بهروز بهروز، فرماندار شاهيندژ در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، عنوان كرد: هر چند امام علی(ع) نتوانست در مدت خلافت چهار سال و 9 ماهه خويش اوضاع به هم ريخته جامعه اسلامی را همانند زمان پيامبر اسلام(ص) دگرگون كند اما انحرافاتی كه میرفت تا چهره اسلام را نزد انسانهای آزاده جهان مخدوش و منزجر كند را زدود و دل مشتاقان مدينه فاضله رسول خدا(ص) را اميدوار ساخت.
وی افزود: امام علی(ع) در كنار توصيه به لزوم رعايت آزادی زيردستان، حس آزادیخواهی و آزادگی و شخصيت انسانی و وجدان بشری را ميان طبقات محروم و زير دست جامعه زنده و آنها را به صيانت از آزادی تشويق كرد.
فرماندار شاهيندژ ادامه داد: از نظر امام علی(ع) كلمه آزادی صرفاً به معنای مقابل بردگی نيست بلكه مقصود آزادگی و شخصيت در برابر ضعف و زبونی است و به اعتقاد امام علی(ع) انجام وظيفه و تكاليف اجتماعی، اگر ناشی از حس مسئوليت و منبعث از آزادی و استقلال كامل و در اراده و عمل نباشد، مردم معتقد به همكاری در راه خوشبختی مشترك و ايجاد تمدن نمیشوند و اين اعتقاد به مسئوليت و آزادی در همكاری است كه پايه و اساس سعادت اجتماع را تشكيل میدهد.
بهروز ابراز كرد: رعايت حقوق افراد، جامعه و مراقبت بر عدالت در توزيع غنايم و ثروت ملی ديباچه حكومت و مديريت امام علی(ع) بود چون حضرت به مأموران دريافت ماليات دستور میداد كه وقتی بر مردم وارد شديد سلام كرده تحيت بفرستيد و با نهايت ملايمت بگوييد، بندگان خدا، ولی خدا ما را سلام فرستاد تا اگر در اموال شما حقی بر خدا يافت میشود، به ما تسليم كنيد.
فرماندار شاهيندژ گفت: از ديگر ويژگیها و خصوصيات امام علی(ع) در حكومت پرهيز از حزبگرايی و خاندان محوری بود و هرگز دوستان و خاندان خود را بر ديگران مقدم نمیداشت و حاضر نبود هيچ يك از ياران و بستگان از عنوان خلافت سوء استفاده كند.
وی ادامه داد: امام علی(ع) با آن همه گرفتاریهای طاقتفرسا ذخاير گرانبهايی از معارف الهی و علوم اسلامی ميان مردم به يادگار نهاد بهگونهای كه امام خمينی(ره) در اين باره فرمود، ما مفتخريم كه كتاب نهجالبلاغه كه پس قرآن بزرگترين دستور زندگی مادی و معنوی و بالاترين كتاب رهايیبخش بشر است و دستورات معنوی و حكومتی آن بالاترين راه نجات است، از امام معصوم ما است.
فرماندار شاهيندژ عنوان كرد: نتيجه اين كه امام علی(ع) نخستين مسلمانانی است كه در فلسفه الهی انديشيد، به سبك استدلال آزاد و برهان منطقی سخن گفت و مسائل نوين را كه تا آن زمان در ميان فلاسفه جهان مورد توجه نگرفته بود، طرح كرد.