولت آينده، معاونتی را برای سينما انتخاب كند كه در پی ايجاد فضای مطلوب در سينما باشد، نه اينكه با رفتار مغرضانه سبب تعطيلی خانه سينما شود؛ محلی كه امورات صنفی اهالی سينما را انجام می‌داد.