يك كارگردان تئاتر تاكيد كرد؛ظرفيت تئاتر در ايجاد پيوند عاطفی ميان والدين و فرزندان در بيان مسائل دينی

گروه هنر: تئاتر زبان گوياست و می‌تواند زمينه‌ای ايجاد كند كه حتی والدين بسياری از خواست‌های خود را در قالب آموزه‌های تربيتی در اختيار فرزندان خود قرار دهند؛ طبعاً در چنين فضای عاطفی به وجود آمده اثربخشی طرح برخی موضوعات همچون مسائل دينی و اعتقادی دوچندان می‌شود.

سحر پورفرج، نويسنده و كارگردان تئاتر كودك و نوجوان در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) گفت: تئاتر فی‌النفسه مقوله‌ای كلی است كه به منظور بيان دغدغه‌ها و مسائل انسانی و توجه بيشتر مخاطب به آن به وجود آمده است و لذا در نگاه نخست نمی‌توان تفكيكی ولو سنی برای آن در نظر گرفت و گفت كه اين تئاتر ويژه اين گروه سنی است و يا در سطح اين گروه سنی نيست؛ چرا كه ممكن است بسته به موضوعی كه در آن طرح می‌شود همگی با آن ارتباط برقرار كنند.

وی گفت: كاربردی بودن يكی ديگر از وجوه پرداختن به تئاتر است؛ تئاتری كه بنا به منظور و با هدف ويژه‌ای همچون بيان مقولات آموزشی و يا طرح موضوعی برای وصول نتيجه‌ نهايی بدان پرداخته می‌شود كه در اين فرم تئاتری ديگر خود نمايش ملاك و هدف نيست بلكه پيام و هدفی كه از آن استنتاج می‌شود مورد نظر است و لذا تئاتر كودك و نوجوان صرف‌نظر از وجوه سرگرمی و تفريح می‌تواند از اين دسته باشد.

والدين و فرزندان دو رأس در انتقال و دريافت پيام‌های اخلاقی و تربيتی هستند

كارگردان نمايش «پهلوان پنبه» كه هم اكنون در تالار هنر در حال اجراست، گفت: در زمينه طرح موضوعات تربيتی و ارشادی كودك و نوجوان، همواره دو رأس وجود دارد كه يكی والدين هستند كه وظيفه تربيت صحيح فرزندان به عهده آنهاست و ديگری فرزندان اعم از كودك و نوجوان كه به عنوان گيرنده بايد اين پيام‌های تربيتی و اخلاقی را كه به صلاحشان است دريافت و در پرورش شخصيت خود به كار گيرند.

پورفرج تصريح كرد: از اين منظر تئاتر بستر عاطفی و دوستانه‌ای را پديد می‌آورد كه پيام‌های مبادله شده مابين والدين و فرزندان به راحتی در رفت و آمد باشد و والدين بدون نگرانی از اينكه ممكن است نصايح آنها به شكل مستقيم بيشتر از اينكه اثر سازنده‌ای داشته باشد بازدارندگی به وجود آورد، مجموعه‌ای از خواست‌های بحق خود را به زبان تئاتر مطرح كنند.

تئاتر می‌تواند دغدغه‌های ذهنی كودك و نوجوان را در موضوعات دينی با والدين در ميان بگذارد

وی در ادامه گفت: جهان كنونی جهانی توأم با پيشرفت روزافزون در علم و فناوری است و كودكان و نوجوانان را به سبب اقتضائات سنيشان نمی‌توان در موضوعاتی خاص محدود كرد چرا كه ارتباط او با استفاده از وسايل پيشرفته ارتباطی بسيار گسترش يافته است؛ چيزی كه شايد از سوی كودك و نوجوان نسبت به والدين خود مورد اعتراض باشد كه مثلاً عنوان می‌كنند والدين ما به روز نيستند، به همين دليل تئاتر همچنين می‌تواند دغدغه ذهنی كودك و نوجوان را در مورد مسائل و موضوعات گوناگون از جمله دينی با والدين در ميان بگذارد.

وی در پايان گفت: به هر حال با توجه به پيشرفتی كه در جوامع انسانی به وجود آمده، تفكيك سنی با وجود آنكه كارساز است نمی‌تواند تأثير ماندگار در توليدات فرهنگی و هنری ويزه كودك و نوجوان داشته باشد و در طرح موضوعات گوناگون از جمله مسائل دينی و اعتقادی به شرط آنكه استفاده درخور از فناوری روز كه كودك و نوجوان در زندگی با آن درگير است بشود، می‌تواند برای هر دو گروه سنی جذابيت خاص خود را دارا باشد.