توجه به اهداف انقلاب و ارزشها در سينما قربانی گيشه شده است
كارگردان فيلم «33 روز» معتقد است؛ سينماگران نتوانستهاند به شكلی مناسب در خدمت اهداف انقلاب باشند و نمود بارز اين ادعا را میتوان در آثاری كه تا به امروز توليد شده مشاهده كرد، زيرا بخش عمده توليدات فقط گيشه را در نظر داشتهاند.
گروه هنر: كارگردان فيلم «33 روز» معتقد است؛ سينماگران نتوانستهاند به شكلی مناسب در خدمت اهداف انقلاب باشند و نمود بارز اين ادعا را میتوان در آثاری كه تا به امروز توليد شده مشاهده كرد، زيرا بخش عمده توليدات فقط گيشه را در نظر داشتهاند.
 |
| «جمال شورجه» |
جمال شورجه، كارگردان سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) با بيان اينكه سينمای پس از انقلاب نتواسته آنچنان كه لازم است تصويرگر ارزشهای انقلاب باشد، اظهار كرد: متأسفانه به دليل عدم مديريت صحيح، سينماگران ما نتوانستهاند به شكلی مناسب در خدمت اهداف انقلاب باشند؛ اهدافی كه با قرآن و شريعت اسلامی پيوند خورده است.
وی ادامه داد: نمود بارز اين ادعا را میتوان در آثاری كه تا به امروز توليد شده مشاهده كرد، زيرا بخش عمده توليدات فقط گيشه را در نظر داشتهاند. اين رويكرد منفی به گونهای است كه تصور میشود سينما خود را در مقابل انقلاب به خواب زده است.
كارگردان فيلم «33 روز» تصريح كرد: اين مطلب بدان معنی نيست كه ما نقش گيشه را در احيای سينما فراموش كنيم، زيرا چنين رويكردی به هيچ وجه با قواعد سينمايی همخوانی ندارد، بلكه منظور اين است كه هدف نبايد قربانی گيشه شود.
مشاور كارگردان سريال «يوسف پيامبر(ع)» درباره چرايی پرداختن به قرآن در سينما بيان كرد: اينكه چرا بايد در سينما به مفاهيم قرآنی پرداخته شود كاملاً مشخص است، زيرا اهداف در مباحث فرهنگی بايد با سياستهای كلان نظام هماهنگ باشد و سياستهای كلان فرهنگی نظام منبعث از آيات و مفاهيم قرآن است.
شورجه در تكميل توضيح فوق اضافه كرد: جدا از دليل فوق بايد اذعان داشت كه جامعه ايرانی متكی به اصول اسلامی است، بنابراين سينمای آن نيز بايد همدوش با خواست ملت باشد؛ ملتی كه اسلام را تنها راه نجات و سعادت خود میداند.
اين سينماگر ادامه داد: جدا از قواعد رايج جامعه، خدامحوری رويكردی است كه در نهايت، رونق هنر را در پی خواهد داشت؛ روشی كه در درازمدت قادر خواهد بود به هنر ايرانی سلامت مادی و معنوی اعطا كند.
عدم ثبات، ضعف در مدیریت سینمای ایران است
وی به نقش مسئولان در به وجود آمدن چنين فضايی اشاره كرد و گفت: عدم ثبات در مديريت در طول سالهای گذشته سبب شده كه هيچ برنامهای نتواند به اهداف نهايی خود نزديك شود و تا موقعی كه اينگونه روشها در سياستهای كلان فرهنگی متداول است نمیتوان توقع شكلگيری سينمای دينی و انقلابی را داشت.
اين كارگردان تأكيد كرد: نبايد از ياد برد كه نقش فيلمسازان نيز در اين بحث حائز اهميت است؛ دغدغه فيلمسازان بايد طرح مفاهيم قرآنی باشد؛ چراكه با بهره گرفتن از اقيانوس مفاهيم قرآنی میشود تمام معضلات فراروی جامعه را حل كرد.
وی در پايان اعلام كرد: ما به اين امر معتقد هستيم كه تمامی مشكلات و معضلات، اعم از فرهنگی و ... ناشی از فراموشی و دور شدن از مفاهيم قرآن است.
