احراز خلوص كافی در مدرسان قرآن؛ لازمه تأثيرپذيری فراگيران
مدرس حوزه علميه قم با تأكيد بر اينكه مدرسان قرآن بايد خلوص را رسالت خود تلقی كنند و به آن بهعنوان تكليفی كه از مرحله نياز گذشته بنگرند، اظهار كرد هدايت توجه فراگيران به عالم غيب، توحيد و معاد، موجب ایجاد انگیزه بيشتر شده و آنها را بهسوی معارف اسلامی سوق میدهد.
حجتالاسلام والمسلمين سيدطاهر غفاری، محقق و مدرس حوزه علميه قم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، تصريح كرد: مقوله آموزش مفاهيم دينی و قرآنی، با مسائل مختلفی در اطراف خود مرتبط است و بهعنوان يك بُعد واحد نمیتوان به آن نگريست، زيرا موضوع بر تربيت انسان تاكيد دارد و اساس رسالت انبياء بر اين اصل استوار بوده كه «خودِ انسان» را به او بشناسانند، آن را به كمال رسانده و از انحرافش جلوگيری كنند.
وی با تصريح براينكه مكلف كردن فراگيران به يادگيری سلسله معانی ذهنی، امري نامطلوب است، عنوان كرد: باید روحيه فراگيران را درك و آنها را به روحيه توحيدی، توجه به عالم غيب، توجه به نشانههای الهی در همين عالم مادی توجه داد، كه اين امر موجب تشنگی هر چه بيشتر فراگيران شده و آنها را بهسوي معارف اسلامی سوق میدهد.
| مدرس حوزه علميه: |
| اساس رسالت انبياء بر اين اصل استوار بوده كه «خودِ انسان» را به او بشناسانند |
مدرس حوزه علميه قم بيان كرد: مراكز آموزشی در سطوح مختلف چه در مقاطع پايينتر و چه در دانشگاه و مراكز آموزش عالی مسئوليت مهم و سنگينی را بر عهده دارند زيرا فراگيران زمان مهمی از زندگی خود را در اين گونه مراكز سپری میكنند؛ لذا رسالت اين مراكز در اين مقوله بسيار مهم است؛ بنابراين نقش مدرس قرآن بسيار برجسته و وظيفه آنها سنگين احساس میشود، زيرا مدرس قرآن بايد در مدت زمان قابل توجهی توان و قدرت علمی آنها را مد نظر قرار دهد.
غفاری در ادامه به عوامل تحقق اين معنا پرداخت و گفت: برگزاری جلسات توسط مسئولان و بررسی مدرسان بهطور خودجوش در اين مقوله، در شكلدهی اين معنا و تحقق آن نقش برجستهای دارد. مدرس اين حوزه بايد در گام اول خلأها و نيازهاي موجود در وجود خود را مشخص و آنها را در اين زمينه برطرف كند تا در نتيجه اين رسالت به سرانجام برسد.
مدرس حوزه علمه قم ادامه داد: مدرس اين آموزهها بايد در وهله اول خود در اين زمينه هيچگونه كمبودي را احساس نكند و از آنجا كه مدرسان نيز روزی خود بهعنوان فراگير در كلاس درس حاضر بودهاند، به دغدغههای فراگيران آشنا هستند و میتوانند بهخوبی آنها را دريابند.
مدرس قرآن بايد در خود احساس وظيفه كند
وي تصريح كرد: به اين ترتيب مدرس قرآن بايد در خود احساس وظيفه كند، زيرا احساس وظيفه، تشخيص آسيبها را ميسر میكند و مدرس به آسانی میتواند تشخيص دهد كه نقطه آسيبپذير در كجاست و فراگير در چه مواردي دارای ضعف است؛ بنابراين مدرس در درجه اول حضور در اينگونه كلاسها را مشروط به تأمين نيازهای مادي، آنگونه كه در كشورهای غربی مطرح است، قرار ندهد.
مدرس حوزه علميه قم بيان كرد: اگر مدرس اين خلأ را در خود برطرف نكرد، نبايد انتظار تغيير دانشجو را داشت؛ ممكن است در اين ميان تغييراتی بهطور مقطعی صورت گيرد، اما آن روح مؤثری كه بايد در فراگير دميده شود و معنای لازم را القا كند، صورت نميگيرد و معنا به فراگير منقل نمیشود.
وی با تأكيد بر ايجاد روح الهي در مدرس قرآن تصريح كرد: تحقق اين امر در وجود اين قشر مهم بايد رخ دهد تا توانايي هدايت نفوس بهسوي توحيد ايجاد شود. اين امر در مجامع آموزشی ما به حد كفايت نرسيده و شديداً احساس نياز همكاری از سوی مسئولان در اينگونه مراكز وجود دارد.
حركت بر معنای تكليف و همراه با خلوص، نتيجهبخش است
این محقق امور ديني تأكيد كرد: حركت بر معنای تكليف نوعاً نتيجهبخش است؛ چراكه حركتي همراه با خلوص است و هر كاری كه برای خداوند انجام گيرد، پشتيبانی الهی نيز شامل آن خواهد شد و پشتيبانی خداوند نصرت الهی را بهدنبال دارد. مدرسان قرآن بايد اين عمل را بهعنوان رسالت خود احساس كنند و آن را تكليفی بدانند كه از مرحله نياز گذشته باشد.
| حجتالاسلام غفاری: |
| مادامی كه بهای كافی برای مشكلات اعتقادی پرداخته نشود، مشكلات اخلاقی مجالی برای حل ريشهای پيدا نمیكنند |
غفاری با تأكيد بر نپرداختن صرف شعاري به مسئله خلوص، بيان كرد: همانگونه كه بيمار در درجه اول بايد به طبيب خوب مراجعه كند، حضور يك عالم ربانی وصل شده به سرچشمه الهی كه از مرجعيت امام زمان(عج) گذشته است، نيازي ضروری است.
وی در خصوص شناخت اينگونه افراد عنوان كرد: اينگونه افراد توسط معرفان خاص قابل شناسايی هستند هر چند كه تعداد آنها محدود است اما اتصال به اين خط و پيدا كردن اين افراد چه به لحاظ شناختی و چه از نظر عملي بايد صورت پذيرد و به مجامع آموزشی كشيده شوند، زيرا تا اين امر انجام نشود، درمان صورت نمیپذيرد؛ بنابراين در گام اول دردشناسی بايد صورت گيرد؛ چراكه امري لازم است.
غفاري افزود: در آموزههای انبياء، اعتقادات مقدم بر رفتار بوده است؛ بنابراين مادامي كه بهای كافی برای مشكلات اعتقادی پرداخته نشود، مشكلات اخلاقی مجالی برای حل ريشهای پيدا نمیكنند. صفات اصليه و امور اعتقادی كه در رأس آنها توجه به عالم توحيد است، بايد با شئونات اصلی نهادينه شود. اگر نياز به آموزش امور اصليه مورد توجه قرار نگيرد، آموزش پرباری نخواهيم داشت و اگر آموزش بهره و ميوهای داشته باشد، آن ميوه آفت زده خواهد بود؛ بنابراين ريشه بايد در خود مدرس درست و سالم پرورش يابد.
غفاری در پایان خاطرنشان كرد: در حال حاضر توجه به مسئله «توحيد» و پس از آن مسئله «معاد» از امور مهمی است كه برای ساختن جامعه انساني كافی است و ضرورت ايجاب میكند مدرسان بيشتر به روحيه توحيدی و اراده الهی متمركز شوند، زيرا همين مورد زمينه جذب فراگير بهسوي معارف دينی را فراهم ميكند.
