ضرورت تغذيه كودك با شير مادر از منظر قرآن، احاديث و طب

گروه سلامت: شير مادر نقش عظيمی در ارتقای سلامت، بهبود رشد و تكامل كودكان دارد و ارائه نكاتی در مورد حقوق و وظايف مادر، پدر و فرزند در اين زمينه بر اساس قرآن و سنت بخشی از ژرفای تعاليم اسلامی در حوزه سلامت را بيان می‌كند.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شير مادر نقش عظيمی در ارتقای سلامت، بهبود رشد و تكامل كودكان دارد كه از ديدگاه طب اسلامی نيز پنهان نمانده است و ارائه نكاتی در مورد حقوق و وظايف مادر، پدر و فرزند در اين زمينه بر اساس قرآن و سنت بخشی از ژرفا و اهتمام تعاليم اسلامی در حوزه سلامت را بيان می‌كند.

«وَالْوَالِدَاتُ یُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَیْنِ كَامِلَیْنِ؛ مادران، فرزندان را دو سال تمام، شير می‌دهند» و «وَوَصَّیْنَا الإنْسَانَ بِوَالِدَیْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِی عَامَیْنِ: ما به هر انسانی سفارشی كرديم كه در حق پدر و مادر نيكی كن خصوصاً مادر كه چون بار حمل فرزند برداشته تا مدت دو سال كه طفل را از شير باز گيرد» از جمله آياتی‌ست كه به تغذيه كودكان با شير مادر پرداخته و اجر و پاداش مادی و معنوی برای آن برشمرده شده است كه اين امر اهميت تغذيه كودك با شير مادر را نشان می‌دهد.

اين آيات به يك مساله مهم يعنی«رضاع» (شيردادن) اشاره می‌كند و با تغييراتی بسيار كوتاه و فشرده و در عين حال پر محتوا و آموزنده جزئيات اين مسئله را بازگو می‌كند به طوری كه شير دادن مادر به كودك حقی دو جانبه برای مادر و كودك است.

دو سال تمام شيردادن به فرزند، حق حضانت مادر در اين مدت و رعايت عواطف مادران در اين دوران از جمله نكات و دستوراتی است كه در زمنيه تغذيه با شير مادر بر اساس آيات صريح قرآن قابل حصول است و اين همه به دليل تاثيرگذاری تغذيه جسم و جان نوزاد در اين مدت با شير و عواطف مادری است.

بر اساس همين آيات هزينه زندگی مادر از نظر غذا و لباس در دوران شير دادن بر عهده پدر نوزاد است تا مادر با خاطری آسوده بتواند فرزند را شير دهد و به اين ترتيب تغذيه با شير مادر وظايفی بر پدر نيز تعريف می‌كند تا با تأمين مناسب مايحتاج مادر زمينه اجرای اين دستور حياتی در حوزه سلامت فراهم شود كه نبايد از توجه به آن فروگذار شود.

هر چند در جمله‌های سابق زمانی برای شير دادن كودك تعيين شده بود، ولی پدر و مادر با توجه به وضع جسمی و روحی و توافق يكديگر می‌توانند كودك را در هر موقع مناسب از شير باز دارند به طوری كه در ادامه آيات سخن از مسئله بازداشتن كودك از شير به ميان آمده و اختيار آن را به پدر و مادر واگذاشته است و در اين امر گناهی بر والدين نيست.

در واقع پدر و مادر بايد مصالح فرزند را در نظر بگيرند و با همفكری و توافق و به تعبير قرآن تراضی و تشاور برای بازگرفتن كودك از شير برنامه‌ای تنظيم كنند و در اين كار از كشمكش و مشاجره و پرداختن به مصالح خود و پايمال كردن مصالح كودك بپرهيزند.

گاه می‌شود كه مادر از حق خود در مورد شير دادن و حضانت و نگاهداری فرزند خودداری می‌كند و يا براستی مانعی برای او پيش می‌آيد در اين صورت بايد چاره‌ای انديشيد و لذا در ادامه آيه می‌فرمايد: اگر با عدم توانايی يا عدم موافقيت مادر خواستيد دايه‌ای برای فرزندان خود بگيريد گناهی بر شما نيست هر گاه حق گذشته مادر را به طور شايسته بپردازيد.

به هر ترتيب اهميت تغذيه كودك با شير مادر از ميان اين آيات روشن است به طوری كه نه تنها تغذيه شير مادر يكی از حقوق كودك است كه بر مادر تكاليفی بار می‌كند بلكه به اين منظور برای پدر نيز تكاليفی تعيين شده تا مادر بتواند با آسودگی روان و تأمين معاش جاريه به اين امر مبادرت كند و سلامت جسمی و روحی كودك در حال و آينده وی در اين اثنا رقم خورد.

ادامه دارد...