ضرورت تعامل سازنده برنامهسازان گروه كودك و نوجوان با حوزههای علميه
يكی از حلقههای مفقوده در امر توليد برنامههای نمايشی تلويزيون برای كودك و نوجوان نبود تعامل و گفتمان سازنده ميان برنامهسازان و حوزههای علميه و كارشناسان دينی است؛ به نحوی كه اغلب موضوعات طرح شده، هيچ سنخيتی با مخاطب كودك و نوجوان ندارد.
گروه هنر: يكی از حلقههای مفقوده در امر توليد برنامههای نمايشی تلويزيون برای كودك و نوجوان نبود تعامل و گفتمان سازنده ميان برنامهسازان و حوزههای علميه و كارشناسان دينی است؛ به نحوی كه اغلب موضوعات طرح شده، هيچ سنخيتی با مخاطب كودك و نوجوان ندارد.
غلامرضا حبيبی، تهيهكننده برنامههای نمايشی تلويزيونی كودك و نوجوان در بخش نخست گفتوگوی خود با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، شرايط فرهنگی و اجتماعی و نحوه تربيت كودكان و نوجوانان را نسبت به شرايط سنی آنها در طرح موضوعات دينی و ارزشی برای توليد نمايش در اولويت دانست.
بخش نخست گفتوگو را اينجا بخوانيد!
وی در بخش دوم اين گفتوگو تصريح كرد: در پرداختن به مسائل دينی و ارزشی برای كودك و نوجوان در برنامههای نمايشی محدوديتی از نظر محتوا وجود ندارد اما بايد توجه كرد كه كودكان حوصله مفصلگويی ندارند و بايد آنچه كه به آنها عرضه میشود خلاصه و فشرده مطرح شود.
توليد برنامه نمايشی كودك و نوجوان مستلزم تحقيق و پژوهش وسيع است
حبيبی ادامه داد: از مسائل مهم ديگری كه بايد در توليد برنامههای نمايشی كودك و نوجوان به آنها توجه كرد اين است كه بايد آنچه كه به آنها ارائه میشود مطابق با نيازها و خواستههای به روز آنها باشد و اين مستلزم تحقيق و پژوهش به عنوان مقدمه برنامهسازی است كه معمولاً از بازخوردی كه اين برنامهها در ميان مردم دارد و همچنين سطح توقعات و موضوعاتی كه كودكان و نوجوانان بيشتر به آنها مبتلا هستند بايد اين برنامهها توليد شود كه در مورد نوجوانان معمولاً به طرح موضوعات شرعی، آگاهی آنها از احكام شرعی متناسب با نيازهای آنها با فر رسيدن سن تكليف میپردازد.
تهيهكننده برنامه تلويزيونی «سلام بچهها» تصريح كرد: متأسفانه با وجود همه اين مفروضاتی كه در امر توليد برنامههای نمايشی كودك و نوجوان در تلويزيون وجود دارد اما اغلب برنامههای توليدی به صرف داشتن يك مجری، چند عروسك و تعدادی بچه در استوديوی ضبط و يا پخش تبديل به جريانی میشود كه كوچكترين اثرگذاری مثبت را برای كودك و نوجوان نداشته و نه تنها سرگرمی مؤثر و سازندهای برای مخاطب نيستند بلكه به طرح موضوعاتی سخيف پرداخته و برای كودك و نوجوان بدآموزی دارند.
وی گفت: چنين وضعيتی تنها پيامد يك چيز است و آن اينكه اكثر برنامهسازان كودك و نوجوان هيچ شناختی از مطالبات و خواستههای آنها ندارند و در نتيجه برنامههای ساخته شده توسط آنها جز بيان موضوعاتی بیربط و طرح مسائلی كه فايده آنها فقط وقت پركنی است هيچ اثر ديگری ندارد.
نبود تعامل و گفتمان سازنده با كارشناسان دينی حلقه مفقوده برنامهسازی كودك و نوجوان است
تهيهكننده برنامه نمايشی «خاله شادونه» در ادامه گفت: يكی ديگر از حلقههای مفقوده در امر توليد برنامههای نمايشی تلويزيون برای كودك و نوجوان نبود تعامل و گفتمان سازنده ميان برنامهسازان و حوزههای علميه و كارشناسان دينی است؛ به نحوی كه اغلب موضوعات طرح شده هم از نظر محتوا،هم شيوه بيان و هم زمان مناسبی كه بايد برای آنها در نظر گرفته شود هيچ سنخيتی با مخاطب كودك و نوجوان ندارد.
حبيبی گفت: اكثر آثار نمايشی تلويزيونی برای كودك و نوجوان بيشتر از اينكه راهگشا بوده و به بخش و يا بسياری از پرسشهای مطرح شده برای مخاطب خود پاسخگو باشند، نوعی سردرگمی در آنها ايجاد میكند در حالیكه در زمينه طرح موضوعات دينی و ارزشی برای كودك و نوجوان منابع غنی داريم؛ بسياری از داستانهای اسلامی، قصص قرآنی، داستانهای كهن و آموزنده ايرانی جايشان در توليد برنامههای نمايشی كودك و نوجوان خالی است.
وی در پايان گفت: از جمله تعاملات سازنده ديگری كه مسئولان صدا و سيما در توليد برنامههای تلويزيونی برای كودك و نوجوان میتوانند به انجام برسانند ارتباط مؤثر آنها با آموزش و پرورش به عنوان متولی اصلی آموزش دانشآموزان است و از آنجا كه يكی از كاركردهای مؤثر نمايش كودك و نوجوان بعد آموزشی آن است لذا در اين راستا میتوان از داستانهای موجود در كتابهای درسی كه جنبههای آموزنده و طريقه صحيح و سبك زندگی را بيان میكنند در توليد آثار نمايشی بهرهبرداری كرد.
