امانتداری مفهومی كوچك در ذهن و فرهنگ عمومی ما و مفهومی بزرگ در فرهنگ اسلامی است، به نحوی كه اگر ما فكر میكنيم باز پس دادن وسايل ديگران امانتداری است، اسلام خويشتن ما را برای خودمان امانت دانسته و خواستار امانتداری است.
گروه اجتماعی: امانتداری مفهومی كوچك در ذهن و فرهنگ عمومی ما و مفهومی بزرگ در فرهنگ اسلامی است، به نحوی كه اگر ما فكر میكنيم باز پس دادن وسايل ديگران امانتداری است، اسلام خويشتن ما را برای خودمان امانت دانسته و خواستار امانتداری است.
در فرهنگ ما امانت فقط يك معنی دارد؛ هر آنچه از كسی گرفتی به او بازگردانی همين. اما در فرهنگ قرآنی امانت، يعنی تمام شئون زندگی سياسی، اجتماعی و اخلاقی.
«یَا أَیُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ؛ اى كسانى كه ايمان آوردهايد به خدا و پيامبر او خيانت مكنيد و [نيز] در امانتهاى خود خيانت نورزيد و خود مىدانيد (كه نبايد خيانت كرد)»(آيه 27 سوره انفال)
در فرهنگ قرآنی تمام نعمتهای مادی و معنوی مثل مكتب، قرآن، رهبر، فرزند، آب و خاك و ... امانت است. اهل بيت(ع) امانت است. خودمان برای خويشتن امانت هستيم. انفال، غنائم، خمس، اموال عمومی، حكومت و مسئوليت و ... امانت در دست ماست.
امام باقر(ع) میفرمايند: «احكام دين، فرائض و واجبات الهی، امانت هستند». بنابراين نافرمانی و ادانكردن حقوق و وظايف در ارتباط با اين امانتها خيانت است».
ابن عباس میگويد: هر كس چيزی از برنامههای اسلامی را ترك كند، يك نوع خيانتی به خدا و پيامبر(ص) مرتكب شده است. همانگونه كه پيشی گرفتن ناصالحان بر صالحان در مسئوليتهای اجتماعی، خيانت به خدا و رسول و مومنان است.
پيامبر(ص) فرمودند: «هر كس در امانت خيانت كند در حقيقت منافق است، هر چند روزه بگيرد و نماز بخواند و خود را مسلمان بداند». امام صادق(ع) نيز فرمودند: «نماز و روزه مردم، شما را نفريبد، زيرا گاهی همه آنها از روی عادت است. مردم را با راستگويی و ادای امانت امتحان كنيد و بشناسيد».
--------------------------------------------------------------------------------
برگرفته از كتاب «دقايقی با قرآن» حجتالاسلام محسن قرائتی