شيخ حسين مومنی در تقوا و زهد شهره عام بود
شيخ حسين مومنی عالمی متدين، خوش فهم و شيرين سخن بود كه با توجه به جوانی سن، در زهد و تقوا شهره و بیمانند بود.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآنی(ايكنا) شعبه آذربايجانغربی، حسين مومنی فرزند حاج تاری وردی در سال 1305هجری شمسی در روستای ساری بگلوی چراغ از توابع اروميه در يك خانواده مذهبی به دنيا آمد در كودكی توسط پدر بزرگوارش كه از شاگردان مرحوم آيت الله شيخ علی اكبر صدرالفضلاء بود با ايشان ارتباط برقرار می كند و در اثر جاذبه علمی و معنوی آن مرحوم به تحصيل علوم اسلامی مشغول شد.
وی علوم مقدماتی صرف، نحو، منطق و معانی بيان و اصول را در حوزه علميه اروميه در محضر اساتيدی چون مرحوم شيخ عزيز شبنم، ميرزا ابوالحسن تاييدی، ميرزا جعفر مدرس، شيخ حسن فقيه و ميرزا باقر مرندی تا سطح رسائل و مكاسب خواند.
آيت الله مومنی از آيات الله خوئی اجازه داشت و در نهايت به وطن بازگشت و به دليل احترام به پدر و مادرش در روستای ساری بگلو اقامت گزيد و در آن منطقه به تبليغ دين مبين اسلام و تربيت نفوس مستعده پرداخت و از آنجا كه عالم دلسوز و مخلص و ربانی بود بنابراين در تربيت مردم بسيار موثر افتاد.
وی بسيار متدين، خوش فهم و شيرين سخن بود و با توجه به جوانی سن در زهد و تقوا شهره خاص و عام بود كه به طوری كه مسيحيان آن محل او را سبب آسايش و امنيت خودشان میدانستند تا جايی كه در مرگ حاج حسين گريسته و در مجلس عزايش به سوگ نشستند.
شيخ حسين مومنی در هشتم محرم سال 1342شمسی در 37سالگی و در جوانی به ديار باقی شتافت و در قبرستان ساری بگلو چراغ به خاك سپرده شد.
