حجتالاسلام سيد محیالدين طاهری، رئيس نهاد نمايندگی ولی فقيه در استان فارس در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه فارس، با بيان اينكه امام جواد(ع) كم سن و سالترين امامان شيعه هستند، عنوان كرد: اين امام همام در سال 195 ه.ق چشم به دنيا گشودند و در 7 سالگی به امامت رسيدند و در سال 220 ه.ق و در سن 25 سالگی به شهادت رسيدند.
وی خاطرنشان كرد: در روايت است شخصی نزد امام جواد(ع) آمدند و به ايشان گفت در دستگاه حكومت مأمون و با اين تجملات به شما خوش میگذرد و امام در پاسخ فرمودند من به نان و نمكی كه در مدينه بخورم راضیتر از اين دستگاه تجملاتی هستم و اين نشان از اين دارد كه اين امام بزرگوار دلبسته به دنيا نبودند.
حجتالاسلام طاهری قناعت را بزرگترين درس زندگی امام جواد(ع) جهت الگوبرداری از سبك زندگی ايشان دانست و گفت: اين يكی از مهمترين مؤلفههايی است كه بايد در ترويج سبك زندگی ايرانی ـ اسلامی به آن توجه داشت.
تشريح شرايط زندگی امام جواد(ع)
اين پژوهشگر دينی بيان كرد: دوران امامت امام جواد(ع) در دوران مأمون عباسی شروع شد كه بين خلفای بنیعبايس و بنیاميه عالمترين خلفا بود و وی با برنامههای شوم خود بين مردم به خليفهای مشهور بود كه میخواهد از خاندان پيامبر(ص) در دستگاه حكومتی استفاده كرده و به آنها مقام و قدرت بدهد.
حجتالاسلام طاهری تصريح كرد: پس از شهادت امام رضا(ع)، مأمون دستگاه خلافت را به بغداد منتقل كرد و با عقد دختر خود به همسری امام جواد(ع) وی را مجبور كرد كه از مدينه به بغداد بيايد تا بتواند ايشان را كنترل كرده و دايره فعاليتهای امام را تنگ كند.
رئيس هيئت امنای آستان مقدس حضرت سيد علاءالدين حسين(ع) اظهار كرد: با سياستی كه مأمون در پيش گرفته بود میخواست از كم سن و سال بودن ايشان استفاده كرده و امام را مغلوب خود كند و ايشان را همچون پدر بزرگوارش امام رضا(ع) در مناظرات شركت داد و ايشان نيز در مناظرات علوم و حتی اديان مختلف تمامی افراد را مغلوب خود كرد.
وی خاطرنشان كرد: برای بسياری از افراد قابل باور نبود كه ايشان در سن كودكی و نوجوانی دارای چنين فصاحت و بلاغتی در كلام خود باشد و تمامی رقبا را پشت سر بگذارد و اين نشان از عظمت اين امام بزرگوار است.
حجتالاسلام طاهری افزود: پس از دوران مأمون و به خلافت رسيدن معتصم عباسی، وی نتوانست بزرگی امام را تحمل كند و ايشان را از مدينه فراخواند و پس از گذشت 30 ماه ايشان را به شهادت رساند.
دبير جامعه روحانيت شيراز با اشاره به اينكه مهمترين لقب اين امام بزرگوار جواد است، تصريح كرد: آن حضرت از سخاوت مثالزدنی برخوردار بود و بسيار به فكر بيماران، فقرا و نيازمندان بود و با سخاوت تمام به همه كسانی كه نيازمند بودند كمك میكرد.