«حَیَاةً طَیِّبَةً»؛ پاداش الهی اعمال نیک بندگان در دنیا و آخرت

حشمت‌الله رستمی، رئيس دارالقرآن تبليغات اسلامی استان ايلام در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه ايلام، با اشاره به آیه 97 سوره نحل: «مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ یَعْمَلُونَ؛ هر كس از مرد يا زن كار شايسته كند و مؤمن باشد قطعاً او را با زندگى پاكيزه‏اى حيات [حقيقى] بخشيم و مسلماً به آنان بهتر از آنچه انجام مى‏دادند پاداش خواهيم داد»، بيان كرد: راه يافتن به عالم «عنداللّه» پاداش صبر و بردباری مؤمنانی است كه عهد و پيمان خدا را نشكسته و آن را به بهای ناچيز نفروخته‌اند، پس به نتيجه‌ای بهتر از عملشان می‌رسند، اين نتيجه و پاداش بهتر از عمل، كه در اثر عمل نیک مشروط به ايمان نصيب هر زن و مردی می‌شود، «حَیَاةً طَیِّبَةً» است، زندگی پاك از هرگونه نابودی و كمبودی كه ناكامی و بيم و اندوه آن را ناگوار می‌سازد.

وی با تبيين و تشريح «حَیَاةً طَیِّبَةً»، بيان كرد: «حَیَاةً طَیِّبَةً» مصاديق فراوانی از قبيل قناعت و رضا دادن به مصيبت، رزق روزانه، عبادت توأم با روزی حلال، توفيق بر اطاعت از فرمان خدا و ... دارد.

رئيس دارالقرآن تبليغات اسلامی ايلام، افزود: حيات طيبه يعنی زندگی پاكيزه از انواع آلودگی‌ها، ظلم‌ها، خيانت‌ها، عداوت‌ها و دشمنی‌ها، اسارت‌ها و ذلت‌ها كه نتيجه اين پاكيزگی، تحقق جامعه‌ای قرين با آرامش، امنيت، رفاه، صلح، محبت، دوستی، تعاون و مفاهيم سازنده انسانی است.

وی با بيان اينكه دل كسی كه از حيات طيبه برخوردار است، تنها به خداوند تعلق دارد، اظهار كرد: این شخص تنها قرب به خداوند را می‌خواهد، از دنيای فانی روی گردان است و مدبر واقعی همه امور را خداوند متعال می‌داند، در نتيجه شيطان و هوای نفس در او راه نخواهد داشت.

اين مقام مسئول در ادامه، گفت: هدف اساسی از ارسال پيامبران و كتب آسمانی اصلاح روش زندگی مردم و حركت به‌سوی خدا محوری است، اين خدا محوری، برای رسيدن انسان، به سعادت مطلوب است.

رستمی بيان كرد: تلاش پيامبران و اصلاح‌گران عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی در طول تاريخ بر آفت‌زدايی از زندگی مردم و نهادينه‌كردن فضایل و ارزش‌های اخلاقی در ابعاد مختلف زندگی فردی، اجتماعی، سياسی و ساير جنبه‌های زندگی بوده است، در اين راه نيز هزينه‌ها و خسارت‌های بی‌شماری وارد شده است.

رئيس دارالقرآن اداره تبليغات اسلامی ايلام با بيان اينكه نظام تربيتی اسلام ضمن ارج نهادن به كرامت انسان و مقام انسان به عنوان جانشين خدا روی زمين يك نوع سبك زندگی را برای انسان طراحی كرده است، تصريح كرد: يك انسان مسلمان می‌تواند با رعايت اصول و ارزش‌ها و هنجارهای تعريف شده در اين نوع زندگی به همه كمالات شايسته انسان برسد.

اين مسئول در ادامه با بيان اينكه زندگی كه بر اساس آموزه‌ها و تعاليم دينی با رنگ و صبغه اسلامی و قرآنی تدوين شده از نظر قرآن حيات طيبه نام گذاری شده است، بيان كرد: در واقع حيات طيبه، شايسته‌ترين هديه‌ای است كه خدای بزرگ برای نوع بشر پيش بينی كرده است.

وی با اشاره به سوره كهف، آيه 29: «وَقُلِ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَن شَاء فَلْیُؤْمِن وَمَن شَاء فَلْیَكْفُرْ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا وَإِن یَسْتَغِيثُوا یُغَاثُوا بِمَاء كَالْمُهْلِ یَشْوِی الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءتْ مُرْتَفَقًا؛ و بگو حق از پروردگارتان[رسيده] است پس هر كه بخواهد بگرود و هر كه بخواهد انكار كند كه ما براى ستمگران آتشى آماده كرده‏ايم كه سراپرده‏هايش آنان را در بر مى‏گيرد و اگر فرياد رسى جويند به آبى چون مس گداخته كه چهره‏ها را بريان مى‏كند يارى مى‏شوند و چه بد شرابى و چه زشت جايگاهى است»، گفت: اين خود انسان است كه با قدرت تفكر، اختيار و اراده خود، مسير و سبك زندگی خود را انتخاب می‌کند و شاكله و ساختار حیات خود را می‌سازد.

رستمی با اشاره به سوره انسان، آيه 3: «إِنَّا هَدَیْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا؛ ما راه را به او نشان داديم خواه شاكر باشد و پذيرا گردد يا ناسپاس»، افزود: اگر انسان در مسير شكرگزاری قرار گرفت و خدا محوری را ملاك تعميدات قرار داد و تمام روابط خود را در تمام حوزه‌ها بر اساس تعاليم دينی تنظيم و مشخص كرد آنگاه می تواند اين ادعا را داشته باشد كه حيات طيبه دارد.

رئيس دارالقرآن اداره تبليغات اسلامی ايلام در پايان با بيان اينكه هر خلق و خوى برجسته انسانى علاوه بر جنبه‏هاى معنوى و اخروى، تأثير عميقى در زندگى مادى و دنيوى انسان‌ها دارد، خاطرنشان كرد: نبايد تصور كرد كه مسائل اخلاقى يك سلسله مسائل فردى و شخصى است و چيزى جدا از زندگى اجتماعى انسان‌ها است، بلكه رابطه بسيار قوى و نزديك با آن دارد و هرگونه دگرگونى اجتماعى، بدون دگرگونى اخلاقى امكان‏پذير نيست.