بررسی «گردشگری و معنویت» در پنلهای تخصصی
پنجمین کنفرانس بینالمللی «گردشگری و معنویت» که صبح چهارشنبه 30 اردیبهشت ماه در دانشگاه علم و فرهنگ آغاز شد، در بخش دوم آن یعنی پنلهای تخصصی ادامه یافت.
به گزارش خبرنگار ایکنا؛ پنجمین کنفرانس بینالمللی «گردشگری و معنویت» که صبح چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت ماه با پیام سیدرضا صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در دانشگاه علم و فرهنگ آغاز شد، با برگزاری بخش دوم آن یعنی پنلهای تخصصی ادامه یافت.از جمله موضوعات مهمی که در پنل تخصصی ارائه خواهد شد، «گردشگری، مشارکت و انسجام اجتماعی با رویکرد معنویت»، «گردشگری معنوی به مثابه بستری برای هویتیابی فرهنگی»، «سفر در قلمرو معنا: گردشگری معنویت در بستر میراث فرهنگی»، «نقش کتیبههای تاریخی در تحول معنوی گردشگران»، «بررسی نقش فناوریهای دیجیتال در تحول مناسک زیارت»، «از کالبد شهر تا روح سفر: بازتاب فضاهای معنوی-فرهنگی در تمایل به گردشگری داخلی» و «ارزیابی عملکرد در صنعت گردشگری معنوی: تدوین الگوی مفهومی مبتنی بر تحلیل مضامین قرآن کریم» است.
همچنین در این همایش نشان کنفرانس بینالمللی «گردشگری و معنویت» به سیدامیر منصوری، رئیس پژوهشکده نظر و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران اعطا شد.
وی در ادامه به ارائه مقالهای درباره «گردشگری هستیشناسانه» پرداخت و گفت: بهکارگیری صحیح ظرفیتهای گردشگری معنویتمحور، گامی ارزشمند در جهت تعالی این دانش و موجب توسعه فرهنگی در سطح ملی و بینالمللی خواهد بود. عنوان «گردشگری معنویت» مخاطب را به نگاهی نو و هدفمند به گردشگری فرامیخواند.
وی افزود: اساس تعریف گردشگری، جابهجایی در مکان است؛ بنابراین دو مؤلفه اصلی «حرکت» و «مکان» باید در برنامهریزی، آموزش و عملیات گردشگری بهطور جدی مدنظر قرار گیرند. گردشگری یا طبیعی است یا مبتنی بر دنیای مصنوع (شهرها و میراث فرهنگی). اما در گردشگری هستیشناسانه، مکان صرفاً کالبد فیزیکی یا طبیعت نیست؛ بلکه نمادها، آثار، رویدادها و فعالیتها نیز در شکلدهی به فضا نقش دارند. با این حال، فضا مستقل از ناظر است. گردشگری زمانی آغاز میشود که انسان (گردشگر) وارد فضا شده و مواجهه اتفاق میافتد. این مواجهه، زمینهساز فهم معناست؛ همانگونه که مفهوم «وطن» نه صرفاً زمین، بلکه برآمده از تفسیر انسان از سرزمین است. از این رو، گردشگری باید از یک نظام صرفاً خدماتی و درآمدزا به یک نظام معرفتی و یادگیری تبدیل شود.
منصوری تأکید کرد: در جهان امروز، نظام آموزش جای خود را به نظام یادگیری داده است. گردشگری آینده میتواند جایگزین مدرسه و دانشگاه شود و فهم انسانها را رشد دهد. بر خلاف گردشگری معرفتشناسانه که به «چیستی» اشیا (مانند تعداد ستونهای چهلستون) اکتفا میکند، گردشگری هستیشناسانه به دنبال پرسش از «چرایی» پدیدههاست. این پرسشها زنجیرهای از روابط علّی را آشکار میسازد و انسان را به درک منظومهای از هستی هدایت میکند.
وی ادامه داد: چنین رویکردی، زمینهساز احیای نگاه هستیشناسانه، همسو با حکمت خسروانی در ایران باستان و جهانبینی الهی در دوران اسلامی است. همچنین معنویت، نتیجه فهم و ملاحظه کمال در هستی است. هرچه انسان کمال را بیشتر درک کند، حس معنویت در او تقویت میشود. بدین ترتیب، گردشگری هستیشناسانه میتواند مسیر تحقق اهداف این همایش را هموار کند.
انتهای پیام 
