فردا دحوالارض است با روزهای برابر با 70 سال
فردا مصادف با 25 ذیالقعده روز گسترانيدن رحمت الهی و گسترش زمين است؛ روزی كه خاك از آب بيرون آمد و گسترده شد تا انسان خاكی بر روی آن زندگی كند؛ روزی كه ثواب روزهداری در آن روز را برابر با 70 سال روزهداری ذكر كردهاند.
 |
فردا نهم مهرماه مصادف با 25 ذیالقعده روز «دحوالارض» است. روزی كه خدا خواست تا كره آبی به كره خاكی تبديل و زمين از زير آبی كه آن را فراگرفته بود گسترده شود؛ و نقطه آغاز خاكی شدن زمين كعبه معظمه شود.
خداوند در آيه ششم سوره شمس در همين خصوص سوگند ياد میكند به زمين و خدايی كه آن را گستراند: «وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا؛ سوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد». پس زمين و خدای زمين شايسته سوگندی بزرگ هستند، همچنين در آيه 30 سوره نازعات خداوند میفرمايد: «وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا؛ و پس از آن زمين را با غلتانيدن گسترد».
امام رضا(ع) نيز در خصوص دحوالارض فرمودهاند: امشب(25 ذیالقعده) حضرت ابراهيم(ع) و حضرت عيسی(ع) متولد شدهاند و زمين از زير كعبه پهن شده است و قائم (عجل الله تعالی فرجه الشريف) نيز در اين روز قيام خواهد كرد؛ فردا روز انتظار هم هست.
در خصوص فضيلت اين روز روايات ارزشمندی مطرح شده از جمله اينكه دحوالارض يكی از چهار روزی است كه در تمام سال به فضيلت روزه ممتاز است و در روايتی روزهاش مثل روزه 70 سال است.
| روزه روز دحوالارض: |
| دحوالارض يكی از چهار روزی است كه در تمام سال به فضيلت روزه ممتاز است و در روايتی روزهاش مثل روزه هفتاد سال است |
همچنين در روايت ديگری كفاره هفتاد سال آمده است و هر كه اين روز را روزه بگيرد و شبش را به عبادت به سرآورد برای او عبادت صد سال نوشته میشود و برای روزهدار اين روز هر چه در ميان آسمان و زمين است، استغفار میكنند و اين روزی است كه رحمت خدا در آن منتشر شده است.
امام رضا(ع) را زيارت كنيم
ميرداماد (ره) در رساله اربعه ايام خود افضل اعمال مستحب را در اين روز زيارت حضرت رضا عليه السلام بيان كرده است.
در خصوص اعمال شب و روز «دحوالارض» با مراجعه به كتاب مفاتيحالجنان میتوان تمامی ادعيه و اعمال را مطالعه كرد اما به طور اختصار میتوان گفت: روزه، با ثوابی درخور؛ نماز، زيارت حضرت امام رضا عليه السلام كه بهترين و با فضيلتترين عمل مستحبی اين روز است و انجام غسل به نيت روز دحو الارض از جمله اعمال شب و روز دحوالارض است.
البته دحوالارض هم بهانه است برای آنهايی كه به دنبال بهانهای برای نزديكی بيشتر خدا با بندگانش میگردند. اما به نظر خداوند بيشتر مشتاق اين نزديكی است كه ثوابهای بزرگ را برای كارهای كوچك ما در نظر میگيرد؛ كاش ما هم قدردان باشيم.
