روزه در بيماران با توجه به نوع بيماری متفاوت است؛ چنانچه در بعضی از بيماریها مانند بيماران ديابت نوع 2، روزه مفيد است و میتواند به بهبود و درمان بيماری كمك نمايد، ولی اكثر بيماران بايد نظر پزشك معالج خود را ملاك اصلی قرار دهند و ضمن مشاوره با متخصص تغذيه اقدام به روزهداری كنند.
گروه سلامت: روزه در بيماران با توجه به نوع بيماری متفاوت است؛ چنانچه در بعضی از بيماریها مانند بيماران ديابت نوع 2، روزه مفيد است و میتواند به بهبود و درمان بيماری كمك نمايد، ولی اكثر بيماران بايد نظر پزشك معالج خود را ملاك اصلی قرار دهند و ضمن مشاوره با متخصص تغذيه اقدام به روزهداری كنند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) به نقل از روابط عمومی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی مرضيه شناور، كارشناس ارشد تغذيه معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشكی شيراز در زمينه روزهداری ديابتیها، گفت: بيماران مبتلا به ديابت نوع يك، ديابت دوران بارداری و ديابتیهای كنترل نشده نبايد روزه بگيرند اما روزهداری برای بيماران ديابتی نوع 2 كه ديابت آنان به وسيله رژيم غذايی كنترل شده، مفيد هم هست.
شناور افزود: افرادی كه برای كنترل ديابت خود از قرص استفاده میكنند، اگر علايم افت قندخون را در طول روز داشتند بايد فوراً روزه خود را افطار كنند، بيماران ديابتی كه روزه میگيرند بايد رژيم غذايی مخصوص خود را در افطار و سحر رعايت كنند.
اين كارشناس ارشد تغذيه بيان كرد: اين افراد در مصرف غذاهای شيرين كه در ماه مبارك رمضان در وعده افطار استفاده میشود، نبايد زيادهروی كنند و ميزان توصيه شده توسط متخصان تغذيه را مراعات كنند.
شناور گفت: برای كنترل بهتر قندخون توصيه میشود كه اين افراد قندخون خود را قبل از سحر و بعد از افطار چك كنند و اگر قندخون قبل از سحری بالاتر از 350 ميلی گرم بر دسی ليتر باشد، توصيه نمیشود و بهتر است، روزه نگيرند.
وی تصريح كرد: بيمار ديابتی كه سحری نخورده باشد و يا بيماری كه برای كنترل ديابت لازم است در طول روز نيز قرص مصرف كند و همچنين در صورتيكه بيمار انسولين تزريق میكند و در طول روز نيز بايد تزريق داشته باشد، نمیتواند روزه بگيرد.
شناور گفت: اگر عوارض ديابت مانند كليوی و چشمی بروز كرده، بهتر است برای پيشگيری از عوارض بيشتر، بيمار روزه نگيرد و با پزشك خود مشورت كند.