کد خبر: 1268417
تاریخ انتشار : ۱۴ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۰:۱۷
اولويت‌بندی سنی در توليد تئاتر دينی كودك و نوجوان/37 محمود سلاميان عنوان كرد

بالا بردن ميزان فهم مخاطب با تفكيك سنی در برنامه‌سازی دينی كودك و نوجوان

نبود تفكيك سنی و حتی جنسيتی در زمينه برنامه‌سازی معارفی كودك و نوجوان در تلويزيون موجب سردرگمی مخاطب كه چه برنامه‌ای برای او مناسب است، می‌شود و به نظر من اين يك نياز جدی در زمينه برنامه‌سازی نمايشی كودك و نوجوان در تلويزيون است تا بتوان سطح درك و فهم مخاطب را بالا برد.


گروه هنر: نبود تفكيك سنی و حتی جنسيتی در زمينه برنامه‌سازی معارفی كودك و نوجوان در تلويزيون موجب سردرگمی مخاطب كه چه برنامه‌ای برای او مناسب است، می‌شود و به نظر من اين يك نياز جدی در زمينه برنامه‌سازی نمايشی كودك و نوجوان در تلويزيون است تا بتوان سطح درك و فهم مخاطب را بالا برد.








محمود سلاميان، تهيه‌كننده برنامه‌های نمايشی كودك و نوجوان در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) گفت: تفكيك سنی و حتی جنسيتی در زمينه برنامه‌سازی كودك و نوجوان يك نياز جدی در اين عرصه محسوب می‌شود چرا كه ساختار ذهنی و ميزان درك و فهم آنها تفاوت فاحشی با يكديگر دارد و حتی به تازگی به چنين نتيجه‌ای رسيده‌ايم كه بايد ميان مخاطب خردسال و كودك نيز تفاوت قائل شد.


وی ادامه داد: متأسفانه به دليل مشخص نبودن معيارهای سنی به منظور برنامه‌سازی و اختلاف نظری كه ميان نهادهای فرهنگی و هنری وجود دارد، هيچ مرز مشخصی برای تعيين اينكه مخاطب در چه رده سنی قرار دارد، وجود ندارد و مثلاً وقتی به ادبيات مراجعه می‌كنيم، می‌بينيم كه سن كودكی 4 تا 9 سال در نظر گرفته شده است و در ساير عرصه‌ها اين سن از 5 تا 11 سالگی فرض می‌شود.


سردرگمی در امر برنامه‌سازی كودك و نوجوان را با حجمی از مفاهيم دينی بی‌ربط به آنها مواجه می‌كند


تهيه‌كننده برنامه معارفی كودك و نوجوان «آستانه» تصريح كرد: چنين سردرگمی در امر برنامه‌سازی كودك و نوجوان به ويژه در توليد برنامه‌های معارفی و دينی موجب می‌شود كه مخاطب نيز با حجمی از مفاهيم و داده‌ها مواجه شود كه يا آن‌چنان ثقيل و سنگين است كه به دردش نمی‌خورد يا آن‌چنان سبك و پيش‌پا افتاده كه حاضر به وقت گذاشتن برای آن نيست.


وی اين ضعف را ناشی از ناكارآمدی سامانه نظارتی رسانه ملی در امر توليد برنامه‌های نوعاً نمايشی كودك و نوجوان با موضوعات دينی و اعتقادی دانست و گفت: كارشناسانی كه برای نظارت توليد اين برنامه‌های گمارده می‌شوند، تنها كارشناس روانشناسی كودك و نوجوان هستند و هيچ سواد در عرصه رسانه با چارچوب‌های خاص خود به منظور ارتباط مؤثر با مخاطب ندارند و نتيجه آنكه در اغلب برنامه‌های توليدی با محوريت مسائل دينی و مذهبی شاهد اثر مطلوب و مورد توقع نيستيم.


در امر برنامه‌سازی دينی كودك و نوجوان نياز به نظارت دقيق كارشناسی داريم


تهيه‌كننده برنامه معارفی «پرواز گل» تأكيد كرد: در شرايط كنونی بيشتر از هر چيز در توليد برنامه‌های كودك و نوجوان در رسانه ملی با موضوع دينی و مناسبتی نياز به نظارت دقيق از ابتدای ارائه طرح برنامه از سوی گروه توليد تا نقطه پايانی آن به منظور روی آنتن رفتن آن هستيم كه البته با وجود اعمال شدن آن به عنوان نظارت پخش اما در عمل هيچ نظارتی صورت نمی‌گيرد.


وی در پايان گفت: برای رسيدن به نقطه مطلوب در امر برنامه‌سازی كودك و نوجوان در رسانه ملی به ويژه برنامه‌های مناسبتی و مذهبی بايد يك ساز و كار كارشناسی از ابتدای توليد ناظر بر روند توليد متناسب با سن و سال مخاطب و تأمين نيازهای به‌حق آنها باشد.

captcha