ایجاد فضای اعتمادی و عبادی، زمینه‏ساز اسلامی‌شدن دانشگاه‌ها است

گروه اجتماعی: مسئول نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌های خراسان جنوبی گفت: محيط و امكانات هر دانشگاهی تأثير بسزايی در اسلامی‌‏شدن دانشگاه‌ها دارد و ايجاد فضای اعتقادی و عبادی در كنار ديگر فضاها می‏تواند زمينه‏ساز اين امر باشد.

حجت‏الاسلام و المسلمين محمدعلی جعفری، مسئول نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌های خراسان جنوبی در گفت‏وگو با خبرگزاری بين‏المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، شاخصه اصلی اسلامی‏شدن دانشگاه‌ها را در فرمايشات مقام معظم رهبری دانست و گفت: اگر بيانات و فرمايشات مقام معظم رهبری را در هر زمينه‏ای به‌خصوص در زمينه اسلامی‏شدن دانشگاه‏ها مبنای كار خود قرار دهیم، قطعاً رضايت‏مندی دانشگاهيان را در پی داریم.

وی با اشاره به اينكه صرف جداسازی دختران و پسران نمی‏تواند تمام موضوع باشد، اظهار كرد: اين امر ممكن است نكات ضعف و قوتی داشته باشد اما در واقع خود دانشگاهيان و دانشجويان بايد راه خود را انتخاب كنند.

مسئول نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌های خراسان جنوبی تصريح كرد: تفكيك جنسيتی در راستای اسلامی‏شدن دانشگاه‌ها قرار دارد و افراد نيز بايد آمادگی لازم را داشته باشند، چراكه اين آمادگی نوعی كمك برای اجرايی‏شدن منويات مقام معظم رهبری را فراهم می‏كند.

حجت‏الاسلام جعفری تأكيد كرد: بايد ديد دانشجويان از نظر منطق و عقلانی به چه نتيجه‏ای می‏رسند و در چه محيط و فضايی بهتر می‏توانند تحصيل كنند، در يك محيط آرام و امن يا در يك محيطی كه دغدغه فكری در آن زياد است.

وی با بيان اينكه بدون تفكيك جنسيتی می‏توان محيط دانشگاه‏ها را به‌سوی اسلامی‏‌شدن پيش برد، اظهار كرد: دانشجويان می‏توانند با استفاده از آموخته‏های اعتقادی خود آرامش و امنيت محيط تحصيل را برای خود و ديگران فراهم کنند.

مسئول نهاد نمايندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌های خراسان جنوبی با اشاره به اينكه در راستای اسلامی‏شدن دانشگاه‏ها اقدامات زيادی صورت گرفته و مهم‏ترين اقدام دانشگاه‏ها می‏تواند پايبندی به كانون و اجرای دقيق آئين‏نامه‏های دانشگاهی باشد، يادآور شد: در صورتی‌كه نيروهای اجرايی در دانشگاه‏ها مقيد و پايبند باشند، می‏توانند مهم‏ترين و قوی‏ترين گام برای اسلامی‏شدن دانشگاه‏ها را بردارند.

حجت‏الاسلام جعفری خاطر نشان كرد: از مشكلات بر سر راه اسلامی‏شدن دانشگاه‏ها می‏توان به پايبند نبودن مديران كانون و نداشتن قدرت اجرای آنان اشاره كرد.