گروه فعاليتهای قرآنی: عضو جامعه قاريان قرآن كشور گفت: مورخان و دانشمندان در شرح زندگانى پرافتخار امام حسن(ع)، بخششهای بىسابقه و انفاقهای بسيار بزرگ و بىنظير ثبت كردهاند كه اين خصايص ارزشی حضرت بايد در جامعه الگو شود.
عباس كيفی بجستانی، عضو جامعه قاريان قرآن كشور در گفتوگو با خبرگزاری بينالملی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان شمالی، اظهار كرد: امام حسن(ع) تنهاترين سردار لشكر حيدر و سبط اكبر و غريب مدينه، فرزند اميرمؤمنان علیبنابيطالب(ع) و مادرش حضرت فاطمه زهرا(س) دختر پيامبر خدا(ص ) است.
وی ادامه داد: امام حسن(ع) در شب نيمه ماه رمضان سال سوم هجرت در مدينه تولد يافت، ايشان نخستين پسری بود كه خداوند متعال به خانواده علی(ع) و فاطمه(س) عنايت كرد، تنها كنيه آن حضرت ابو محمد و مشهورترين لقبها، سبط، سيد، زكى و مجتبى است كه از همه معروفتر «مجتبى» است.
كيفی بجستانی گفت: امام حسن(ع) در كمالات انسانى يادگار پدر و نمونه كامل جدّ بزرگوار خود بود، تا زمانی كه رسول گرامی اسلام(ص) زنده بود، او و برادرش حسين(ع) در كنار آن حضرت جاى داشتند، رسول مهربانی(ص) گاهى آنان را بر دوش خود سوار مىكرد و مىبوسيد و مىبوييد.
وی افزود: حسن بن على(ع) تمامى توان خويش را در راه انجام امور نيك و خداپسندانه، به كار مىگرفت و اموال فراوانى در راه خدا مىبخشيد، مورخان و دانشمندان در شرح زندگانى پرافتخار آن حضرت، بخششهای بىسابقه و انفاقهای بسيار بزرگ و بىنظير ثبت كردهاند كه در تاريخچه زندگانى هيچكدام از بزرگان به چشم نمىخورد و نشانه ديگرى از عظمت نفس و بى اعتنایى آن حضرت به مظاهر فريبنده دنيا است.
اين كارشناس ارشد الهيات و معارف اسلامی بيان كرد: امام حسن(ع) از آغاز بيعت مردم با حضرت علی(ع) تا لحظه شهادت آن حضرت در مقام قویترين بازوی آن حضرت عمل كرد، در جريان بيعت، حضوری جدی داشت و در سه جنگ جمل، صفين و نهروان حاضر بود.
وی خاطرنشان کر: از حضرت امام حسن(ع) پرسيده شد كه بردباری يعنی چه؟ فرمودند: بردباری فرو بردن خشم و اختيار خود را داشتن است.