امام سجاد(ع) در روز عيد فطر پس از خواندن خداوند به صفاتی كه شايسته آن است و نشان از شناخت كامل خداوند دارد، بيان فرمودند كه نوميدى ذلّتبار از آن كسى است كه از تو نوميد گشته است.
گروه اجتماعی: امام سجاد(ع) در روز عيد فطر پس از خواندن خداوند به صفاتی كه شايسته آن است و نشان از شناخت كامل خداوند دارد، بيان فرمودند كه نوميدى ذلّتبار از آن كسى است كه از تو نوميد گشته است.
در دعای 46 صحيفه سجاديه دعايی از امام سجاد(ع) روايت شده است كه در روز عيد فطر و روز جمعه اين دعا را قرائت میفرمودند.
در اين دعا خداوند با لطيفترين خصلتها خطاب و عنوان شده است: «يامَنْ یَرْحَمُ مَنْ لا یَرْحَمُهُالْعِبادُ، وَ يامَنْ یَقْبَلُ مَنْ لاتَقْبَلُهُ الْبِلادُ،؛ اى آن كه رحم مىكنى بر آنكه بندگان بر او رحم نمىكنند، و اى كسى كه مىپذيرى كسى را كه شهرها نمىپذيرندش».
«وَ يامَنْ لایَحْتَقِرُ اَهْلَالْحاجَةِ اِلَیْهِ،وَ يامَنْ لا یُخَیِّبُ الْمُلِحّينَ عَلَیْهِ ؛ و اى كسى كه اهل حاجتمندان خود را خوار نمىكنى، و اى كسى كه اصراركنندگان را نااميد نمىنمایى».
اى كسی كه دست ردّ بر سينه توقعداران نمىزنى
«وَ يامَنْ لا یَجْبَهُ بِالرَّدِّ اَهْلَ الدّالَّةِ عَلَیْهِ، و اى كسىكه دست ردّ بر سينه توقعداران نمىزنى»، «و يا مَنْ یَجْتَبى صَغيرَ ما یُتَحْفُ بِهِ، وَیَشْكُرُ یَسيرَ ما یُعْمَلُ لَه، و اى كسیكه پيشكش بىمقدار را مىپذيرى و كمترين كارى را كه برايت كنند سپاس مىنهى».
«وَ يا مَنْ یَشْكُرُ عَلَىالْقَليلِ، وَ یُجازى بِالْجَليلِ، و اى كسى كه عمل اندك را قدر مىنهى، و مزد بزرگ بر آن مىپردازى»، «وَ يا مَنْ یَدْنُو اِلى مَنْ دَنا مِنْهُ، و اى كه هر كس به تو نزديك گردد بها و نزديك مىشوى»، «وَ يا مَنْ یَدْعُو اِلى نَفْسِهِ مَنْ اَدْبَرَ عَنْهُ، و اى كسيكه هر كه را از تو روى گرداند به حضرتت فرا مىخوانى».
«آنان كه به غير حضرتت روآوردهاند نوميد شدند، و آنان كه جز وجود تو خواستهاند به خسران نشستند و آنان كه به درگاه غير تو شدند به تباهى رسيدند و جز آنان كه فضل تو را طالب شدند تهيدست ماندند. درِ رحمتت براى تمام خواهندگان باز و عطايت براى گدايان رايگان و فريادرسيت فريادخواهان نزديك است، آرزومندان از تو نوميد نمىشوند».
در فرازی ديگر از اين دعا امام سجاد(ع) میفرمايند: « فَالْوَیْلُ الدّآئِمُ لِمَنْ جَنَحَ عَنْكَ، پس واى بر آن كه از تو روى برتابد»، «وَالْخَیْبَةُالْخاذِلَةُ لِمَنْ خابَ مِنْكَ، وَالشَّقآءُ الْاَشْقى لِمَنِ اغْتَرَّ بِكَ، ما اَكْثَرَ تَصَرُّفَهُ فى عَذابِكَ ؛ و نوميدى ذلّتبار از آن كسى است كه از تو نوميد گشته، بدترين تيرهبختىها براى كسى است كه به تو مغرور شده چه عذابهاى دردناكى كه خواهد چشيد!!
اينك منم كه به درگاهت روى آوردهام
«فَها اَنَا ذا اَؤُمُّكَ بِالْوِفادَةِ، وَ اينك منم كه بهدرگاهت روى آوردهام»، «اَسْئَلُكَ حُسْنَ الرِّفادَةِ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، و از حضرتت توقع پذيرایى نيك دارم، پس بر محمد و آلش درود فرست» « وَ اسْمَعْ نَجْواىَ، وَ اسْتَجِبْ دُعآئى، وَ لا تَخْتِمْ یَوْمى بِخَیْبَتى، و رازم را بشنو، و دعايم را مستجاب كن، و روزم را به نااميدى و تهيدستى به شب مرسان».
«و لاتَجْبَهْنى بِالرَّدِّ فى مَسْئَلَتى،وَاَكْرِمْ مِنْ عِنْدِكَ مُنْصَرَفى، و در دريوزگيم دست ردّ به سينهام مزن، و رفتنم را از پيشگاهت و بازگشتم را به حضرتت گرامىدار»، «وَ اِلَیْكَ مُنْقَلَبى، اِنَّكَ غَیْرُ ضآئِقٍ بِما تُريدُ، وَلاعاجِزٍ عَمّا تُسْئَلُ، وَ اَنْتَ عَلى كُلِّ - شَىْءٍ قَديرٌ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللَّهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ، زيرا در آنچه بخواهى دچار مضيقه نمىشوى، و در برابر خواستهها ناتوان نمىباشى، و بر هر چيزى قدرت دارى، و هيچ حول و قوهاى جز به دست خداى بزرگ نيست».