گروه اجتماعی: مديرگروه تواشيح ميعاد اهواز اظهار کرد: تقابل متعادل مابين آهنگ و قصيده باعث خواهد شد تواشيح خوب و صحيح برگزار شود، اما اهميت قصيده از نظر روان بودن كلمات و كامل بودن قصيده بيشتر از آهنگ آن تواشيح خواهد بود.
باقر سواری، مديرگروه تواشيح ميعاد اهواز در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، در خصوص فعاليتهای گروههای تواشيح اظهار كرد: اگر به تواشيح از نظر تعبدی بنگريم مناجات اشعار تواشيح بسيار زيبا و دارای اجر و ثواب هستند. هر عملی كه در مدح پيامبر اكرم اسلام(ص) و اهل بيت(ع) ايشان صورت گيرد بر حسب روايات دارای اجر و ثواب اخروی خواهد بود و تواشيح كه متشكل از مدح و مناجاتخوانی است يك حركت و عمل دينی و اعتقادی خواهد بود و میتوان عنوان كرد در همه اعصار ائمه اطهار اقدام به انجام اين كار ولی صورتهای ديگری داشتند.
سواری در خصوص تغيير شكل ظاهر تواشيح به اشكال امروزی اظهار كرد: اولين افرادی كه توانستند موشوحات را با شكل و الحان امروزی ارائه كنند مصريان بودند و پس از آن هم تاريخ هم گواه بر اين است كه سبك قرائت امروزی قرآن كريم برگرفته از الحان و اشعار ابتهال و تواشيح توسط آنها ابداع گرديد. يعنی ابتدا مدح و الحان اشعار را به شكل امروزی تشكيل دادند و سپس اقدام به تدوين قرائت قرآن به اين شكل جديد كردند.
مسئول گروه تواشيح ميعاد اهواز اظهار كرد: هر عملی كه در هر زبانی به صورت مدح اهل بيت(ع) درآيد ارزش خاص خود را خواهد داشت و چه بهتر كه اين اشعار و الحان به صورت اسلامی صورت بگيرند.
وی در خصوص استفاده از آيات قرآن در تواشيح گفت: میتوان آيات قرآن را در قالب شعر تواشيح قرار بدهيم مانند تواشيح «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ» ولی اگر بخواهيم آيات قرآن را به صورت تواشيح اجرا كنيم ديگر نام آن تواشيح نخواهد بود بلكه آن را به صورت همخوانی قرآن كريم میشناسند.
سواری در ادامه عنوان كرد: اشعار بكار رفته در تواشيح بايد به زبان ساده و روان نگارش شوند كه برای مردم عادی نيز قابل فهم باشد اما تنها مسئلهای كه ممكن است در آينده مشكلساز شود سختگيریهای بیمورد برخي داوران مسابقات تواشيح است كه در اين مورد ميتوان به داوري مسابقات سال گذشته تواشيح خوزستان توسط داوري از كشور عراق اشاره كرد كه داوري وي ضربات بسياری به تواشيح استان خوزستان وارد كرد.
وی افزود: تقابل متعادل مابين آهنگ و قصيده باعث خواهد شد تواشيحی كه اجرا میشود خوب و صحيح برگزار شود اما اهميت قصيده از نظر روان بودن كلمات و كامل بودن قصيده بيشتر از آهنگ آن تواشيح خواهد بود. در اين دوره از مسابقات شاهد آن بوديم كه دقيقاً عكس اين قاعده اجرا شد، اشعاری بسيار قوی را به دليل كمی ضعف بودند در لحن مورد ظلم قرار دادند.
اين فعال قرآنی در زمينه ايجاد وحدت و تشكيل گروه واحد تواشیح استانی عنوان كرد: گروههای تواشيح استان متأسفانه اين وحدت و همبستگی را ندارند و مسئلهای كه پيش از اين باعث تأسف است اينكه هيچ گونه ارگانی حاضر به حمايت از گروههای تواشيح نيست؛ در اين راستا بايد جمعی به عنوان تواشيح استان خوزستان تشكيل شود و هر چند ماه يكبار جلسهای زير نظر يكی از اساتيد استان برگزار شوند و گروهها در آن حضور يابند و اشكالات خود را در آن جلسه مطرح كنند كه اين مسئله هم از نظر همبستگی گروهها و هم از نظر تبادل نظرات برای گروههای تواشيح استان بسيار مفيد و مثمرثمر خواهد بود.
سواری در خصوص برگزاری چندين مسابقه در طول سال عنوان كرد: آرمانی صحبت نكنيم و بايد واقعنگر باشيم. با توجه به وضعيت موجود تواشيح كشور، بهترين راهحل اين است كه ابتدا اشتباهات داوری به حداقل برسد، متأسفانه به دليل همين اشتباهات سهوی يا عمدی داوری، بسياری از گروههای تواشيح استان تا سر حد فروپاشی رفتند که اميدواريم اين مسئله هر چه زودتر توسط مسئولان مربوطه و پيشكسوتان مورد بررسی و معالجه قرار گيرد.
وی در خصوص ابتهال نيز اظهار کرد: نسبت به استان در اين اواخر بسيار ضعيف عمل میكنيم و با وجود مبتهلان برجسته كشوری در استان خوزستان، از اين افراد استفاده مناسبی نشده است، خوزستان ظرفيت ابتهال را دارد اما به صورت كاملاً حرفهای نه به آن توجه میشود و نه به آن عمل میكنند.
سواری درباره برگزاری كلاسهای آموزشی برای تواشيح و ابتهال اظهار كرد: معمولاً كلاس آموزشی برای افرادی برگزار میشود كه مسئلهای را بلد نباشد اما ما صاحب صوت هستيم و مشكلی در آهنگسازی نداريم و تمام مبتهلينی كه در استان در حال فعاليت هستند كار خود را بسيار خوب متوجه میشوند.
وی افزود: آن چيزی كه نياز قطعی ما است ساماندهی گروهها است و بايد از گروهها حمايت كنيم؛ منظور از حمايت، حمايت مالی نيست بايد ارگانهای مسئولان گروهها را زير چتر خود قرار بدهند و در مسابقات از آنها تقدير شود.
سواری در پايان اعلام كرد: اميدواريم هر چه زودتر مشكلات مسابقات برطرف شود كه گروهها اينگونه مورد بیمهری سهوی يا عمدی قرار نگيرد.