انجام گناه سبب تحقير و ذلت انسان میشود
برجستهترين درخواست دعای روز ششم ماه رمضان، دوری از ذلت و تحقير ناشی از ارتكاب گناه، به درگاه خداوند است.
گروه اجتماعي: برجستهترين درخواست دعای روز ششم ماه رمضان، دوری از ذلت و تحقير ناشی از ارتكاب گناه، به درگاه خداوند است.
«اللَّهُمَّ لا تَخْذُلْنِى فِيهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِیَتِكَ؛ پروردگارا مرا در اين روز به سبب عصيان و سركشی و به خاطر ارتكاب گناه و معصيت به درگاهت خوار و ذليل مگردان»، «وَ لا تَضْرِبْنِى بِسِیَاطِ نَقِمَتِكَ؛ و به زير تازيانههای عذابت مكشان»، «وَ زَحْزِحْنِى فِيهِ مِنْ مُوجِبَاتِ سَخَطِكَ بِمَنِّكَ وَ أَیَادِيكَ یَا مُنْتَهَى رَغْبَةِ الرَّاغِبِينَ؛ و از هر آنچه كه باعث خشم تو شود به دورم دار كه تاب خشم و عذاب تو را در خود نمیبينم و آنچه را امروز از تو خواستم با منت و بخششت بر من ببخشای ای نهايت آرزوی آرزومندان آمين»
خداوند سبحان در آيات قرآن میفرمايد:«وَ الَّذِينَ كَسبُوا السیِّئَاتِ جَزَاءُ سیِّئَةِ بِمِثْلِهَا وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ مَّا لهَُم مِّنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ كَأَنَّمَا أُغْشِیَت وُجُوهُهُمْ قِطعاً مِّنَ الَّیْلِ مُظلِماً أُولَئك أَصحَب النَّارِ هُمْ فِيهَا خَلِدُونَ؛ كسانى كه مرتكب گناهان شدند جزاى بدى به مقدار آن دارند و ذلت و خوارى چهره آنها را مىپوشاند و هيچ چيز نمىتواند آنها را از (مجازات ) خدا نگهدارد، (چهرههاشان آنچنان تاريك است كه ) گوئى پارههائى از شب تاريك صورت آنها را پوشانده، آنها ياران آتشند و جاودانه در آن خواهند ماند»، (سوره يونس آيه 27)
در اين آيه كه سرنوشت آلودگان به گناه را در قيامت تشريح مىكند، آمده است كسانى كه مرتكب گناهان مىشوند جزاى بدى به مقدار عملشان دارند؛ «وَ الَّذِينَ كَسبُوا السیِّئَاتِ جَزَاءُ سیِّئَةِ بِمِثْلِهَا» در اينجا سخنى از«زياده» در كار نيست؛ چرا كه در پاداش زياده، فضل و رحمت است، همانطور كه در مورد نيكوكاران در آيه 26 سوره یونس میفرماید: «لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ؛ كسانى كه كار نيك انجام دهند پاداش نيك و زياده بر آن دارند»، اما در كيفر، عدالت ايجاب مىكند كه ذرهاى بيش از گناه نباشد.
ذلت و خوارى چهره فرد گنهكار را مى پوشاند
كسانی كه مرتكب گناه میشوند، چهرههائى تاريك دارند و ذلت، صورت آنها را مىپوشاند؛ «وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ». تاريكى چهرههاى آنها به اندازهاى زياد است كه گویى پارههائى از شب تاريك و ظلمانى، يكى پس از ديگرى بر صورت آنها افكنده شده است؛ « كَأَنَّمَا أُغْشِیَت وُجُوهُهُمْ قِطعاً مِّنَ الَّیْلِ مُظلِماً».
بايد توجه داشت كه اين خاصيت و اثر عمل است كه از درون جان انسان به بيرون منعكس مىشود، درست مثل اين است كه بگویيم افراد شرابخوار بايد تازيانه بخورند و در عين حال شراب انواع بيماریهاى معده و قلب و كبد و اعصاب را ايجاد مىكند.
به هر حال ممكن است بدكاران گمان كنند راه فرار و نجاتى خواهند داشت و يا بتها و مانند آنها مىتوانند برايشان شفاعت كنند اما جمله بعد صريحاً مىگويد كه هيچ كس و هيچ چيز نمىتواند آنها را از مجازات الهى دور نگه دارد؛ «مَّا لهَُم مِّنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ».
آنها اصحاب آتشند و جاودانه در آن مىمانند «أُولَئك أَصحَب النَّارِ هُمْ فِيهَا خَلِدُونَ». (تفسير نمونه،آيه 27 سوره يونس).
