تلاش برای ظهور نيكیها در دعا تجلی میيابد
دعا و مناجات الهی، معنايی فراتر از درخواست داشته و دعاها در حقيقت، جنبه عملی دارند؛ چراكه تلاش انسان برای ظهور و بروز نيكیها در دعای زبانی تجلی میيابد.
گروه انديشه: دعا و مناجات الهی، معنايی فراتر از درخواست داشته و دعاها در حقيقت، جنبه عملی دارند؛ چراكه تلاش انسان برای ظهور و بروز نيكیها در دعای زبانی تجلی میيابد.
 |
محمد اجلی، پژوهشگر علوم قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با تأكيد بر اينكه روز يازدهم ماه مبارك رمضان، با توجه به مضمون دعای مربوط به آن، زمان استغاثه بنده خداست، گفت: انسان مؤمن با بيان فراز نخست اين دعا كه در آن آمده است: «اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَیَّ فِيهِ الْإِحْسَانَ»، از خداوند متعال درخواست میكند كه علاقه و محبت برای انجام افعال نيك را در وی فزاينده كند.
وی ابراز كرد: انسان مؤمن تا پيش از روز دهم ماه مبارك رمضان در راستای ايجاد اشتياق عبوديت در وجود خود، سعی بر اين داشت تا عيوب و نواقص نفسانی خود را برطرف كرده و اقبال را در قلب خود در مقابل ادبار قلبی ايجاد كند.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با اشاره به اينكه در روز دهم ماه مبارك رمضان، آثار و بركات رحمت الهی در وجود مؤمن به شكل توكل بروز میكند، افزود: تلاش مؤمن در قالب دعا و مناجات روزهای بعد بر اين است كه وضعيت موجود در وی پايدار شده و آثار توكل در وجود او به كمال خود نزديك شود.
اجلی تصريح كرد: انسان مؤمن در روز يازدهم ماه مبارك رمضان، ذوق و اشتياق دعا و مناجات با پروردگار را در وجود خود يافته است اما در عين حال، نگران اين امر است كه مبادا نعمتهای حاصل از روزهای گذشته همچون توكل و اشتياق را از دست بدهد؛ از اينرو دوام و پايداری آنها را از خداوند متعال طلب میكند.
اين مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان، فسق و عصيان را وسيلهای برای از دست رفتن نعماتی همچون توكل در وجود انسان دانست و اظهار كرد: در فراز دوم دعای روز يازدهم ماه مبارك رمضان، بنده خدا با بيان جمله «وَ كَرِّهْ إِلَیَّ فِيهِ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْیَانَ»، از خداوند متعال میخواهد كه بیميلی نسبت به گناه و عصيان را در وجود او ايجاد كند تا بتواند نعمات الهی كسب شده در روزهای گذشته را حفظ كند.
وی خاطرنشان كرد: دعا و مناجات الهی، معنايی فراتر از درخواست داشته و دعاها در حقيقت، جنبه عملی دارند؛ چراكه تلاش انسان برای ظهور و بروز نيكیها در دعای زبانی تجلی میيابد.
اجلی با اشاره به فراز سوم دعای روز يازدهم ماه مبارك رمضان «وَ حَرِّمْ عَلَیَّ فِيهِ السَّخَطَ وَ النِّيرَانَ»، عنوان كرد: مؤمن در اين روز، با توجه به حالات نفسانی خود، فسق و عصيان را عين آتش جهنم دانسته و از خدا میخواهد كه گناه و پردهدری را بر او مكروه بدارد.
اين پژوهشگر علوم قرآنی در پايان، يادآور شد: انسان مؤمن در مقام معرفتی خاصی به دليل ترس از دست دادن نعمات الهی فرياد میزند كه جمله «يا غياثَ المُسْتغيثين» در پايان دعای روز يازدهم نيز اشاره به فريادرس يودن خداوند متعال دارد.
