بُعد معنوی دفاع مقدس آن را از ساير جنگها متمايز كرده است
بهطور معمول هر جنگی دارای يك بعد ظاهری شامل قتل و خونريزی، ويرانی شهرها و خسارتهای مادی است؛ ولی بُعد باطنی دفاع مقدس كه همان حاكمشدن روح معنويت در فضای جبههها بود، آن را از ساير جنگها متمايز كرده است.
 |
پرويز اميدی، رئيس بنياد شهيد و امور ايثارگران شازند در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، گفت: رزمندگان دفاع مقدس انسانهای شريف و پاكسرشتی بودند كه از جان خويش بهعنوان گرانبهاترين سرمايه دنيايی گذشتند و اين عطيه الهی را در طبق اخلاص نهادند و پيكش امام و انقلاب كردند.
وی با بيان اينكه رزمندگان از جان با ارزش خود گذشتند تا علاوه بر صيانت از قرآن و اسلام راحتی و آسايش را نثار مردم سرزمين خود كنند، اظهار كرد: رزمندگان غيور ايران اسلامی با حضور در جبهههای حق عليه باطل دست تجاوزگران را از سرزمين خود كوتاه كرده و آسايش و راحتی را برای مردم سرزمينشان به ارمغان آوردند.
اميدی با اشاره به اينكه بُعد معنوی جنگ ايران در مقابله با تجاورز رژيم بعثی عراق آن را از ساير جنگها متمايز كرده است، تصريح كرد: بهطور معمول هر جنگی دارای يك بعد ظاهری شامل قتل و خونريزی، ويرانی شهرها و خسارتهای مادی است؛ ولی دفاع مقدس يك بعد باطنی كه همان حاكم شدن روح معنويت در فضای جبههها بود را در برداشت.
وی افزود: معنويتگرايی نقطه عطفی در دفاع مقدس بود كه بر تمامی خواستههای دنياگرايانه سلطهطلبان و دشمنان كشور ايران خط بطلان كشيد؛ لذا همين امر زمينهساز پيروزی شگرفی در تاريخ پرافتخار ملت ايران شد.
زيباترين جلوه دفاع مقدس، فضای معنوی حاكم بر آن بود
اميدی با بيان اينكه هدف رزمندگان ما در جنگ تحميلی تنها بهمنظور دفاع از حيثيت كشور و نظام بود؛ لذا اين جنگ دفاع مقدس ناميده شد، ادامه داد: زيباترين جلوه اين جنگ فضای معنوی حاكم برآن بود بهطوری كه همه رزمندگان را تحت تأثير قرار داده بود.
وی ابراز كرد: به فرموده امام راحل(ره) دفاع مقدس يك دانشگاه انسانسازی بود، انسانهای بزرگی كه از نظر جثه كوچك و از نظر بلندای روح بسيار بزرگ و پر آوازه بودند و فقط برای حفظ قرآن و ارزشهای اسلامی به مقابله با دشمنان دين پرداختند.
اين مقام مسئول در پايان خاطرنشان كرد: ارزش جهاد رزمندگان دفاع مقدس بسی بالاتر از ارزش جهاد رزمندگانی است كه پا در ركاب پيامبر(ص) و ائمه اطهار(ع) به مبارزه با دشمن پرداختند؛ چراكه آنها پس از 1400 سال فقط اوصافی را از معصومين(ع) شنيده و با چشم سر چيزی نديده بودند؛ ولی عاشقانه جان خود را در راه اسلام فدا كردند.
