گروه انديشه: جمله «الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ»، شكرانه بندگی تمامی مؤمنين بوده و همانگونه كه در آيه 10 سوره مباركه يونس آمده است: «آخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ»، آخرين مطالبه بندگان خوب خدا، ستايش ويژه پروردگار جهانيان است.
|
محمد اجلی، پژوهشگر علوم قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با اشاره به اينكه روز سیام از ماه مبارك رمضان، با توجه به مضمون دعای اين روز، زمان نتيجهگيری از اعمال انسان در طول اين ماه مبارك است، گفت: از دعای سیامين روز از ماه مبارك رمضان بر میآيد كه اين روز، روز كسب مقام محمود و همچنين شكران بنده در قبال نعمات خداوند متعال باشد.
وی افزود: با توجه به اينكه اين روز، آخرين روز از ماه مبارك رمضان است، مؤمن در دعای سیامين روز از ماه خدا، متناسب با حالات درونی خود، طلب كسب فيض كلی و مورد قبول گرفتن اعمال خود در اين ماه را از خداوند متعال بيان میكند.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با اشاره به فراز نخست دعای روز سیام از ماه مبارك رمضان كه در آن آمده است: «أَللّهُمَّ اجْعَلْ صِيامى فيهِ بِالشُّكْرِ وَ الْقَبُولِ»، ابراز كرد: قبول اعمال انسان با صحت آنان متفاوت بوده و اعمال صحيح، وجه تمايز انسانهای مؤمن از غيرمؤمن بوده و تنها اعمال قبول هستند كه انسان را از نظر مقام دنيوی بالامیبرند؛ از اينرو مؤمن در فراز نخست اين دعا از خداوند متعال درخواست قبولی و مشكور بودن روزه خود را دارد.
اجلی تصريح كرد: در فراز دوم اين دعا، مؤمن با بيان جمله «عَلى ما تَرْضاهُ وَ یَرْضاهُ الرَّسُولُ»، عنايت و توجهی به مسأله ولايت داشته و از خداوند سبحان درخواست میكند كه آنچنان كه او و پيامبر خاتمش میپسندند، روزه او را مقبول و مشكور قرار دهد.
وی با تأكيد بر اينكه امر «ولايت» به اين دليل در دعای روز سیام مورد توجه مؤمن قرار میگيرد كه ايشان آورنده احكام الهی بوده و رابطی ميان خداوند متعال با بندگان است، اظهار كرد: خداوند متعال و رسولان او در طول يكديگر قرار دارند؛ اما از آنجايی كه رضايتمندی رابط نيز در نظام آفرينش دارای آثار و بركات خاص خود است، مؤمن در اين دعا برای قبولی و شكران اعمال خود به نوعی به پيامبر اكرم(ص) متوسل میشود.
اين مدرس حوزه و دانشگاههای زنجان با اشاره به فراز سوم دعای روز سیام از ماه مبارك رمضان كه در آن آمده است: «مُحْكَمَةً فُرُوعُهُ بِالاُْصُولِ»، عنوان كرد: اگر عبوديت را به مثابه گياهی در نظر بگيريم، عبادتهايی كه دارای ريشههای مستحكم بوده و در قلب انسان نفوذ كرده باشند، در مقابل تندبادهای گناه خم نمیشوند و لغزشها بر آن تأثير ندارند؛ از اينرو مؤمن در اين دعا از خداوند سبحان میخوهد كه شاخ و برگ و فروع عباداتش نيز همچون ريشهاش مستحكم شده و به سادگی از جا بركنده نشود.
اين پژوهشگر علوم قرآنی با تأكيد بر اينكه عبادتهايی كه از سر وجود انسان سرچشمه گرفته باشند، با خطا و اشتباه از بين نمیروند، خاطرنشان كرد: جمله «بحَقِّ سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرينَ» در فراز چهارم دعای روز سیام ماه مبارك رمضان، توسل و وسيله قرار دادن پيامبر اكرم(ص) و اولاد او را برای مورد قبول قرار گرفتن اعمال انسان نشان میدهد.
اجلی در پايان، يادآور شد: جمله «الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعالَمينَ»، شكرانه بندگی تمامی مؤمنين بوده و همانگونه كه در آيه 10 سوره مباركه يونس آمده است: «آخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ»، آخرين مطالبه بندگان خوب خدا، ستايش ويژه پروردگار جهانيان است كه در پايان دعای روز سیام ماه رمضان نيز به آن اشاره شده است.