گروه هنر: يك منتقد سينما گفت: سريال «دودكش را در بيان مضامين طنز بايد موفق دانست، اما آنجا كه سخن از موضوعات جدی پيش میآيد شاهد موفقيت لازم نيستيم.
سيدمحمد حسينی، كارگردان سينما در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان اينكه سريال «دودكش» توانسته در جذب مخاطب موفق باشد، اظهار كرد: در سريال «دودكش» به هيچ وجه شاهد رونمايیهای رياكارانه نيستيم؛ افتی كه در سالهای گذشته سينما را آزار میداد. در كلامی ديگر كارهای طنز پيشين تنها توليد میشد كه آنتن را پر كند و به هيچ وجه در آن نشانهای از ماه رمضان وجود نداشت، اما در متن اين كار سعی شده اين مسئله آسيبشناسايی و رفع شود.
وی افزود: اين كار همچنين از معدود سريالهايی است كه تصويربرداری آن قبل از پخش به پايان رسيده و همين امر هم از شتابزدگی كار كاسته است؛ معضلی كه هميشه سريالهای ماه رمضان را آزار میدهد، البته اين شتابزدگی نيز تنها به سريالهای ماه رمضان خلاصه نمیشود، بلكه در ديگر رويدادها هم میتوان شتابزدگی را مشاهده كرد. برای مثال با نزديك شدن روز قدس معمولا سرودهايی كه از سيما پخش میشود ساختاری تكراری دارند، درصورتیكه میشود در اين حوزه كارهای فاخر و جديدی توليد كرد.
حسينی درباره ويژگیهای طنز اين سريال گفت: از نگاه من اين كار توانسته در حوزه طنز مطلوب مردم ايران موفق عمل كند. در معنای دقيقتر بايد گفت كه موفقيت آثار امسال در شكل كلامی آن بوده است، زيرا در سينما و تلويزيون ما باب است كه در طنز بيشتر به روی كلام تمركز شود، والا آنچنان كه بايد شاهد كمدی موقعيت در توليدات سينما و تلويزيون نيستيم.
وی در ادامه تاكيد كرد: من ضعف اصلی اين كار را در لحظات طنز كار نمیبينيم، بلكه زمانی كه كار شكلی جدی پيدا میكند، ضعفهايش آشكار میشود. اين ضعف نيز نشئتگرفته از متن سريال است كه نتوانسته در اين زمينه از سرگشتگیهای بارزش رهايی يابد. برای درك بهتر مثالی میزنم؛ وقتی در «دودكش» درباره فقر حرف زده میشود تنها ما در كلام شاهد چنين فقری هستيم، اما در عمل ما اين فقر را مشاهده و احساس نمیكنيم.
اين فيلمساز در پاسخ به اين سؤال كه چرا در دو سال گذشته ديگر سريالهای ماورايی توليد نمیشود، گفت: يكی از اركان دين ما اعتقاد به غيب است. در اين راستا در قرآن آمده «الذين يومنون بالغيب» از اين دسته آيات و اشارات در قرآن بارها ديده شده است. نكته ديگر اينكه هميشه عالم غيب برای مردم دارای جذابيت است، پس هميشه مبنای سوءاستفاده گروههای ظاله و عرفانهای نوظهور است. سينما نيز به نوعی تحت تاثير اين مفهوم است، چون هاليوود يكی از شاخههای اصليش را به اين موضوع اختصاص داده است.
وی درباره نحو پرداختن به موضوعات ماورايی در سينمای هاليوود اذعان كرد: كارهای ماورايی هاليوود نشان گرفته از انگارههای كاتوليكی - صهيونيستی است، اما معضل اين است كه اين رويكرد را ما به شكل خيلی سخيفتر و سطح پايينتر مورد توجه قرار می دهيم، به همين دليل هم است كه اين تحريفات در كارهای ماورايی ما نيز ديده میشود، ولی اين ضعف نبايد دليلی باشد برای كم كاری ما در اين حوزه بلكه بايد ما را بر آن دارد كه تلاشمان را برای برطرف كردن ضعفها شناسايی كنيم.
وی در پايان خاطرنشان كرد: برای اينكه چنين كارهايی ساخته شود بايد آن آثار از عقبه پژوهشی لازم بهرهمند باشد؛ مسئلهای كه اگر رخ دهد از اين دسته مضامين به خوبی میتوان بهره برد.