مفهوم شعر آئينی برای شعرا تبيين و تشريح شود

گروه هنر: يك كارشناس ادبی با بيان اينكه تاكنون تعريف عملياتی از شعر آئينی صورت نگرفته است، گفت: بايد برای شعرا روشنگری شود كه وارد كردن واژه‌های مذهبی به مفهوم سرايش شعر آئينی و مذهبی نيست.

بهروز سپيدنامه، شاعر و پژوهشگر استان ايلام در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه ايلام، با بيان اينكه منظور از شعر آئينی شعر شيعی است، تصريح كرد: كاملاً مشخص است كه دامنه اين نوع شعر شامل ائمه اطهار(ع) می‌شود و مركز ثقل آن، دو موضوع انتظار و عاشورا است.

اين پژوهشگر مباحث خود را با طرح اين موضوع كه در مناطق ما سپيدی باور بهتر از سياهی لشكر است، اظهار كرد: شعر آئينی كه امروزه با اين عنوان مطرح است يك مشكل مهم دارد و آن هم نام‌گذاری آن است كه تاكنون تعريف عملياتی از اين نام‌گذاری صورت نگرفته است.

وی با بيان اينكه شعر آئينی به مفهوم عام كلمه به معنی رسم و رسوم و آداب و سنت نيست، گفت: چون گونه‌ای از شعر قدسی را در كنار شعر آئينی می‌بينيم، بايد برای شعرا روشنگری شود كه وارد كردن واژه‌های مذهبی به مفهوم سرايش شعر آئينی و مذهبی نيست.

سپيدنامه با بيان اينكه صرفاً وارد كردن واژه در درون شعر بدون تحول در فرم، شعر آئينی را به وجود نمی‌آورد، خاطرنشان كرد: يك زمانی گونه‌ای از ادبيات انقلابی به وجود آمد كه در حوزه فرم، آنچنان كه «نيما» تحول ايجاد كرد تغيير چندانی در ساختار ايجاد نكرد، اما بعضی از مفاهيم و واژه‌ها وارد جغرافيای مردمی شد و شعر انقلاب هم گاهی پيشرو و هم گاهی پيرو اين ورود واژگانی و دگرگونی بود.

اين كارشناس ادبی در ادامه به نمونه‌های مطلوب شعر آئينی اشاره و تصريح كرد: در اثر ادبی «او نويسی» جليل صفربيگی، شاعر ايلامی كه رباعی‌هايی در فرهنگ انتظار سروده است، شاعر به مسئله انتظار با يك ديد ديگری نگاه می‌كند و موضع اين شاعر امام قائم(عج) است كه در آنجا هم شعر را متحول كرده و هم پيشنهاداتی در خصوص نوع نگرش متفاوت به موضع انتظار مطرح می‌شود كه من به شخصه به اينگونه از شعر ايمان و اعتقاد دارم.

وی در پایان با بيان اينكه بعضی از شعرهای مذهبی شاعران را كه می‌خوانيم بن مايه مذهبی دارند اما حتی يك واژه مذهبی هم در آنها پيدا نمی‌شود، افزود: در اثر ادبی مذكور شاعر، صله شعری و تخيل را هم در شعر به خوبی بكار گرفته و اين تأثيرگذاری شعر را در نوع خودش فوق‌العاده كرده است.